Novel & Cerita Bantay Ng Computer Shop Book 2

Hindi na niya napigilang tumulo ang mga luha niya kaya ang ginawa niya ay isa-isa niyang dineactivate ang lahat ng accounts niya sa social media. "Sa Chapter 2 na susulpot yung antagonist dito 'di ba?" Samantalang sa kabilang kwarto naman ay kasalukuyang kausap ngayon ni Eros si Shawna. Ngayon ay inuumpisahan na nila ang Chapter 2 ng kanilang romance novel na ang title ay fourteen.

Malapit na kasing matapos ang teleserye pero sa pagkakaalam ko ay nagbabalak ang network na gawan iyon ng book two kaya sobrang pinagbubuhusan nila iyon ng pagod at atensyon ngayon. Nadala naman ako sa pagtatampo niya kaya tumayo ako mula sa kinauupuan ko at yinakap ko siya. “Sorry na po.” Inabot ko ang batok niya at ako na ang nag initiate para sa isang mainit na halik. Kahit sag anito ay mapawi man lang ang pagod ng mister ko.

“Hindi naman ako bisi kaya sasang-ayon ako. Sasamahan kita sa silid-aklatan.” Based from my instinct, mabait at mapagkakatiwalaan naman si Mister Direction. Oo, Mister Direction dahil siya ang nagbigay ng mga giya patungo sa aking inaasam na destinasyon. “Ba't sa silid-aklatan ka nagpunta at hindi sa computer shop?” pagtatanong nito habang nasa harapan na kami ng biblyoteka. “E, may mga kasahulan ang kompyuter sa `king pananaw. Halimbawa na lamang ng mga kakulangan ng salapi at walang kaalaman sa paggamit sa gadyet na iyan.”

Bakit ba naman pati pagngiti ng kapatid ng asawa niya pinakikialaman pa niya. "Want some fruit shake?" pagkuwa'y alok nito - using his kindest voice to her - nasundan niya na lang ito nang tingin nang buksan nito ang ref, yumuko ito doon at siniyasat ang laman no'n. "What do you like, raspberry, mango or... avocado?" Nilingon siya nito. Bahagya itong nakayuko sa ref at nakapaling ang mukha sa gawi niya. Medyo basa pa ang buhok nito kaya naman bagsak na bagsak iyon at baghagyang natatabingan ang mga mata nito. Para siyang computer na naka-hang. Nahinto ang pagnguya niya at nasa bibig niya pa rin ang tinidor.

Kayang kaya ko yan! Nagalit si Tiffany, bumubulong siya habang tina-type ang kanyang sagot, “Ang b*tch na iyon! Inilagay ko ang lahat sa pagsisimula ng shop na ito. Paano ko kakayanin na magkaroon ng basurang ito na sumisira sa ating reputasyon? Dapat niyang sabihin ito sa mukha ko kung siya ay magaling. Bakit ka nagtatago sa likod ng isang computer screen?"

At pinili kong maging mabuti. Dulo ng Ika-dalawampu't isang Kabanata.Here is Chapter 21 of "My Revenge Against Mr. CEO" in Tagalog/Taglish. Approximately 2,800 words. --- Kabanata 21: Ang Pagdating ng Hamon Tahimik ang aming buhay sa loob ng ilang taon. Si Luna ay lumalaki nang matalino at mabait. Ang foundation ay patuloy na tumutulong sa mga biktima. Si Wei Long ay masaya sa kanyang maliit na negosyo.

Gusto kong damputin nila ito oras na tumuntong ulit ito dito. "Huwag ka ng umiyak, 'Nay. Bawal kang ma-stress. May pera po akong natabi mula sa pagtitinda ko. Iyong mga pera din na binibigay ni Angus sa akin, naitabi ko din. Malaki-laki din po iyon, huwag po kayong mag-alala." Kailan ba kami titigilan ng kamalasan? Maaga akong bumangon kinaumagahan upang magpunta sa computer shop sa kabilang barangay. Makikigamit ako ng telepono upang tawagan si Angus. Kaso hindi naman niya nasagot.

Binaba ko na ang tawag matapos sabihin 'yon. Bakit nga ba hindi ko naisip ang pangunahing code sa libro ng Book of Code ni HuPoFEL? Nakasaad doon ang mga kataga na.. "Never abandon your mission. Dead or Alive" Tumayo ako mula sa kinauupuan ko para sana kumuha nang tubig ng magdilim ang paningin ko. Napatili ako ng bumagsak ako sa carpet nang akmang hahawak ako sa dulo ng mesa ko. Narinig ko ang pagbasag ng mga gamit sa paligid.

Tumango lang ako at saka pumasok. Kumuha ako ng cart at pumasok sa loob. Nandito nalang din naman ako edi bibili nalang talaga ako. Sinadya ko talagang dito para hindi halata. Sino ba kasing tanga ang pipili ng Bookstore para makipag meet sa kapwa mo killer. AKO. Inuna kong puntahan ang mga notebook medical section ng bookstore para hindi halata. Kumuha ako ng iilan na sa tingin ko ay maganda.

Baste insisted on going home after my Jude encounter. Baka raw kasi bumalik pa ito at maabutan ulit siya sa bahay ko. Bago siya umuwi, I send away with him the phone and the new shoes that I bought from the saleslady at a mall named Sheryl, the one I encountered a month ago when I insisted to wait for Baste to finish his duty at the coffee shop. Tumanggi siya nang makita niya ang mga gamit na ipinapabaon ko sa kan'ya. But since I was good at blackmailing him, he eventually accepted it without whining.