Basta Basta

Tras tres días sin dar señales de vida, mi prometido —el Capo de la familia Moretti— se fue de viaje con su asistente, Bella. Esperaba que, como siempre, yo me muriera de celos. Pero cuando regresó a Valmont un mes después… se encontró con alguien completamente distinta. Me pidió que le cediera mi oficina. No discutí. Recogí mis cosas y se la entregué. Para hacer brillar a Bella, me dejó en evidencia frente a un socio clave durante la reunión anual de la familia. No me defendí. Acepté el castigo sin decir una palabra. Cuando decidió ponerla al frente del negocio más rentable… tampoco reaccioné. Le entregué todos los documentos y me aparté. Bella sonreía con aire triunfante. —¿Ves? Te lo dije. —A mujeres como ella hay que saber llevarlas. Con un viajecito basta para que se asuste y vuelva dócil. Lucas se lo creyó todo. Incluso la elogió por su “gran intuición”. Después, en un gesto que jamás había tenido conmigo, prometió organizar una boda tan ostentosa que haría historia en el bajo mundo de Valmont. Pero había olvidado algo. El acuerdo de ruptura que firmó… justo antes de subirse al coche aquel día. Yo ya había cortado todos los lazos. Me iba. Y él… ni siquiera lo sospechaba.

Sa mundo ng mga mayayaman at makapangyarihan, ang kasal ay hindi palaging tungkol sa pag-ibig. Minsan, isa lang itong kasunduan. Solen Mira Callisto, isang occupational nurse sa Monteverde Lines Inc., ay biglang nabaon sa utang matapos pumanaw ang kanyang ama. Dalawang milyong piso—isang halagang hindi niya kayang bayaran sa loob ng tatlong linggo. Sa gitna ng kanyang desperasyon, dumating ang isang hindi inaasahang alok mula kay Leonidas “Leon” Monteverde, ang matikas pero mailap na COO ng Monteverde Lines. Bilang susunod na tagapagmana ng kanilang shipping empire, may isang kondisyon bago niya makuha ang kumpanyang matagal nang itinakda para sa kanya. Kailangan niyang magpakasal. Isang kasunduan ang nabuo. Isang taon ng pagpapanggap bilang mag-asawa. Walang damdamin, walang komplikasyon. Para kay Leon, ito ay isang kasunduan lang. Para kay Solen, ito ang kanyang tanging paraan para mabawi ang lahat ng nawala sa kanya. Dapat ay simple lang, pero bakit parang hindi lang basta umaarte si Leon? He’s too convincing and too protective. Sa tuwing tatawagin siyang "asawa ko" sa harap ng iba, hindi niya alam kung dapat ba siyang mataranta o kiligin. Unti-unti, nagiging malabo ang linya sa pagitan ng kasunduan at katotohanan. Sa mundo ng kapangyarihan at intriga, paano kung ang isang relasyong nagsimula sa papel… ay mauwi sa isang bagay na totoo?

Aksidente at hindi inaasahan na mangyayari ni Kristina na basta-basta niya lamang maibigay ang kaniyang iniingat-ingatang Dignidad at Kalinisan bilang isang babae sa binatang nakilala niya lamang ng isang gabe. In short Kristina got a One Night Stand to the man she just meet. Dahil sa kalasingan ng dalawa at pagkawala nito sa kani-kanilang matinong kalagayan at kaisipan ay nagawa nila ang isang bagay na kailanman ay hindi nila akalain na magaganap. Ngunit sa kabila ng askidendting kaganapan sa kanilang dalawa ay magiging kabuluhan pala ito kay Kristina, kahit pa minsan na siyang nagsisisi sa kaniyang nagawang pagkakamali kung bakit niya naibigay ang kaniyang sarili sa binatang hindi niya lubos na kilala. Tila basta na lamang siya nagkaroon ng kagustuhan at interest sa binata matapos ang mainit na kaganapan sa kanila nang gabing iyon. Na tila humantong pa na may namumuong pagmamahal sa kaniyang puso para sa binata sa isang iglap lamang. Ngunit magagawa ba ni Kristina na ipagpatuloy ang kaniyang pagkagusto sa binata kahit na iniwan lamang siya nito na parang isang bayarang babae, na matapos pakinabangan ay iwan at pababayaan na lang? Magagawa ba niyang mahalin ang binata kapag sila'y magkikitang muli matapos nawala na parang bula? This story contains mature content! So, please! Read at your own RISK!!!!

