Marco The Phoenix Novels & Stories

Habang nakaupo si Chantal sa sofa at hinintay ang pagbalik ni Marco at ng Ninong nito, nanumbalik sa kanyang isipan ang sinabi ng Ninong ni Marco kanina. So Marco is a Barcelona. Mukhang narinig na niya ang apelyidong iyon. Barcelona... Oh right! May pag-aaring bangko ang mga Barcelona na maraming branches sa loob ng Pilipinas. Mukhang related pala si Marco sa may-ari ng bangko. Bukod pa doon, may luxurious hotel din sila sa siyudad.

Hindi ko mabilang kung ilan. My eyes widened and lips parted.He grinned. "Marco want you again tonight. Table ka daw sa kanya sandali at aalis na ulit kayo! " Kinurot niya ulit ako sa gilid na parang kinikilig siya. I'm speechless.Tila nawalan ako ng salita.What? "Palagay ko natipuhan ka ni Marco ,Maria! Naku! Ingat! Marco Mondragon ay nangunguna sa pinaka playboy sa mga ka batch niya Maria! Walang panama ang mga Montemayor sa HMU! Kilala mo iyon?" I nodded gently. Trying to process what's really happening.

Dati, si Marcius, ang benefactor ng pamilya Jenson, ay kinuha ang isa sa mga Phoenixica bracelet mula sa ninuno ni Fumiko, pinanatili ang ninuno ni Fumiko sa tabi niya ng deka-dekada, at binigyan ap siya ng dalawang Rejuvenating Pill. Hindi lang iyon, pero nangakot pa si Marcius na bibigyan niya ang ninuno ni Fumiko ng pagkakataon kung makakahanap siya ng paraan para mabuhay nang matagal sa hinaharap bago nakipaghiwalay sa kanya. Kahit na hindi ito ginawa ni Marcius para lang bayaran ang ninuno ni Fumiko para sa Phoenixica, naniniwala si Charlie na may mahalagang papel din ang Phoenixica sa bagay na ito.

bulong niya. “Hindi ah. Wala naman silang ginagawang masama,” seryosong sabi ko ngunit mahina siyang tumawa at nakaaasar iyon. Natigilan ako nang subuan ako ni Marco. “Ano ‘yan?” “Favorite mo, chicken fingers ‘di ba? Crunchy promise,” aniya ni Marco kaya naman kinuha ko ‘yon gamit ang bibig ko at nang ibaling ko na ang mata kay Enzo ay una kong nakita ang asul niyang mata na nagtatakang nakatingin sa amin.

Sa ilang kadahilanan, dahil pareho silang mga Hamerton, pinananatili ng listahan ng pangalan ang pangalang Zephyr Hamerton. Si Marco ay isang mahusay na debater. Mapapagaan niya ang mood sa pagpapatawa at atakihin ang katunggali sa pamamagitan ng matatalas na salita. Bilang karagdagan sa kanyang mainit at maliwanag na hitsura pati na rin ang kanyang mga maginoo na paraan, madaling maakit ang atensyon ng mga babae.

Hindi sumagot si Marco, kundi mahinahong wika, "direct to the point.” Iniligpit ni Julian ang kanyang sigarilyo, nagsindi ng panibago, humithit, at nagsalita, “Tulad ng pangako ko sa iyo, umuusad na ang mga bagay-bagay. Ang taong nagtulak sa iyong sasakyan pababa ng bangin ay kasapi ng isang pangkat ng mga mersenaryo mula sa ibang bansa. Kilala siya ng lahat sa pangalang Falcon.” Alam ni Marco na hindi ito karaniwang tao.

Malinis ang sapatos, maayos ang buhok, at halatang hindi ordinaryong tao. Lumapit siya sa amin. “Magandang araw,” bati niya habang seryosong nakatingin sa amin. “Magandang araw rin po,” sagot ko naman. Ngumiti siya pero saglit lang. Parang masyado siyang seryoso. Sa totoo lang, ngayon ko lang siya nakita rito. Bago lang siya sa paningin ko. “Ako si Marco. Staff ako ng bagong beach resort na ginagawa dito sa Colmenares town.”

Halos bumigay na ang tuhod niya, sugatan, pero hindi siya sumusuko. Sa bawat putok ng baril niya, halata ang determinasyon. Hindi para sa sarili—kundi para mailigtas siya. “Cass! Dito ka! Huwag kang lalapit sa kanila!” sigaw ni Marco habang pinaputukan ang mga sundalong Phoenix.

Nakaupo siya sa kanyang madilim na silid sa Tuscany, ang mukha ay tila isang mapait na paalala ng lahat ng kanilang tinakasan. “Liam. Mariel. Rafael,” boses ni Marcus, malalim at puno ng kapaguran. “Huwag niyo nang saktan ang isa’t isa. Ang Phoenix Protocol ay hindi isang parusa. Ito ay isang katotohanan.” “Marcus, hayop ka!” galit na sigaw ni Liam sa screen. “Ipinangako mo sa amin na buburahin mo ang link kay Rafael! Bakit mo siya idinamay?”

Mukhang masaya pa nga sila at pinagtatawanan si Phoenix. "Buti naman at nagkalovelife na itong si Phoenix. Paano mo kaya nabighani ang puso ng isang Phoenix? Just kidding bro." Joked the guy with the shades on. "I'm Zef. The owner of this resort." He shook my hands. "Kaya nga, Zef, hirap kasi makuha loob ng mokong na to." He pointed at Phoenix. "By the way, I'm Lane."