Bahay Ampunan の小説・ストーリー

Hin “That's why I'm asking for forgiveness again. Alam kong hindi sapat ang salita lang para bumawi. Kaya babawi ako sayo hanggang sa bukal na sa loob mong patawarin ako.” Hindi makatingin sa akin ng diretso ng magsalita ito. “Hindi lang sayo, babawi din ako sa anak natin.” Huminto ito sandali. Nang muli itong magsalita ay nakatingin na ito ng mataman sa akin. “Ipapakita ko sa’yo na hindi ako masamang tao. Na kaya ko rin maging mabuting ama.”

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

"At sa lupa’y kapayapaan sa mga taong kinalulugdan niya. Pinupuri ka naming, dinarangal ka naming, sinasamba ka naming, ipinagbubunyi ka naming dahil sa dakila mong angking kapurihan. Panginoong Diyos, Hari ng langit, Diyos Amang makapangyarihan sa lahat. Panginoong Hesukristo, Bugtong na anak, Panginoong Diyos, Kordero ng Diyos, Anak ng Ama. Ikaw na nag-aalis ng mga kasalanan ng sanlibutan maawa ka sa amin. Ikaw na nag-aalis ng mga kasalanan ng sanlibutan tanggapin mo ang aming kahilingan. Ikaw na naluluklok sa kanan ng Ama, maawa ka sa amin. Sapagkat ikaw lamang ang banal ikaw lamang ang Panginoon, ikaw lamang O Hesukristo, ang kataas-taasan, kasama ng Espiritu Santo sa kadakilaan ng Diyos

Ako’y nakatayo sa lilim ng iyong yakap at halik Ngunit nalulunod pa rin At nangangarap na maanggihan man lang Ng pag-ibig mong binihag ng mga ulap Paano ba patitilain ang bagyo? Kung gusto mo lang ay ambon. - Ambon, Barbie Almadis *** “Vanity and I…” Anticipation is eating her. Kung ano man ang isasagot ng asawa will either make or break her.

nakatawang tukso nito sa kanya. "medyo nagulat lang po senyorito...maghahain na po kami tiyak na gutom na po kayo niyan..kasama po ninyo ang mommy at daddy ninyo..? "oo pero babalik din sila bukas at maiiwan na ako dito hanggang bakasyon.."

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

Bahala siya. //////////

Ano kaya ibig sabihin noon? Yung Car Accident. Parang may gusto pa sa akin ipahiwatig yung accidente na yun. Haist. Papa God, kaw na po bahala sa akin. Saka sa mga taong nakapaligid at nagmamahal sa mundong ito. Hinga malalim, namnamin ang bakasyon na ito! I love you so much, Almighty Father. Dito muna tayo sa lupain ng Palawan. Ang ganda talaga ng tubig dagat. Kasing linaw ng mineral water.

NIAMH Minabuti kong kalkalin na lamang ang mga regalo sa akin ng mga bisita ko. Wala pa kasi akong nabubuksan sa mga regalo ko at nakatambak lamang sila sa loob ng aking kuwarto. Napansin ko ang card na nakadikit sa ibabaw ng isang box. ‘To my: Bebang’ ‘From: Bebu’

tanong ni Fernan, may bahid ng pag-aalala sa boses. Ngumiti ang bata isang ngiting nagpagalaw sa mundong tahimik sa loob ni Fernan. “Ayaw ko muna umuwi,” sagot ng batang babae, pinipiga ang laylayan ng basang bestida. “Sabi ni Mommy, dito raw ligtas. Dito raw makikinig si God.” Lumapit si Fernan, iniabot ang tuwalyang ginagamit niya sa sakristiya.