Novel & Cerita Kiyotaka Classroom Of The Elite

Hindi niya napansin na habang halos buong classroom ay nakatingin sa kanilang dalawa… may isang taong hindi nakikitawa. Nasa loob lang din ng classroom. Nakaupo sa sariling upuan. Tahimik. Walang cellphone na nakataas. Hindi nakikisigaw. Hindi rin nakikisabay sa pang-aasar ng iba. Nakatingin lang kay Elise. Saglit na bumaba ang tingin nito sa blue at white bouquet na hawak niya. Pagkatapos ay bumalik sa mukha ni Elise.

Nagpaalam kami sa isa't-isa at nagsara ang elevator. Dumeretso na ako sa room ko at saktong pagdating ko ay nandoon na ang aking mga kaklase. Lahat sila ay nagkwekwentuhan at may kanya-kanyang groupo. Umupo ako sa bakanteng upuan malayo sa may bintana. Saktong dumating na ang prof kaya tumahimik ang aking mga kaklase. Kaya naman nakinig na lamang ako sa buong klase at hinintay na lamang lunch break. "Kuya Leon wants to talk to you," bungad sa akin ni Kuya Levi ng makarating ako sa restaurant na sinabi nila sa akin kung saan kami kakain.

Mabilis akong nilagpasan ni Tita at sinalubong si Yohan na ngayon ay namumula na ang pisngi habang ang singkit na mata ay halos hindi na makamulat dahil sa ngiti niyang guwapo pa rin kahit nakaaasar siya kanina. Maliban kay Tita Charlie ay halatang nabuhayan din bigla ang buong klase nang mapagtanto nilang may poging nilalang na pumasok sa classroom namin. Tss! Sabi ko na at maraming mapopogian sa kaibigan kong ito, kaasar!

wika niya’t hindi ‘man lang pinagsalita si Teng at agad na siyang pumasok sakanilang classroom. “Shit, I can’t talk to her,” Teng uttered as he walked away. Sa classroom nang makapasok si Kane, “Good morning, today's quiz put your bags down. I don't want to see anything on your table,” saad ng guro nila. Gumawa ng ingay ang pagkilos ng mga estudyante nnag kumuha sila ng ballpen bago ibaba ang kanilang mga bag. Ganoon din nang nagbigay ang kanilang guro ng sagutang papel.

Pero dahil sa klase na iyon, biglang sumikat si Aerial sa school forum. May isang estudyante na nag-post ng litrato niya habang nagtuturo. Nakatayo siya sa harap ng klase, kalmado at elegante ang dating. Maganda ang kanyang tindig at napakaganda rin ng side profile niya. Dagdag pa ang seryoso niyang ekspresyon habang nagtuturo, kaya marami ang nagsabing mukha siyang isang matalino at napakagandang diyosa. Marami ang nagsimulang mag-isip kung ano nga ba ang relasyon nina Teacher Evelynn at Professor Cortez.

“Kapag sinabi kong alagaan mo siya, hindi ko ibig sabihin na hayaan siyang gawin ang lahat ng gusto niya; I mean pataasin ang antas ng kahirapan sa pag-aaral niya para mas matuto pa siya... Anak ko siya, kaya dapat maging katulad ko, ibig sabihin kapag mas mahirap, mas mabilis siyang lumaki." " Sige. Ipapaalam namin sa iyo ang mga bagay tungkol sa pag- aaral ni Hayden mula ngayon." "Oo. Ang tutor na kinuha ko ay nandito ngayong gabi. Ibibigay ko sa iyo ang kanyang contact at kukunin niya ang elite class para sumali sa International Hacking and Programming Contest," sabi ni Elliot.

Ang susunod sanang klase nila ay kay Professor Lily, pero ang pumasok sa classroom ay ibang propesor na nagngangalang Professor Kang. Naka-salamin si Professor kang at talagang old-fashioned ang style nito. Sobrang boring din ng klase nito dahil panay lang ang salita nito sa unahan. Napakataas din ng standards nito sa mga estudyaante at napakababa ng binibigya na grades.

Bagamat nakatuon ang atensyon ni Yugi sa kanyang klase ng hapon ding iyon, hindi pa rin maalis sa kanyang isip ang napag-usapan nila ni Elyan sa bakanteng kwarto. Naiinis siya sa tuwing inaalala niya ang reaksiyon ng nobya nang masigurado niya na talagang gusto nitong makipaghiwalay sa kanya.

"Duda agad? Di ba pwedeng pagod lang ang tiny brain ko?" Napailing na lang kami rito. Kailan ba siya matututong magseryoso sa mga ganitong klaseng sitwasyon. Noong matapos na kami sa pag uusap ay sabay sabay na kaming bumalik sa classroom. Teka. . . ano itong mga mukha ng kaklase namin? "Tori, we're dead." salubong ni Keily Agad akong tinamaan ng kuryosidad. Ano na naman ito ngayon?

Itinago ko muna ang saya sa dibdib ko. Sa isa pang classroom, mas malinaw ang agwat. Punong-puno ng guhit ang ilalim ng pangalan ni Keilys. Halos kalahati pa lang ng balota ang nababasa. Nakita ko ang isang teacher na sandaling tumingin sa akin at ngumiti nang magalang. Hindi siya dapat magpakita ng anumang bias. Alam ko iyon. Pero hindi niya maitago ang reaksyon niya sa dami ng guhit sa kaliwa ng pisara.