Novel & Cerita Assassination Classroom Characters

paliwanag ko at sumenyas si Christ sa isang assassin. “Ako ang sasama kay Amelia,” saad nito at habang pinapaliwag pa ni Christ ang lahat ay may tawag na galing kila Laurice at kumilos na ang mga assassins, sakto rin na dumating ang mga tauhan sa casino, I didn’t expect n amabilis silang makakarating, they used the helicopter at maasahan ang mga ito. Nagbihis ang mga ito at binigyan sila ng isa-isang case at damit at mga mic, tracker na tinanim sa kanila for security.

Napatingin ako dahil may babaeng lumapit sa amin. Blonde ang kanyang buhok at napakaganda ng kanyang mukha subalit malamig ang kanyang tingin. Nakakatakot ang kanyang aura. Tumikhim muna siya bago nag simulang mag salita. "I'm Lady Caroline MacKenzie. Isa ako sa mag tuturo sa inyo ng martial arts, combat, guns at pag hack ng computer. Dalawa lang ang pipiliin namin para maging assassin ng Royal Mafia"

"If I have to kill every student here in the 4th building, I will—without a second thought, you see." I can tell that Ace has completely lost his mind, and if I don’t act fast, we’re all going to die here. Tumingin ako sa paligid pero na-disappoint lang ako nang makita kong napapalibutan na ng mga assassin ang buong paligid na kinaroroonan namin. Huminga ako ng malalim saka ako muling tumingin sa kan'ya. "She's not here—"SPLASH! I clenched my fist again. This devil.

he said. "Did you know what did they did? They tortured the current head of the Administration, Superior Bowie. The old man man may rest in piece," he signed of the cross, "And the 2 best assassins that ever graced the organization, Lady Anna and his husband Tyron, such a waste of talents," he stopped. "I don't wanna hear that. I'll report this treason to Golden. You fucking freak, what are you planning huh? Ruin the heist? I could scream that out loud and they'll hear," Kai said.

"Kagaya ng sinabi ko na siya ang mag-ha-handle sa buong klase ninyo hanggang katapusan. Siya si Mr. Michael Muller and you know him already, right?" Dahan-dahan naman silang napatango habang nakatingin sa kanila. "At itong nasa harapan ninyo ay exchange students siya at wag niyo ng alamin ang pinagmulan niya. Her assassin name is Astraea." Agad namang nagbulong-bulungan ang lahat dahil sa sinabin ni dad sa harapan. "Take care of her." "Master." Napatingin naman kami sa unahan na nakataas ang isang kamay at mukhang may tatanungin atah kay Dad.

Dumeretsyo siya sa pinakang dulong kwarto kung saan sila nagmemeeting at doon ay ni-locked ni Hannah ang pinto mula sa loob. “So, anong meron kay Karina?” tanong nito ng makaupo sila sa sofa. Malaki ang kwarto na iyon at mayroong computer na ginagamit nila sa mission at makabagong teknolohiya na ginawa ng kanilang organization. “Si Karina ay isang Assassin, si mamang ay ganoon din. At ako ay ganon ‘din.” Walang pakundangan niyang sabi na ikinalaki ng mata ng mga ito at hindi makapaniwalang nakatingin sa kaniya.

na sugpuin ang apoy. Hindi pa kumalat ang apoy sa ibang bahagi ng paaralan, at sa loob ng dalawampung minuto, ganap na itong naapula. Lumapit si Alex upang suriin ang dalawang assassin, na iniisip kung sino ang mga ito. Nagulat siya sa kakayahan ng mga ito, ngunit hindi pa rin sila naging tugma para sa kanya. Hinihintay siya ni Heidi sa labas lamang ng silid, kaya lumabas si Alex para tingnan siya. Nakita ni Heidi ang dalawang katawan, at nanginginig siya nang husto kaya kinailangan siyang buhatin ni Alex at buhatin pababa. Nakilala ang kanyang katapangan, ang punong-guro, mga guro, at mga estudyante ay sumabog sa palakpakan. Tinitigan ni Billy si Alex, hindi maintindihan kung bakit hindi s

"Dapat mong kayanin--" "I-I'm ashamed.." nakayuko niyang saad. Naramdaman niyang natigilan ang kasama kaya nagpatuloy siya. "W-Wala na akong maihaharap sa lahat. I-I killed my classmates.." inangat niya ang mga kamay at tinignan ito. "P-Pinaslang ko sila dahil masamang tao ako." mariin niyang pinikit ang mga mata niya at ibinaba na ang mga kamay.

Ang puting sofa ay nahaluan ng mga dugo sa katawan nila. Lahat ng lalaking tauhan ko na naka-duty ngayong gabi ay wala nang buhay sa sofa. “Hindi… hindi totoo ‘to,” bulong ko sa sarili ko. Inulit ko ang footage. Doon ko na nakita ang isang assassin na pumasok sa loob ng bahay ko. Hindi ko alam kung lalaki o babae siya, ang daming takip kasi ng mukha at ulo. Kitang-kita ko kung paano niya pinagbabaril ang mga lasing kong tauhan. Ni hindi manlang sila nakalaban kasi mga tulog na nung dumating ang assassin na iyon.