Ang tanging hiling ni Lexie Marie Delos Reyes ay matupad ang pangarap ng kaniyang Lola. Ang makasal at tuluyan nang lumagay sa tahimik. Ngunit sa araw mismo ng kaniyang kasal, gumuho ang lahat nang tumakas ang kaniyang fiancé upang sundan ang babaeng tunay nitong mahal sa ibang bansa. Sa gitna ng sakit at kahihiyan, napilitan siyang gumawa ng desisyon na magbabago ng lahat. To marry Kaizer Zapanta, her brother’s best friend. Isang lalaking kilala sa pagiging malamig, misteryoso, at isang trilyonaryo na kinatatakutan sa mundo ng negosyo. "If it’s marriage you want, I’ll take his place. But don’t expect me to give you my heart." – Kaizer Zapanta Ang kasal na inakala ni Lexie na pakitang-tao lamang ay unti-unting nagiging mapanganib sa puso niya. Unti-unti niyang natuklasang na sa likod ng malamig na anyo ng lalaki, may init pala doong kayang tunawin ang lahat ng takot, at sakit sa puso niya. And just when her heart began to trust again, Zyrus—her runaway fiancé—returned with a confession that threatened to ruin everything. "Come back to me, Lexie. After all, we’re expecting a child. Won’t you introduce me as their father?" – Zyrus Martinez Ngayon, kailangan niyang pumili. Sino sa pagitan ng lalaking minsang iniwan siya, o sa estrangherong hindi na lang basta asawa kundi ama ng kaniyang dinadala, ang kaniyang pipiliin?

Hindi naging madali ang buhay ni Cataleya Lorenzo. Lumaki siyang walang ina at ang tanging pamilya niya ay ang ama niyang palaging abala pero kailanma’y hindi siya pinabayaan. Sa Amerika siya nagkaisip, malayo sa mundong tunay niyang pinagmulan. Pagbalik niya sa Pilipinas, isang linggo pa lang ang lumilipas nang ipakilala sa kanya ng ama ang matalik nitong kaibigan—si Santino Rosales. Matagal na niyang naririnig ang pangalang iyon, pero hindi siya handa sa kung anong klaseng presensya ang sasalubong sa kanya. Walang nabanggit ang ama niya tungkol sa lalaking may tinging kayang tumagos sa laman, tinig na malamig pero nakakakuryente, at lakas ng loob na hindi mo puwedeng bale-walain. Si Santino Rosales ay isang kilalang propesor, negosyante, at taong hindi basta nalalapitan. Pero habang tumatagal, lalong nahuhulog si Santino sa bitag ng sarili niyang damdamin. At nang biglang bawian ng buhay ang ama niya sa isang aksidente, naiwan siyang walang mapuntahan kundi ang bahay ni Santino. Sa huling hiling ng ama niya, ito na ang magiging tagapangalaga niya. Ngunit sa bawat araw na magkasama sila, sa bawat tahimik na gabing sila lang ang naroroon, mas lalong humihigpit ang tali ng damdaming hindi dapat umusbong. Anong gagawin niya kung ang nag-iisa niyang tagapagtanggol ay siya ring lalaking unti-unting bumibihag sa puso niya?

