Bantay Ng Computer Shop Book 2 Mga Nobela at Kwento

Panakip-butas? Para hindi ko na siya maalala ay nagpasya akong bisitahin ang aking coffeeshop. Isang Linggo na rin akong hindi nakakapunta roon. Mabilis akong naligo at nagbihis pagkatapos ay sumakay sa aking kotse. Ngunit bago ako dumiretso sa coffeeshop ay dumaan muna ako sa isang mall at bumili ng bagong cellphone. Pag-uwi ko kasi sa bahay ko ay wala na sa ibabaw ng kama ko ang cellphone ko. Malamang kinuha ng mga taong iyon ang cellphone ko. Wala naman silang makikita roon kundi photos ko at nang dalawang tauhan ko. Bumili rin ako ng usb dahil balak ko na gumawa ng kopya nang video at mga litratong nakita ko. Just in case, mawala sa akin ang usb o makuha ng mga taong iyon ay may backup a

tanong niya habang maingat na binubuhat ang dalawang nakarolyong banig. "Nasa tapat po ng computer, may tinatapos lang na tawag mula sa Manila tungkol sa mga dinonate na libro. Susunod din 'yun dito kapag natapos," sagot ko habang sinusundan si Mateo palabas sa sikat ng araw.

THE GODFATHER BOOK II CHAPTER 22 “WARNING: This book is for mature readers, not advisable for underage readers, and for those who are not into twosome s*x, then, do not read this chapter and this book.” SANDY’S POV Habang binabaybay namin ang daan, pabalik sa resort, ay napansin ko ang maingat na pagmaneho niya sa kotse.

Walang pag-aalinlangan, inangat niya ang ulo ng bata gamit ang isang kamay, habang ang isa naman ay ipinasok niya sa loob ng punda. Saglit siyang nangapa at saka may nahugot—isang libro at isang lapis. "Hacking Defense? Anong klaseng libro ‘to?" Bulong niya habang binabasa ang takip. Binuksan niya ang unang pahina at biglang natulala. Sa unang pahina, may isang buong sulat-kamay ang bata. At bawat pangungusap ay may kinalaman sa pag-iipon ng pera para magkaroon sila ng "magandang buhay."

Hindi sumama si Jade dahil may pupuntahan daw siyang importante. Dahil wala naman akong masyadong alam sa mga computers, hinayaan kong si Freslin na ang direktang makipag-usap sa mga bantay ng computer shops. Gulat na gulat sila. Hindi nila akalain na ang isang anim na taong gulang na bata ay malawak na ang kaalaman sa mga computers. Kaya naman nawili talaga silang kausapin ang anak ko. Syempre proud mama ako, lalo na’t impressive daw yung talino ng bata.

I will. "You're so weird." Komento ulit ni Misha sa akin. "Magmonitor ka na lang mga dyan." Angil ko naman rito. Hiding my uneasiness for the upcoming confrontation. _____________________________________________ Ito lang ang masasabi ko. Mahaba pa po ang book 2. The ending is still so far. Marami pa po ang mangyayari kaya sana habaan po ang pasensya natin. Thank you. Vote and comment para mainspire po ako.😄

He continues to eat and me I'm in my phone reviewing some points tungkol sa batas . It's a real struggle dahil Wala akong actual na libro , I have to search to read it . Umupo ulit sa tabi ko si Sir Havier at hinawakan niya ang aking baiwang . " Sir .. " sabi ko ng naka tingin sakanya . " Hmmm yes ? " He said putting his elbow on the counter looking at me . "Miss Shelby what is it tell me . " He said brushing off some hair in my face .

Napakagara tingnan roon, pula ang ilaw at may mga guards, ngunit dahil may nakasunod na mga guard din sa kanila, hinayaan silang pumasok. Card ang ginagamit para mabuksan ang pintuan, ibang klase talaga. Pagpasok nila sa loob, maraming lalaking gumagamit ng mga computer, halos karamihan sa mga lalaki, gwapo. May mga babae din at hinanap ng paningin niya ang tatlo pero hindi niya makita. "Computer shop ba ito?" bulong na tanong ni Yanvi. Saka lang din niya narealize na hindi pala nila kasama si Miarta, malamang binantayan nito ang jowa sa ibaba.

“Bumalik na tayo sa condo.” “Sa unit mo ba tayo o sa unit mo?” nakangisi nitong tanong. “Kung hindi pa rin nakauwi ang may-ari, sa iyo. Pero kapag nakauwi na... kahit saan na lang.” “Okay, nice!” magiliw nitong puna. Matapos nilang magbayad sa binili nitong bagong bagong libro ng Hunger Games Series ay napagpasyahan nilang lumabas na sa National Bookstore na nag-aasaran sa mga pag-aaway nila noong highschool.

tanong ko sa kaniya. “Madali lang po, may online book, puwede ko po kayong tulungan kung gusto ninyo, may malapit na computer shop dito, doon tayo mag-book,” sabi niya. Ang bait-bait talaga ni Lusing. “Eh, ano bang kailangan para makabili ng ticket pala?” tanong ko pa.