Bantay Ng Computer Shop Book 2 の小説・ストーリー

Sa bandang kaliwa ay computer para sa mga nagre-research. Wala halos tao sa loob kaya malaya akong pumunta sa dulo ng library kung saan hindi ako kita ng librarian. Mayroong dalawang pang-anime na taong mesa ang narito sa dulo. Napaliligiran ako ng mga shelf. Umupo ako at nag-phone saglit. I even posted a selfie on my social media account bago matulog sa ilalim ng mesa. The white tiles are cold but I found it comforting.

“She is already looking for one. Kapag may naisip na siya ay sasabihin niya agad sa atin.” Matapos makapagbayad ng biniling libro ay lumabas ng bookstore ang dalawa saka naghanap ng restaurant na mapagkakainan dahil nagugutom na ang buntis. Ang mga pinamili nila ay nailagay na ng tauhan ni Manson sa kotse.

“Benny, ayusin mo na yung computer ni Professor Lambert. Huwag ka nang makulit. Paano kung may importanteng data na mawala?” Mabilis namang sumagot si Benny. “Hindi mawawala ‘yon, Mommy. Lagi akong may backup at may iba’t-ibang security layers. Hindi mawawala kahit ano!” Matapos magsalita, tumakbo siya papunta kay Harvey para ayusin ang computer nito. Mabilis na gumalaw ang mga daliri ng bata habang tumitipa ng mga code sa keyboard.

Bitin ba ang kuwento na 'to guys? 'Wag po kayong mag-alala dahil may "Book 2" po ito. Puputulin ko muna po dito. Marami pa po ang kailangan kayong abangan. I never thought na magkakaroon ito ng book 2. Akala ko ay matatapos kaagad ang book na 'to ngunit hindi pala. Sana po ay basahin at suportahan n'yo pa rin 'yon. Ang title po ng book 2 ay "Marrying Mr. Billionaire Again." Maraming salamat po talaga sa pagbabasa ng kuwento na 'to. Sana po ay suportahan n'yo pa rin ang ibang mga kuwento ko. 'Wag po sana kayong magsawa sa pagbabasa at pagsuporta sa aking mga kuwento. Salamat po! Ingat po kayong lahat palagi. 💚💜

Sumasayaw-sayaw pa siya habang nakikinig sa kanta. “God!” asik ni Raphael saka umiiling-iling pa. Pinaningkitan ni Tati ng mata ang asawa, “Hoy! Sikat na kanta kaya ‘to! ‘Di mo kasi alam!” Raphael rolled his eyes, “Sorry but I’ve never been into the computer shop. May sarili akong computer room–” “Edi ikaw na ang mayaman!” asik ni Tati. “Alam to ng buong pilipinas tas ikaw hindi?”

"Nandidito ka atah, Lucien." "Bring the best configuration in the store to me." Ang may-ari ng computer shop na pinuntahan nila ngayon ay kaibigan ni Lucien. Nagulat naman ito dahil nakita nito na may kasama si Lucien na isang batang babae. "Wow, ang great Lucien Moretti ay kasama ang kapatid nito na nag-shopping. Ngayon ko lang yan nakita ha pero...." Tiningnan nito mula ulo hanggang paa si Felicia at napakamot ito sa ulo nito.

Hi! Nabitin ba kayo sa book 1? sa watty hanggang duon lang talaga kaya 'wag kayong mag alala, isasama ko na ang book 1 na ang title ay 'Safest Place' hindi rin ako mag s-spoil ah? haha, anyways sana maenjoy nyo parin po ang book 2, dito ay iba na ang ating destinasyon, kung saan kailangan na nga ba maka move on?

bungad na tanong ni Ate sa akin pag pasok ko sa bahay. Pagod ko siyang nginitian. Nilapag ko muna yung dalawang paper bag sa upuan sa may gilid ng pintuan. "Sorry, ate." hinalikan ko siya sa pisnge. "Sinamahan ko kasi si Cita na bumili ng laptop." Inirapan naman niya ako at umiling. "Hindi mo man lang ako naisipang itext?" Shit. Oo nga no? Hindi ko na rin kasi namalayan yung oras. After kasing mabili ni Cita yung laptop. Nawili kami sa kakatingin ng mga damit.

“The party’s at six. Make sure to be home before five. I don’t want to be late.” “Mafia De Feo…” sambit ko habang nakatitig sa screen ng computer. Narito ako ngayon sa isang computer shop. Taliwas sa sinabi ni Vince, dumiretso ako sa computer shop sa halip na mag-shopping. Hindi naman ako kagaya sa ibang mga babae na kukulangin ang isang araw para makahanap ng damit na masusuot. Isa pa, may mas importante akong kailangan gawin kaysa mag-shopping.

Dear Diary, Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o ano, diary. Kaninang tanghali, nagpunta ako ng computer shop. Hindi ko kasi nahiram ang laptop ng kaibigan ko, ginagamit daw kasi ng pinsan naman niya, kaya ang ending ay sa computer shop ako pumunta. Sakto naman na walang tao nung pumunta ako, may pasok ang mga bata, pero may iilan pa rin na naglalaro ng games, pero malayo sa akin, sa dulo kasi ako pumuwesto para walang makakita. Aba, XXX website kasi ang o-open ko kaya baka isipin nila na nanunuod ako ng böld. Hindi nila alam, böld star na rin talaga ako.