''tell me about yourself?" seryosong tanong ng lalaki sa isang inosenteng dalagita na nasa kanyang harapan . Hawak ang isang papel bago ibigay sa dalaga . Nakalagda doon ang mga rule's na kailangan sundin ng dalaga para maging asawa nito . ''ano ito job interview?'' naloloka niyang tanong . ''hindi ba trabaho ang gagawin mo sa akin , magpanggap kang asawa ko at bayaran kita buwan buwan plus unti unting mahulugan ang utang ng iyong pamilya sa akin .Kung bakit kasi hindi nag iisip ang ama mo bago siya gumawa ng isang hakbang .Ang tanging nasa isip lang pera! '' pabulyaw nitong salita .Unti nalang mawawalan na siya temper dahil sa pagiging isip bata ng dalaga .Nagsisi si Dreymond na pumayag sa kondisyong hindi niya alam kung hanggang kailan ang pasensya niya sa isip batang katulad ng dalaga . Magagawa kayang sikmurain pakisamahan ni Evie Quinros ang isang babaerong lalaki .Magpapakasal sila at maging asawa siya sa isang papel lamang pero paano kung mas higit pa ang hingiin nito .Hindi niya gustong mahirapan ang kanyang ama dahil sa utang nito .Gagawin niya lahat kahit maging asawa pa ng isang manhid at walang puso na lalaki basta mabayaran niya lang ang pagkakautang ng kanyang ama sa mga Clarkson at ano ang matutuklasan ni Evie sa buhay ni Dreymond. Warning this is SPG 18+ is allowed to read this book .

Pinagkatiwalaan. Minahal. Pero tinraydor. Gumuho ang mundo ni Dari nang mahuli niyang magkasama sa kama ang kanyang asawa at kakambal. Sa sakit at galit, tumakas siya sa gabing puno ng dalamhati—at natagpuan ang sarili sa bisig ng isang estranghero. Si David Kranleigh, isang bilyonaryong CEO. Isang gabing dapat ay malimutan. Pero hindi iyon basta nawala. Sa pagtatangkang magsimulang muli, isang trahedya ang tuluyang sumira sa kanya—isang aksidenteng nagdulot ng kanyang pagkabulag. Wala nang saysay ang lahat. Hanggang sa muntik na siyang sumuko… at isang pamilyar na tinig ang pumigil sa kanya. Si David. Hindi siya nito nakalimutan. At sa pagkakataong ito, hindi na siya nito hahayaang mawala. Upang iligtas siya mula sa mga traydor, pineke ni David ang kanyang pagkamatay at dinala siya sa Australia para magpagamot. Limang taon ang lumipas. Ngayon, hindi na siya ang dating Dari Wilson. Bumalik siya sa mismong anibersaryo ng kanyang pekeng pagkamatay—hindi bilang biktima, kundi bilang isang babaeng uhaw sa hustisya. Sisirain niya ang mga taong sumira sa kanya. Babawiin niya ang lahat ng ninakaw sa kanya. Ngunit isang sagabal ang hindi niya inaasahan—si David. Ang lalaking hindi sumuko sa kanya. Ang lalaking handang ipaglaban siya. Pero kaya ba niyang pigilan ang galit ni Dari? Sa laban ng pag-ibig at paghihiganti, sino ang mananalo?

