Novel & Cerita Bantay Ng Computer Shop Book 2

Kabanata 27 NANENG POINT OF VIEWS "Hey! Come back here! What are you trying to do, Naneng?!" "Putragis ka Kid! Ano passcode ng laptop mo?!" "Why would I tell you? Come back here!" "Delete mo 'tong files na ito kung ayaw mong sirain ko 'tong laptop mo!" "Fine! Go ahead. Don't dare me!" Mas lalo akong nainis. Bago ko makalimutan—barya lang sa kanya ang bumili ng panibagong laptop.

bulong sa isip ni Jason Tores dahil mabilis naman naintindihan ni Winston ang pag aalinlangan na sagutin ang tanong niya sa mga Guard, naisip ni Winston na baka isipin ng mga ito na wala akong gamit na cellphone or laptop sa luob ng bahay, kaya mabilis nag isip si Winston ng palusot sa mga Guard, “Ahm nasira kasi yung laptop ko, at naiwan ko naman sa Aspire Bank ang Cellphone ko kahapon, kaya pupunta ako ng Computer Shop para sabihin ko kay Arnel na dalhin ang aking Cellphone dito” palusot na sinabi naman ni Winston sabay mahinang tumawa ito habang patalikod at balak lumabas na ng Villa

wika nito. Nagulat siya ng agawin nito ang hawak na pobreng cellphone at ibalik iyon sa box na dating pinaglalagyan niya. Malalim na napabuntong-hininga siya at dahan-dahan na sumandal sa kaniyang kinauupuan. "Malapit na akong makaipon para sa laptop eh, nakakapanghinayang kung maghihintay pa si Tin ng isa pang buwan. Alam mo naman marami ng pinapagawa mga titser niya. Ayoko naman na palagi siyang nakatambay sa computer shop para lang magawa ang mga assignment niya," mahabang saad niya.

O baka mga libro pa niya ito noong hindi pa siya member ng BAS. Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at agad kong hinagilap ang kanyang computer. Ngunit dahil madilim sa loob kaya isinuot ko ang aking salamin na may night vision. Binuksan ko ang computer ni Ninong ngunit natuklasan kong may password pala ito. Hindi man ako katulad ni Denver na magaling mang-hack ngunit may kakayahan naman akong ma-decode ang password ng isang isang bagay na katulad ng laptop, cellphone, computer at iba pa.

Tanong ko habang tinititigan yung nasa screen. Tumango siya bago pumindot sa Laptop niya. "There was an orphanage within the vicinity." Sabi niya bago ihinarap sa akin 'yung laptop niya. Agad ko din namang binasa kung ano yung nakasulat doon. "Blossom Hope: Home of the Orphans?" TO BE CONTINUED

“She is already looking for one. Kapag may naisip na siya ay sasabihin niya agad sa atin.” Matapos makapagbayad ng biniling libro ay lumabas ng bookstore ang dalawa saka naghanap ng restaurant na mapagkakainan dahil nagugutom na ang buntis. Ang mga pinamili nila ay nailagay na ng tauhan ni Manson sa kotse.

Bitin ba ang kuwento na 'to guys? 'Wag po kayong mag-alala dahil may "Book 2" po ito. Puputulin ko muna po dito. Marami pa po ang kailangan kayong abangan. I never thought na magkakaroon ito ng book 2. Akala ko ay matatapos kaagad ang book na 'to ngunit hindi pala. Sana po ay basahin at suportahan n'yo pa rin 'yon. Ang title po ng book 2 ay "Marrying Mr. Billionaire Again." Maraming salamat po talaga sa pagbabasa ng kuwento na 'to. Sana po ay suportahan n'yo pa rin ang ibang mga kuwento ko. 'Wag po sana kayong magsawa sa pagbabasa at pagsuporta sa aking mga kuwento. Salamat po! Ingat po kayong lahat palagi. 💚💜

"Jia naman, hindi pa nga nasasagot ang marami nating katanungan. Gumawa ka pa talaga ng isang bagay na posibleng pagsisihan mo!" "h-hindi ko sinasadya," "Nagpabembang ka sa matanda pa sa lolo mo tapos sasabihin mong hindi mo sinasadya?! Sasama ka sa akin ngayon." pinal na saad ni Jeyzel, ito na ang nagshutdown ng computer ni Jia at hindi na niya binigyan pa ito ng pagkakataong tumanggi. PAROKYA ng Bataraza.

Gumanti siya ng ngiti habang isinasara ang kanyang laptop. Sunday ngayon kaya nandito siya sa library, sinundo ko sya para sa aming hapunan. Masaya ako dahil buong araw siyang nanatili sa tabi naming mag-ina. Bukod pa ron ay nagsimba kaming buong mag-anak. Kahit papaano ay naging panatag ang loob ko. Tumayo siya at lumapit sa akin, pumulupot ang mga braso niya sa maliit na bahagi ng aking baywang saka ibinaon ang mukha niya sa pagitan ng leeg ko.

Mabuti na lang at may natira pang lamesa sa amin ng pumunta kami dito. Habang ako ay nakaharap sa mga libro, si Noella at Jinx naman ay nakaharap sa mga laptop nila. Pareho silang busy sa pagtitipa at seryoso sa mga ginagawa nila. Tumayo ako kaya agad silang napatingin sa akin parehong may nagtatanong na tingin. Inayos komuna ang mga gamit ko at saka ko sinabi sa kanila na pupunta lang ako sa c.r. Sinabi ko na bantayan muna nila ang mga gamit ko at h'wag iiwanan dahil mabilis lang ako. Tumango naman sila pareho kaya umalis na rin ako.