Novelas y relatos de Banana Yoshimoto

Naalala ko kung gaano siya kasimple at kung paano niya gustong nakakakain ng mga paborito niyang pagkain kahit busy. “Botejo,” bulong ko sa sarili habang naglalagay ng order sa app. Alam kong gustung-gusto niya ang pagkain doon—lalo na ang Egg Katsu Bento at Mango Yakult. Simple lang, pero panalo para kay Calista. Pagkatapos kong lagay ang order, dinoble-check ko ang delivery address. Gusto kong siguraduhin na walang aberya. Then, naglagay ako ng request para sa rider:

Pagkatapos ng palabas, lumabas kaming parehong gutom na gutom kaya nagkayayaan kaming kumain muna. “Grabe, Tanya! Ang ganda nung twist sa dulo, hindi ko in-expect ‘yun!” masayang daldal ni Yuzu habang naglalakad kami sa food court. “Ano’ng kakainin natin? Libre ko na ang ramen!” “Gora sa ramen! Sobrang deserve natin ‘to pagkatapos ng impiyernong prelims at hospital drama ko,” natatawa kong sagot habang hawak ang braso ko. “Gusto ko ‘yung extra spicy, ha!”

Naamoy niya ang pamilyar na pabango nito ibinalik na niya ang dating ginagamit niyang pabango, na tila isang paraan ng paghingi ng paumanhin. “Mahilig po ba kayo sa Japanese food, Mrs. Almeda?” naunang magsalita si Suzy habang naglalagay ng tsaa para sa kanilang tatlo. “Ang chef dito ay galing pa sa Kyoto, at ang mga ingredients ay fresh na dumadating araw-araw via air cargo.” “Hindi ako pihikan sa pagkain.” Kinuha ng babae ang tasa. “Salamat sa pag-aabala, Ms. Suzy.”

Binilhan na kita ng almusal mo. Love, Yuki. Parang gusto niyang mainis. Mag-isa siyang nag-almusal. Bakit hindi ako hinintay ni Yuki magising bago umalis? Parang wala lang sa kanya 'yung nangyari samin kagabi, inis niyang bulong sa sarili at pagkatapos mag-almusal ay naligo na siya at nagbihis. Paldang maong, blouse na maluwang na polo shirt style pero walang kuwelyo, kulay dilaw. Naisipan niyang magpunta sa palengke upang bumili ng ingredients sa ulam na ipapaluto niya sa canteen ng inn. Sa meat section ng palengke nang siya ay matapat sa isang stall ay hinipo niya ang nakatindang karne ng baboy, kahati ng dalawang pata. Balak niyang magpamenudo sa canteen.

Pinalibutan ng lettuce, cherry tomatoes, longganisa, at pinulupot na ham at egg omelette na hugis puso. “Parang bata. Hindi nakakakilig. Ang cringe!” mahina niyang reklamo. Hinanap niya ang chopstick baka meron pero wala. Japanese-inspired ang baon niya pero nakalimutan nitong lagyan ng chopsticks. Sa huli, kinain niya gamit ang kutsara’t tinidor.

Doon gaganapin ang event. Pagdating ni Luis sa Venue. Napakaraming sikat na personalidad at business man na dumalo. May mga dala silang sasakyan na ibebenta rin nila. Naroon kasi si Fujimoto Yuki. Isa sa pinaka mayamang businessman na nais bumili ng kotse na gagawin niyang kaniya at papalitan ng pangalan. Malaki ang budget na gagamitin ni Yuki kaya marami ang nag hahangad na mabili ang kanilang inventions.

Hindi ko kasi maunawaan kung talaga bang nagtatanong na curious siya para sa amin ni Josh o kung ano. Sa huli ay napalunok at napatahimik na lamang ako. Maya-maya pa ay may kung anong kinuha si Bam mula sa loob ng bag niya. “Siya nga pala, Yannie, this is for you rin pala,” saad nito sabay abot sa akin ng isang maliit na box na may lamang isang cupcake. Marahang tinanggap ko iyon mula sa kanya. “Ano ito?”