Banana Yoshimoto Kitchen Mga Nobela at Kwento

Ang plano namin ni Paula ay babalik ng Mansion pagkatapos naming maligo ngunit dahil nga dumating ang mga kasama namin ay nahihiya kaming nagpa-alam. "I'll get banana leaves. Iyon nalang ang gagamitin nating kakain." Kuya Kaixel volunteer. Saglit lang ito dahil sa may isang bahagi ng ilog ay may mga saging. Ipinait niya ito sa apoy at nilinisan ng isang malinis na puting tela na kasama sa mga dala nila. "Try this cordon bleu Yacinda, I made that earlier, ikaw din Paula," aya ni ate Avikah.

Edi sila na busy. Dumiretso na ako sa office ko. Pagkaupo ko, napansin ko agad 'yong paper bag na nasa table. Kunot noo ko itong binuksan. May lalagyan ng bento style. Pagkabukas ko pa lang, naamoy ko na agad 'yong bango Ng ulam. May fried rice, parang chowfun. kimchi for side dish. Omellete at bacon.

panunuyo niya pa kaya lihim na akong bumigay. M-madali niya lang naman kasi akong mauto! “If you don't want to show your kimchi, do you want to see my banana?” nakangiti niyang suhestiyon kasabay ng pagtaas at pagbaba ng kaniyang dalawang kilay. “Y-Yevhen, ang m-manyak mo!” sigaw ko habang pulang-pula na ang aking buong mukha. Maraming beses ko na namang nakita ang kaniyang banana, pero ewan ko ba sa sarili ko kung bakit hanggang ngayon ay hiyang-hiya pa rin ako sa tuwing mapag-uusapan namin ang tungkol doon.

Paglilinaw niya. "Thank you," wika ko. "Ayusin na natin 'to ate." Nakangiting sabi ni Yamato at inilabas ang ibang snacks sa eco bag, junk foods, biscuits. Pancake mixture, may drinks pa. May groceries may meat, fish, at mga gulay. Even seasonings. "Nakakahiya," bulong ko ulit. "I'll pay you soo—" "I guess you should worry about living first, get used to it before paying me." Mabilis niyang sabi kaya napalunok ako at napatitig sa kaniya, he looks so serious with his blank stare.

Samantala, ang kapatid na babae ni Yahiko, si Emi, ay naghanda na ng masaganang lamesa na puno ng mga pagkain sa Japan. Si Emi, na may suot na kimono, ay naglakad sa tabi ni Charlie, yumuko nang magalang, at sinabi, “Mr. Wade, inihanda ko na ang mga pinakamasarap na pagkain sa Japan para sayo. Ang mga sangkap ay binili ngayong umaga, at inutusan namin ang mga tauhan na ipadala ang mga ito nang malamig sa airport para dalhin sa Oskia. May pinakamasarap na seafood, kahit na sea urchin, oyster, sea bream, o bluefin tuna ito, na mahahanap sa Japanese market. Mangyaring enjoyin mo ito!”

bati ng isang pamilyar ng boses na nang lingunin ko ay isa palang staff nitong resort. "Oh, Nix! Good morning too," nakangiting bati ko. "Anong mga dala mo?" dagdag ko pa nang makita kong may dala siyang pagkain at inumin. "Fruit Waffle, Fruit Bowl with Yogurt, at Mango Tango po," nakangiting sagot niya bago inilapag ang mga iyon sa lamesa nitong cottage. "Best seller po namin ang Mango Tango pagdating sa mga smoothie. Gustong-gusto po kasi ng mga guest ang kombinasyon ng manga, pinya, at saging kapag bibili sila ng smoothie. Lagi nilang pinipili ang Mango Tango dahil 3 fruits in 1 smoothie glass na."

Nagsuot lang din ako ng loose pants. "Let's go?" Tumayo siya sa pagkakaupo sa kama at sumunod sa akin. Mababa ang lamesa na kakainan namin, nagindian sit ako. Nilagyan ni Akio ng sushi ang plato ko at iba pang hindi pamilyar na pagkain sa akin. "Thank you." I whispered. "Kuya, can you lend me some sushi please." Aimi pleased. "Of course baby," nilagyan niya ng sushi ang plato ni Aimi.

Naamoy niya ang pamilyar na pabango nito ibinalik na niya ang dating ginagamit niyang pabango, na tila isang paraan ng paghingi ng paumanhin. “Mahilig po ba kayo sa Japanese food, Mrs. Almeda?” naunang magsalita si Suzy habang naglalagay ng tsaa para sa kanilang tatlo. “Ang chef dito ay galing pa sa Kyoto, at ang mga ingredients ay fresh na dumadating araw-araw via air cargo.” “Hindi ako pihikan sa pagkain.” Kinuha ng babae ang tasa. “Salamat sa pag-aabala, Ms. Suzy.”

"Ang tanga lang ang hindi kukuha ng ganito! Oo, ang tanga ni Diana para hindi kunin ang mga ganito! Kung wala lang akong utang na loob sa pamilya Valdez ay hindi naman ako magiging sunud-sunuran sa kanya eh!” Sa japanese restaurant. Nagpalit na ng casual na damit ang lahat at isa-isang umorder ng pagkain. “Salmon, sweet shrimp, dagdagan pa! Lahat ng nasa menu ay bilhin niyo na!” “Ang sarap ng sashimi nila, highly recommended ko ‘to! Sana, lagi tayong kumain dito kapag may bago tayong kasamahan!” Habang nag-oorder ang lahat, biglang bumukas ang pinto ng private room ng japanese restaurant. Napatingin silang lahat, si Diana pala iyon.

Nasa pinto na si Joshua nang mapansin niya na nakatayo lang si Luna sa isang lugar. Hindi niya mapigilan na kumunot ang noo. “Hindi ka ba sasama?” Bumalik na sa sarili si Luna. Huminga siya ng malalim at agad siyang sumunod kay Joshua. “Sasama ako.” Dinala ni Joshua si Luna sa Bamboo Palace, na isa sa pinakamagandang restaurant sa Banyan City. May eleganteng kapaligiran dito at sikat ito dahil sa mga pagkain nila.