Talagang natutuwa akong magkuwento ng maliit na detalye na madalas napapansin lang ng mga kolektor: ang unang edisyon ng 'Noli Me Tangere' ay may madilim na pulang takip — madalas inilalarawan bilang maroon o maroon-dagat (dark red). Hindi ito yung makintab na paperback na nakikita mo sa mga libreng reprint; ito ay isang simpleng tela o cloth binding na may gintong letra sa pamagat, medyo konserbatibo at elegante sa paningin.
Noong una kong makita ang isang orihinal na kopya sa isang exhibit, na-struck ako sa simpleng but dignified na dating ng pabalat: walang flashy illustrations, puro disiplina at personalidad. Ang kulay ay parang kumakatawan sa laman ng libro mismo—malungkot, maalab, at may bigat. Bukod dito, karamihan sa mga unang edisyong nakita ko ay walang dust jacket, kaya yung cloth cover mismo ang tumatanggap ng pagod ng panahon.
Sa huling tingin ko, iniisip ko palagi kung gaano kahalaga ang materyal na iyon na naghatid ng isang makasaysayang nobela sa unang mga mambabasa—ang pulang takip na iyon, para sa akin, parang paalala ng tapang at damdamin sa likod ng salita ni Rizal.