Banana Yoshimoto Novels & Stories

I thank Mang Nestor and kuya Isko for helping me after nilang maihatid ang mga pinya sa aming booth. “Hi, Helena!” bati ng aking mga ka-grupo pagdating ko. “Hi!” bati ko sa kanila pabalik. Nagsimula na agad kami sa pag-prepare sa aming mga produkto. Trixie displays her Mangga with bagoong together with the Taro chips. Nena brought two blenders for our cucumber and pineapple juice. It still seven in the morning kaya wala pang masyadong tao. Si Dmitri nalang ang kulang sa amin at ang kanyang sliced banana cake.

Nasa pinto na si Joshua nang mapansin niya na nakatayo lang si Luna sa isang lugar. Hindi niya mapigilan na kumunot ang noo. “Hindi ka ba sasama?” Bumalik na sa sarili si Luna. Huminga siya ng malalim at agad siyang sumunod kay Joshua. “Sasama ako.” Dinala ni Joshua si Luna sa Bamboo Palace, na isa sa pinakamagandang restaurant sa Banyan City. May eleganteng kapaligiran dito at sikat ito dahil sa mga pagkain nila.

Kaya, hindi ituturing na mahalaga ng pamilya Schulz ang pamilya Matsumoto. Sobrang kumpiyansa si Yoshi. Kilala siyang prodidy sa negosyo at henyo sa Japan, isang bata at mayamang lalaki na may totoong abilidad na sakupin at labanan ang mundo. Gamit ito, naramdaman niya na siguradong bibigyan siya ng pagkakataon ng pamilya Schulz na makipagkita sa kanila. Gagamitin niya rin ang pagkakataon na ito para gamitin ang galing niya sa pananalita at pananaw niya para kumbinsihin sila na bigyan siya ng pagkakataon na makipagtulungan sa kanila. Medyo nangangamba ang assistant ni Yoshito, at tinanong niya, “Boss, sa tingin mo ba talaga ay handang makipagtulungan ang pamilya Schulz sa atin?”

Iyon din ang dahilan kaya pumayag pa rin ang Nanay ni Shin na isama siya sa paglipat dahil kahit paano raw ay may pakinabang siya. "Ito na Chelsea," iniabot niya rito ang isang basong juice at isang banana Q. "Puta ano 'yan?" tukoy nito sa banana Q na nasa stick at nakapatong sa platito. "Banana Q, binili ko diyan sa kanto. Di ba sabi mo bilhan kita ng meryenda?" "Oo nga! Pero hindi ganyan kacheap! Hindi ko kakainin 'yan baka sumakit pa ang tiyan ko diyan!" sigaw nito at ininom ang juice na nasa baso.

Naka ngising saad ni Xayvier na ngayon ay nag sisimula nang hiwain ng bite size ang mangga, saka niya nilagyan ito ng bagoong alamang pag katapos ay inilapag sa harapan ni Yukisha. "Naka handa na ang pagkain ng mahal kong misis at ng akong anak." Mabilis namang lumanghap ng hangin si Yukisha ani mo'y nilalanghap ang amoy ng bagoong at mangga saka tinikman. Agad siyang nangilabot sa asim. "Hmmm ang bango. Ang asim. Ang sarap. Oh my God!” sabi ni Yukisha habang tinikman ang unang hiwa ng magga.

saad niya. Tumango na lang kami bilang tugon. Pagkatapos no'n ay umalis na siya, ipinagpatuloy naman namin ni Osang ang pagkain. "Wow, ang refreshing..." sambit ko nang matikman ko 'yung juice na ibinigay ni Yatco. Cucumber lime kasi ito, napaka-citrusy, then fresh na fresh din 'yung cucumber tapos sakto lang din ang tamis. May explosion ngang ganap ang tamis at kaunting asim sa aking bibig. The best! Mukhang babalikan ko 'yung inumin na 'to.

"Ang tanga lang ang hindi kukuha ng ganito! Oo, ang tanga ni Diana para hindi kunin ang mga ganito! Kung wala lang akong utang na loob sa pamilya Valdez ay hindi naman ako magiging sunud-sunuran sa kanya eh!” Sa japanese restaurant. Nagpalit na ng casual na damit ang lahat at isa-isang umorder ng pagkain. “Salmon, sweet shrimp, dagdagan pa! Lahat ng nasa menu ay bilhin niyo na!” “Ang sarap ng sashimi nila, highly recommended ko ‘to! Sana, lagi tayong kumain dito kapag may bago tayong kasamahan!” Habang nag-oorder ang lahat, biglang bumukas ang pinto ng private room ng japanese restaurant. Napatingin silang lahat, si Diana pala iyon.

Pero hindi naman siya galit lalo pa't natutuwa siya sa bago nilang dishwasher. Automatic na, malinis pa ang pagkakahugas. Naisip niyang mukhang sulit naman pala ang pera na ginastos ni Drake para doon. "Oo nga pala, nagtext sakin si Kuya na marami siyang stocks ng bamboo shoots na bigay ng kaibigan niya. Dadaan ako bukas sa kanya para kumuha ng ilan. Kumakain ka ba ng ganun?" Tumango naman si Drake. "Yup. It's called takenoko in Japan."

Naka upo lang kaming dalawa at tahimik na nagmamasid sa loob. "Number 15, Dalawang Banana split special at isang family size nachos with fries." Biglang akong napatingin kay Yohan. Order namin 'yon ah? "Yohan! 15 ba tayo?" natatatanta kong tanong. Sinilip niya agad ang resibo saka biglang tumayo.

Sagot ni Laze. "Alright sir, anything else?" Kwestyon ng babae mula sa speaker. "Kuya, may mango pie?" Sa bulong ni Yamato ay tumikhim ako ng malakas. Nalingon ako ni Yamato at alangin na tumawa, "And 2 mango pie please, that's all." Napailing iling ako ng ilabas ni Laze ang pambayad, wala kasi wallet ko ano ba 'yan.