Psychopath Diary Novels & Stories

Dahil dito, espesyal na nanatili si Vicento sa bahay upang samahan ako sa aking psychological treatment. Unti-unti namang bumuti ang kalagayan ko. Hindi na rin ako gumagawa ng mga mapanganib na bagay. May sarili akong diary. Isinusulat ko roon ang lahat ng nangyayari sa amin ni Vicento. Kahit dumating ang araw na tuluyan ko siyang makalimutan, maaari ko pa rin siyang makilala muli sa pamamagitan ng diary na iyon.

Flashback Ilang linggo na ang nakalipas, sa mga panahong naging malamig ako kay Ashuel, isang tawag ang natanggap ko mula kay Desiree. Tahimik akong nakinig, habang ang aking mga mata ay nakatuon sa kawalan, at ang aking mga daliri ay mariing nakuyom. “Boss,” wika ni Desiree sa kabilang linya, mababa ang tinig, puno ng pag-aalala. “May natuklasan ako. Ang taong nasa likod ng pagkidnap kay Ashuel… si Sy.”

Muling tumayo si Harris mula sa pagkakaupo at kusang lumapit sa drawer sa gilid ng kama. Akala niya ay naka locked ang mga drawer ngunit sa unang paghila pa lamang niya sa isa sa mga drawer ay lumantad sa kaniya ang isang makapal na diary. Kinuha ito ni Harris at binuklat. Unang pahina pa lang ng diary ay nakasulat na kaagad kung sino ang nagmamay-ari nito. Biglang napangiti si Harris ng mabasa niya ang nilalaman ng diary. Diary ito ni Elle kung saan nakasulat ang pangalan ni Harris sa bawat pahina. Sa bawat pahina ay nagpapahiwatig na hindi lang basta-basta ang pag-ibig sa kaniya ni Elle. Maski ang ginawang pagpapahirap ni Harris kay Elle ay nakasulat do’n. Pero imbis na makaramdam ng galit

" Dagdag pa nito. Natouched sya sa sinabi ng tiyahin niya. Tumatak sa puso't isipan niya ang mga sinabi nito. Nang gabing nang magkahiwalay sila ng tiyahin niya at nang makauwi ay agad siyang sumampa sa kanyang kaman, kinuha niya kaagad ang pinakaiingatan niya na Diary. Marami siyang dapat ikwento dito. Kinuha ni Dianne ang Pink na personalized notebook sa kanyang bag. Dala-da niya ito kahit saan siya magpunta.

Sa tingin niya parang bumaligtad ang mukha ni Grand dahil sa lakas ng pagkakasampal nito. Napabaling tuloy ang mukhani Grand sa kabilang direksyon. Ngunit, hindi niya akalain na magiging kalmado pa rin ito pagkatapos. "I don't want to call you a psychopath Claudia because you're far from that.. But, the way you're acting right now??It really make sense.. " Kalmadong saad ni Grand sa kausap.

aniya. Tinalikuran niya ako at tinungo ang kabinet na may iilang figurine at iba't-ibang uri ng bagay na hindi ko matukoy. Napa lunok ako. I'm feeling helpless. Kinuha ko ang diary ni Lola at nag umpisang magbasa. Ang unang mga pahina ay tungkol sa ilang naging pasyente ni Lola nitong taon. Dinaanan lang ng mga mata ko iyon dahil hindi ko naman maintindihan at sa palagay ko'y walang kinalaman iyon sa nangyayari sa akin. Hinanap ko ang entry niya nitong nakaraang buwan kung saan naging pasyente niya si Sandrex ngunit kagaya ng mga nauna ay wala akong maintindihan. Puro iyon mga problema ng kanyang pasyente at mga improvements sa bawat sesyon nila.

Kailan pa ito naging mahilig sa diary? Tahimik niyang pinagmasdan ang mukha nito. Nakita pa niya ang bahagyang paggalaw ng bagang nito. Palipat - lipat ang kanyang paningin sa tala - arawan at sa mukha nito. Nakatitig din ito sa diary na para bang may kasalanan itong ginawa sa kanya. Ang dahilan kung bakit matagal na hindi bumababa si Crassus ay maaaring dahil may natuklasan siya.Baka may nadiskubre ito kaya nagbago ang mood nito.

Inisang lagok niya ang laman ng basong hawak. Nanlamig ang katawan ko. Wala sa loob na nayakap ko ang sarili. Tama ang sapantaha ko sa kanya. His kind is the rarest one. A psycho who is also a sociopath. Lev doesn't feel anything other than maybe rage and boredom. He doesn't feel remorse at kung tama ang naalala ko, their form of entertainment includes blood. Lots of it. To read something or someone like him is a different story but to have a one-on-one meeting is entirely a fuck up experience. Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya.

sagot niya na may katigasan kaya napaawang na lang ang bibig ko sa kahibangan at kabaliwan niya. "That's too much!" Tumaas na nga ang boses ko. "Pati na naman paglabas ng kwartong ito bawal? Palagay mo ba sa akin, magagawa ko pang makalabas ng pinto ng bahay!?" Hindi ko siya makapaniwalang tiningnan. He's definitely a psychopath, not just a crazy and obsessed man, but a real pyscho! Saan ka ba naman makakita lumabas ka lang ng kwarto babarilin ka agad? Kundi ba naman siya sira ulo!

paglalarawan niya. Napaangat ako ng kilay sa sinabi niya. “A few?” “Basta, there’s more to it. According to his psychiatrist that his symptoms started twenty-eight years ago, the same time when the Montes family started to crumble. Third party, bankruptcy, debt. His mom depressed, poisoned everyone and he’s the sole survivor. He was once a bright and carefree kid.” He shook his head in disappointment. “The switch in his personality only happens when he’s provoked and was once random but later on it became systematic.” He paused and took a sip of his coffee.