Ang Kwento Ng Aking Buhay Mga Nobela at Kwento

Lahat ng sinabi sa akin ni Mama— Mali, hindi siya ang tunay kong ina. Kaya hindi ko na siya dapat na tinatawag na Mama. My heart aches for her but my heart aches for myself as well. Hindi ko naisip sa buong buhay ko na darating sa puntong mararanasan ko ang lahat ng ito. Akala ko, sa teleserye lang nangyayari ang ganitong kuwento. Pero mali ako. Nangyayari rin pala ito sa totoong buhay. At ang malas ko, dahil ako ang nakaranas nito. “Andra…”

"How's life? Hindi ka na nagke-kwento, palagi na lang ako" Bigla kong naalala na hindi na nga pala kami masyadong nag-uusap tungkol sa buhay nya dahil sa mga issue ng buhay ko. Ang huling kwento nya--- base sa naaalala ko--- ay ang kinaiinisan nyang habol ng habol dahil hindi naniniwala sa one night stand. "A-ayos naman" Tumaas ang kilay ko ng bahagya syang mautal at parang hindi sigurado sa sariling sagot.

Buo ang katahimikan, pero puno ng damdamin. Nasa isip ko lang: Kung dati, ang kwento ng buhay ko ay tungkol sa paghahanap ng sarili—ng direksyon, ng halaga—ngayon, ito ay kwento ng pagmamahalan, ng pamilya, ng bagong simula. At ang pinakamagandang bahagi ng lahat… Wala na akong kailangang hanapin pa. Dahil narito na sila.

Pinilit kong huwag magpakita ng kaba habang nagpapatuloy ako sa pag ku kwento. "Naalala ko rin ang pakikibaka para mabuhay. Hindi ko na maalala kung ano-ano pa ba ang ginawa niya sakin, basta naramdaman ko na lang na bigla na akong sumubsob sa kalsada dahil nawalan ako ng malay siguro akala niya ay patay na ako." Huminga ako nang malalim. "Wala akong ideya kung paano ko nagawang bumangon at makarating sa tapat ng lumang building niyo. Akala ko walang tao dun , magtatago lang sana ako pansamantala. Hindi ko nga alam na naliligo na pala ako sa sarili kong dugo! Ang alam ko lang hinimatay ako. Pati ang sugat ko hindi ko iniinda ng mga oras n ayun. "

"Maybe it's the lady's turn to do the telling." "A-ako? Ano namang ikukwento ko?" Napaunat siya sa pagkakaupo. "Ano bang gusto ninyong malaman?" "Everything. Your family." "My family. Ordinaryo lang ang pamilya ko. Hindi kami kilala. But we live a decent life. Fetus pa lang raw ako nang mamatay ang tatay ko kaya hindi ko na siya nakita." Kwento iyon mula sa nakilala niyang nanay matapos mawala ang kanyang alaala.

Kung wala siya, ewan ko kung ganito pa rin ito ngayon. Isang linggo kaming masayang nagkwentuhan. Kilala pa rin ako ng mga tao sa bayan, kahit matagal na akong nawala. Akala ko huhusgahan nila ako dahil buntis ako, pero hindi. Masaya ako dahil kahit hindi nila alam ang buong kwento, tinanggap nila ako. Ang sabi nga nila, "Ganyan talaga ang buhay. Hindi natin inaasahan ang mga pangyayari, pero minsan, iyon pala ang biyaya."

pagkokwento n'ya pa sa kaibigan. "Sinabi n'ya lang sa'kin when we we're headed home tapos sinusundan kami ng kalaban n'ya. Pinaulanan kami ng bala and she saw how afraid I was and decided to just tell me the truth. When I found out about it, iniisip ko kung kaya ko ba kasi kilala n'yo ako, ayaw ko ng magulong buhay. But then, I want to try kasi mahal ko si Anthony. When I experienced it again, after the accident, iniisip ko ulit kung kakayanin ko ba ulit. It was hard, this kind of life is hard. But then again, my mind was thinking na mahal ko si Anthony and even if sacrificing my life and the life that I wanted means having him, then I'll gladly do it." dagdag n'ya pang ani dito.

Nagtawanan kaming dalawa. Sa kapipilit nyang ikwento ang buhay ko. Kweninto ko sa kanya ang mala mmk kong buhay, nagtratrabaho sila mama at papa sa states, at naiwan kami sa pangangalaga ni lola.Kwenento ko na tatlo kaming magkakapatid,at nakwento ko ang mga matatalik kong mga kaibigan, at nasabi ko sa kanya na nagkagusto ako sa isa sa kanila.

Kwento niya saakin, ang kaninang namumuong luha sa mata niya ay bumagsak na. "Mag-kaiba ang bakla sa bisexual Steph, hindi porke bisexual ako wala na akong pangarap sa buhay. Na wala akong mararating." Sabi niya at humagulgol, hinayaan ko muna siya mag kwento bago ako mag salita.

Iginiya siya sa isang mahabang upuan at saka nagsimulang magkuwento sa kanya. "Mahirap lang ang pamilya namin. Pinangarap kong iahon sa kahirapan ang lolo at lola mo kaya pinilit kong makapagtapos ng pag-aaral, pero sa kasamaang palad ay nabuntis ako. Nakilala ko ang tatay mo sa isang kasiyahan. Birthday ng isang kaibigan ko na kaibigan niya din, at nang malasing kami pareho ay may nangyari sa amin. Ayokong magpakasal sa kanya dahil mahirap lamang siya kaya umalis ako sa bayan namin. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, tumambay ako sa istasyon ng bus at may nakilala akong isang lalake. Naikwento ko sa kanya ang buhay ko. Akala ko mabait siya, pero pinagsamantalahan niya ako."