Assassin Classroom Novels & Stories

mura ko habang tinutunton ang daan papunta sa Terefania Building. Sa loob ng classroom ko naabutan si Astherille. Yes, sa mismong classroom ko sa Calculus subject sa klase ko sa kaniya. Naghahagilap ng kung ano sa dilim. Nakita kong pinaghahabol siya ng matandang Tores na iyon pero suwerte niya at naligaw siguro niya ito. Napasinghap at nagsilakbot ito nang makita ang anino ko.

Parang sumabog ang isang bomba sa loob ng classroom. Walang gumalaw at nagsalita. Ang mga estudyanteng kanina lang ay galit sa kaniya, ngayon, tuluyang natigilan. Hindi nila inakalang ganoon klaseng tao si Axel. At sa unang pagkakataon, si Cassie na ang may hawak ng eksena. Nagmistulang kumulo ang buong classroom matapos ibunyag ni Cassie ang katotohanan.

bulong niya. "Ngunit kailangan kong manatiling kalmado." Bahagyang napaatras si Heidi, at pagkatapos ay napagtanto niyang nakasuot lamang siya ng pajama. Namula siya at mabilis na binitawan siya.“Ayos lang!” sabi ni Alex. "Pumunta sa labas at hintayin ako." Tumakbo si Heidi palabas, at tumakbo si Alex sa corridor, kumuha ng fire extinguisher, at tinulungan ang mga bumbero na sugpuin ang apoy. Hindi pa kumalat ang apoy sa ibang bahagi ng paaralan, at sa loob ng dalawampung minuto, ganap na itong naapula. Lumapit si Alex upang suriin ang dalawang assassin, na iniisip kung sino ang mga ito. Nagulat siya sa kakayahan ng mga ito, ngunit hindi pa rin sila naging tugma para sa kanya. Hinihintay si

Kung magpapatuloy ang kanilang pag-iimbestiga. Kung may isang maling hakbang lamang na mangyari... Tuluyan na nilang malalaman ang katotohanan. Ang katotohanang siya ang tunay na heiress ng Assassin Clan. At sa oras na mangyari iyon... Hindi na niya alam kung ano ang maaaring sumunod. Mariin niyang kinagat ang kanyang ibabang labi habang nakatitig sa gymnasium na unti-unti nang pinapasok ng mga estudyante.

Nakaupo ako ngayon sa sirang teacher’s table habang hawak-hawak ang isang Mini Uzi. Right now, gagawin ko ang nararapat na mangyari at iyon ay pagpapatayin ang mga estudyante, teachers, at staffs sa eskwelahang ito. Hindi pwedeng ako lang ang miserable sa mundong ito, dapat pati sila rin, kaya naman tumayo ako at naglakad palabas ng abandonadong classroom, tsaka ko pinagbabaril ang mga taong makakasalubong ko. Elisa’s POV

Ang mga anino ay tila nagsasayaw sa madilim na espasyo, at ang takot ay unti-unting bumabalot sa amin. Ilang saglit ang lumipas, at biglang lumiwanag ang paligid. Nakita ko ang apat na assassin na aming kakampi na nakatayo sa harap namin. “Sino kayo para pagbantaan ang buhay nila?” tanong ng isang assassin na may malamig na boses. Walang iba kundi ang aking asawa, si Sky, mas kilalang Agent Black, ang kinatatakutang assassin sa lahat.

“No worries, pero alam mo bang nailigtas ko siya sa isang creek? Well. . . Tapos na ang private mission ko nang nakuha ng dalawang maskuladong lalaki na feel na feel kong nagpapanggap na nurses ang atensyon ko. Mayro’n kasi silang bitbit na black corpse bag pagkatapos nilang lumabas sa isang private room ng isang comatose patient. Alam mo naman na bida-bida ako at pakialamera kaya sinundan ko sila. At do’n ko napag-alaman kong inutusan sila ng kanilang boss na itapon na lang ang katawan mula sa black corpse bag sa creek. Nang umalis sila ay hinanap ko talaga iyon at kinuha. Hindi ako nagsisisi na kinuha iyon lalo na’t napagaling ko si Baby Girl. Healthy na healthy siya at siya ang aking Ass

Mas kailangan ang kuryente sa gabi dahil lahat ng occupants ay naroon. Tahimik siyang naglakad at nakikiramdam sa paligid. Ilang hakbang pa lang ang nagagawa niya nang maramdaman ang mabibilis na kilos sa paligid. Hindi siya maaaring magkamali kung ano ang mga ito. Mga assassin. May nakapasok na assassin sa loob ng building. 'Tama ang hinala ko. May kakaiba rito,' sambit niya sa isip.

Inaasahan niyang mararamdaman niya ang talim nang espada ng mga assassin ngunit ilang minuto na ang nakalilipas ay hindi pa rin niya nararamdaman ang talim ng espada sa kanyang balat. Ano ang nangyari? Bakit tila bigla yatang tumahimik ang paligid? Dahan-dahan niyang inalis sa kanyang mukha ang bag para alamin kung ano ang nangyari. Nanlaki ang kanyang mga mata at muntik pa siyang matumba nang makita niya ang mga assassin na lahat ay nakabulagta at pawang mga wala ng buhay. Mabuti na lamang at may matigas na braso ang mabilis na umalalay sa kanya para hindi siya matumba. Nang lingunin niya para makita kung sino ito ay muntik na siyang matulala nang makita ang mukha nito.

inalis ko ang pagkayakap ko rito at tumingin sa kawalan ng masama na parang akala mo ay nakikita ang mga kalaban sabay bato pabalik ng katana. Isinara ko ulit ang sliding door at pinatay ang lahat ng ilaw. Ipinatong ni Zain ang aking ulo sa kaniyang dibdib habang hinimas himas ang aking buhok."Sleep, Mine! Sleep!" Naging ma-ilap ang antok sa akin lalo na ngayon lang ito nangyari. Never na nangyari sa akin ang sugurin ng mga Assassin dahil alam at kilala nila kung sino ang kanilang kinakalaban kaya ngayon Ako nagtataka kung bakit at sino sila.