Novel & Cerita Bahay Ampunan

Mahirap labanan ang tinadhana Pinapaubaya, pinapaubaya Pinapaubaya ko na sa kaniya “Insan, ingatan mo na siya? Huwag mo nang muli pang iwan. Huwag mo nang paluhain, huwag sasaktan. Alam kong mahal nating dalawa si Khaye, maaring pantay, maaring may nakahihigit ngunit isa sa atin ang kailangan mamaalam at magpaubaya at ako iyon. Ibinabalik ko na siya sa’yo at hiling kong ituring mo sanang anak ang anak namin ni Khaye. Naroon ako lagi, masayang nakatingin sa inyo. Hindi man ninyo ako maramdaman, alam niyong lagi akong aantabay sa lahat pang mga masasayang araw ng inyong pagsasama.” “Salamat insan. Wala pa akong sinirang pangako sa’yo kaya ito, ito ang pangakong hanggang kailan hindi ko tatalik

What's that? P.S : AMICA MEA IS A LATIN WORD FOR MY LOVE. I USED GOOLE TRANSLATION. Since that day I have a hunch that Braxton has been visiting me here. But how is that possible? I mean, Hiroshi told me Braxton doesn't know he buys an island. So how come he knows im here? Napukaw ang aking pagiisip nang maamoy ko ang nilutong adobo ni mamang. Honestly, paborito kong kainin ang adobo ganon din si charity.

Hahays ________ Habang nasa byahe ay diko pa din maiwasan mailang dito sa Kasama ko na dada ng dada pero ni Isa sa mga sinasabi nito ay hindi pumapasok sa isip ko..Dahil ang tanging iniisip ko lang Ngayon ay sina Xian and Kane, ba'ka napano na yun.. Especially Kane ako pa naman personal nurse non ...Nako naman talaga eh noh..Ano ba tong pinasok ko buhay ata to ng isang demony*....Tsss "I see you're really worried about them,you didn't even listen what I'm saying here.Dont worry about those tw---"

Kailangan kong umuwi sa ampunan! "Arius, aalis muna ako. Kailangan ako sa ampunan. Nagwawala daw ang isa sa mga bata,"ang natataranta kong sabi. Aalis na sana ako nang hawakan ni arius ang balikat ko. "Sasama kami. Maaaring konektado ang pagwawala ng batang nasa ampunan sa kaso natin ngayon," ang sagot ni Arius.

Inilapag ni ate tindera ang hot chocolate ko sa lamesa. Kumain muna ako at uminom ng hot chocolate dahil nagugutom na ako. Nang makakain ako ay dumiretso na ako sa bahay ampunan. HOME FOR THE ANGELS , LAGUNA "Magandang umaga ho, pwede ho ba kay Mother Superior?" tanong ko sa guard na siyang nagpapasok sa akin sa loob ng ampunan. "Rosenda? Rosenda, ikaw nga Hija, kaawaan ka ng Diyos," saad ni Mother Superior na sinalubong ako ng mahigpit na yakap.

Pakiramdam ko kasi, may malaking bara sa lalamunan ko habang iniisip kung paano nabuntis ng asawa ko ang katulong namin. "Hija, gusto kong ampunin ka. Papayag ka ba?" Hindi ako nakasagot agad sa mga narinig. Buong akala ko ay nagkamali lang ako sa pag-iintindi. "A-aampunin n'yo po ako?" "Yes." Maagap siyang tumango. "Pero bakit po? Ang dami n'yo nang naitulong sa akin. Bakit n'yo ito ginagawa?"

"Sinungaling ka. Bakit? Nahihiya kang ipakilala ang lalaki mo? May dapat ka bang ikahiya? Ayoko ng naglilihim ka sa akin, Amber Marie. Alam mo 'yan, simulat sapul. Kung matino ang lalaking iyon, ihaharap mo siya sa akin. Gusto kong malaman kung ano ang nakita mo sa kanya na wala kay Alexei. Paano mo naisip na mas karapat-dapat siya? Gusto kong makita lahat 'yon." Kaya naman, nagdasal ni Amber sa Baclaran Church, Diyos ko, Mahal na Birhen, Ina ng Laging Saklolo... ituro 'yo naman sa akin kung saang kamay ng Diyos ako hahagilap ng boyfriend na mas matino kay Alexei. ASAP po, parang awa N'yo na...

“Please, God, bring her home. We need her. I need her. We ask this sincerely in the name of the Lord Jesus Christ. Amen.” “Happy birth—” Kasabay ng pagmulat ng mag mata namin ang naudlot na pagkanta sana ni Hope ng pagbati dahil wala isa man sa amin ang sumabay sa kaniya. Gano’n kasi ang ginagawa namin sa tuwing may nag-b-birthday sa pamilya. Bago kumain, mag-p-pray muna kami para sa celebrant at after ng ‘Amen’, kasabay ng pagdilat namin ang pagbati namin ng ‘Happy birthday’. At itong si Hopia, ang sarap kutusan. Kahit sa ganito kaseryosong bagay ay binabaon pa rin talaga ang kalokohan. “Sorry, Faithfully. I was just trying to lighten up the mood. Umiiyak ka kasi,” baling niya sa ‘kin nang

“Walang problema. Ikaw pa ba ang hindi welcome sa bahay-ampunan na ito? Kung tutuusin… ikaw ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay nakatayo pa rin ang ampunan. Dahil sa iyo, patuloy na may bubong na nasisilungan ang mga batang ito. Dahil sa iyo, hanggang ngayon ay nakakapag-aral pa sila at may pag-asa para sa kinabukasan.” Humugot ng malalim na hininga si Madre Belen, halos nanginginig ang kanyang tinig. “Napakabuti mo, hijo. Hindi namin alam kung paano ka pasasalamatan. Lalo na sa kaibigan mong si Mr. V… na kahit hindi nagpapakita, laging nagdadala ng biyaya para sa mga bata. Kung hindi dahil sa inyong dalawa, baka matagal nang isinara ang ampunang ito.”

And I love everything! Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA! Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen. Bangon! Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo. Hilamos, mugmug. Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga Tandang…