Apologies Synonym の小説・ストーリー

Parang may kakaiba sa lahat ng nangyayari ngayon. " Hey Astrid nag sorry na si Apollo" sambit Naman ni Liam. " Okay , apology accepted" sambit ko Naman habang walang ka re-a reaction sa sinabi niya sakin. " And I am also sorry for what I said to the both of you especially Nung na insulto ko kayo about your job" wika naman ni Liam. Nanghingi na din ng tawad si Mico.

“I know, nahihirapan ka ngayon pero nahihirapan din ako, ang mga customer ko ay naghahanap na sa kanilang binili. Ano ang ibibigay ko sa kanila kung palpak ang ginawa niyo?” Umupo naman ako sa kanyang harapan kung saan ako palaging umupo kapag may kliyente, “We sincerely apologize, Mr. Eduardo, for the delay in your business. We are truly sorry for our mistake. We hope you can understand.” “Yes, yes, I understand. But you know my situation, nasa gitna ako ngayon, kaya nahihirapan ako. They want a refund, and I don't have enough money to give it to them. You know my business is small, Ms. Del Rosso.”

They said, sorry means you leave yourself open, to embrace or to ridicule or to revenge. Sorry is a question that begs forgiveness, because the metronome of a good heart won't settle until things are set right and true. Sorry doesn't take things back, but it pushes things forward. It bridges the gap. Sorry is a sacrament. It's an offering. A gift. I hope my apology will be enough for them to forgive me but I understand if they can't.

Umayos siya ng upo, inilipat ang mata kay Yaz at tumikhim. "I'm sorry," he apologized, bakas sa boses ang sinseridad. "I didn't meant to say all those things to you yesterday. Masyado lang akong nadali ng emosyon ko kaya...sorry." Yaz looks so stunned after that. Napapalunok pa siya na para bang nahihiya. Ilang sandali pa ay idinaan nalang niya iyon sa pagtawa. "Naku. Wala iyon sa'kin, Mayor. It's really okay. May kasalanan din naman ako kaya 'di mo na kailangan mag-apologize." aniya at ngumiti.

Kahit natatakot na saad ng babae sinabi pa rin niya iyon. Mas lalong kumalat ang disgusto sa mukha ni Papa Elias. Natatakot ako na baka may mangyari kaya nagsalita na ako. "Miss, you bump into me and I almost fell over. It's only appropriate that you must apologize. Apology has nothing to do with your status, but it has to do with your manners and behavior. I still believe that you are well educated, knowing your status." Saad ko sa kanya. This aristocrat people, they think that apologizing is a form of low dignity.

"I am very sorry. i'm wrong. hayaan mo, babawi ako ss 'yo. ill treat you dinner later." "apology accepted, sir."

inis na sagot ko, pero sa loob-loob ko, gusto kong umiyak dahil bawat salita na lumalabas dito ay parang tinatamaan ang mismong puso ko. “I apologize.”

Halatang may lahi siya, slang ‘din kasi pagsasalita niya ng tagalog. “No it’s okay, sorry ‘din at hindi kita napansin.” Matapos iyon ay nag-sorry pa siya ulit at umalis na kaya nag-cr na ako.

Maging ito ay hindi kumikilos mula sa kanyang kinauupuan at nanatili lang siyang nakatitig sa akin, para bang may nais sabihin ang kanyang mga mata ngunit napakahirap nitong basahin. “I’m sorry but I will not accept your apology.” Seryoso niyang sagot ng hindi man lang kumukurap ang mga mata na nakatitig sa akin kaya nakakaramdam na ako ng inis dahil hindi na ako kumportable. Natigilan ako sa naging pahayag nito kaya lalong sumeryoso ang expression ng aking mukha.

puno ng senseridad na wika nito. Humalikipkip ako’t tinitigan siya diretso sa mga mata‚ “I don’t easily forgive... especially forget. I’ll accept your apology but that doesn’t mean na pinapatawad na kita sa ginawa mo.” seryoso kong tugon sa paghingi niya ng tawad. “I understand‚ and I’ll make it up to you.” ani nito at ngumiti. Nagkibit-balikat na lang ako sa itinuran niya‚ “Ikaw bahala.” ani ko’t tumalikod na sa kaniya.