Si Andrea ay isang guro na tumandang dalaga dahil sa pagmamanipula ng ina niyang si Selya. Nang mamatay ito, lalong nakadama ng kahungkagan sa buhay niya si Andrea. Hinangad niya na magkaroon ng anak. Kahit walang asawa. Basta kahit isang anak lang na kukumpleto sa kan'yang pagkababae at makakasama niya sa kan'yang pagtanda. Ang problema, wala siyang nobyo. Sino ang magbibigay sa kan'ya ng anak? Dumating sa isip niya ang isang plano. Hahanap siya ng lalaking may magagandang katangian upang maging ama ng pinapangarap niyang anak. Hanggang sa makilala niya si Vincent. Si Vincent na pasado ang kwalipikasyon sa hinahanap niyang lalaki. Ang isa pa uling problema, paano niya sasabihin dito na sipingan siya nito gayong hindi naman sila personal na magkakilala? Gumawa siya ng paraan. At nagtagpo uli ang landas nila ni Vincent. Sinipingan siya nito. Isang pagsisiping lang na nagbunga agad ng binhi sa sinapupunan ni Andrea. Pagkatapos noon, lumayo siya. Sapat na sa kan'ya na magkakaroon siya ng anak sinira niya man ang dangal at ginawang mababa ang kan'yang pagkatao. Sapat na sa kan'ya na natupad ang inaasam niya kahit na nga ba, sa loob lamang ng maikling panahon, minahal niya na si Vincent at pinapangarap din na makasama ito habangbuhay. Hindi malalaman ni Vincent na nagkaroon sila ng anak. Pagkatapos ng gabing iyon, ang lahat ay mababaon nito sa limot.

Acordei e tinha 28 anos novamente. Eu tinha herdeiros gêmeos, e meu marido era Santino, o Don da máfia mais temido de Veridia. Ele chefiava a Comissão das Cinco Famílias. Sua presença marcante era constante na capa da revista mais exclusiva do submundo por várias edições consecutivas. Até as mais tradicionais famílias valerianas faziam fila para oferecer suas filhas a ele. Todas as mulheres de Altoria invejavam a minha sorte. Mas a primeira coisa que fiz depois de acordar foi pegar os papéis do divórcio, ainda com a tinta fresca, e entregá-los à sua paixão de infância, Jessy. — Meu advogado vai cuidar do divórcio. As propriedades e os bens são seus. Santino é seu. As crianças também são suas. Sentada à minha frente, Jessy não conseguia acreditar, com os olhos arregalados de choque. — Você enlouqueceu, Alessia? Isso é algum tipo de brincadeira? — Como uma mulher que foi Donna por seis anos pode abrir mão de tudo tão facilmente? Abaixei o olhar, com o tom calmo. — Já que todos preferem você, achei que era hora de sair de cena. — Basta fazer Santino assinar e pressionar o anel de sinete sobre o selo de cera. — Quando o divórcio for finalizado, eu deixarei Veridia para sempre. Desta vez, eu não cometeria o mesmo erro. Eu nunca mais seria uma Donna só de nome.

En la fiesta por los tres meses de nuestra hija, la supuesta "mejor amiga" de mi esposo, Garrett, me humilló públicamente. —Oye, Vivian. Escuché que quedaste un poco floja ahí abajo después de tener a la niña. —Si está tan mal, mejor hazte una cirugía de ajuste cuanto antes… no vaya a arruinarse tu matrimonio. Garrett le lanzó una mirada juguetona y la reprendió: —¡Ya basta, Scarlett! No puedes decir todo lo que se te pasa por la cabeza. Luego se volvió hacia mí con un encogimiento de hombros despreocupado. —Ella es así, como un chico. Crecimos juntos, no lo dice con mala intención. Scarlett sacudió ligeramente su pecho medio descubierto e hizo un puchero. —Ay, vamos, no te lo tomes personal, Vivian. La verdad, hasta me das un poco de envidia. —¿Ves? Mi problema es lo contrario. Soy demasiado estrecha… me duele muchísimo cuando estoy en mi período. Ni idea de quién tendrá la suerte de aguantar eso en el futuro. Luego dirigió la mirada hacia Garrett y le guiñó un ojo con picardía. —Ah, cierto, tú ya lo probaste antes, ¿no? La habitación quedó en un silencio absoluto. Todas las miradas se dirigieron hacia mí, apenas conteniendo la curiosidad. Sonreí, dejé mi copa de vino y miré a Scarlett con una falsa preocupación. —Qué raro. No recuerdo haberla dejado tan estrecha cuando le hice la cirugía.