Unsweetened Novels & Stories

It's like a combination of masculinity and sweetness. I mentally rolled my eyes because the word 'sweetness' should never be in a sentence with his name. Kahit katiting, walang sweetness sa katawan niya. Allergic yata sa sweets kaya gan'yan. Baka ipinaglihi sa ampalaya kaya bitter. "Are you going to enter or what?"

"Mangangamoy aso ka pag-uwi." "It's okay. Pauwi na rin naman 'yon," I replied. I suddenly got excited. Wala kasi kaming alagang aso sa bahay. We can't have one kasi allergic si Faith. Gusto ko pa naman sana ng aso pero hindi talaga pwede. Maybe when I have my own apartment soon. Ang plano kasi ay mag-aapartment ako kapag magme-med school na 'ko para malapit lang sa school.

masungit na sabi nito. "Sorry po, wala po. Anong gusto niyong kape? kopiko blanca o nescafe?" Sabi ko sabay irap. Pero ang kaninang pagmamataray ko ay mas lalong nadagdagan ng hingian niya ako ng kape sa Starbucks. "Caramel Machiatto, please." sabi nito kaya umiling agad ako.

Hindi naman siya mabaho, basa lang ng pawis ang damit niya at baka magkasakit na naman siya. "No, Mommy. It's just too hot here," he replied and took a bite on the cupcake. Styx grabbed the shirt and made it wear to our son. Umupo muli ako sa kama at kumuha ng cupcake, simple lang ang design pero halatang masarap. There's a chocolate syrup on the top and an icings. I took a bite and the heavens sang when it tasted so good. I gave him an approved sign. "Sarap."

Insakto naman na kilala ako ng lahat kung kaya't madali nilang naituro ang tamang daan papunta sa aing bahay. May dala-dala siyang bulaklak, tsokolate ang isang basket na puno ng prutas. Sobrang romantic niya talaga. Nang mga oras din na iyon ay tumungo si Colleen upang magbalik ng librong hiniram niya sa akin. At sa hindi inaasahang pangyayari ay may biglang kumatok sa aming pintuan at ito'y walang alinlangan na binuksan ni Colleen.

"Salamat sa pagwawasto mo sa mga lines ko." Anne stopped walking, turning her head to look directly at Lauren. Close up, away from the boardroom table, Lauren could see the tiny flecks of dark silver in Anne’s gray eyes, could smell the intoxicating, familiar scent of clean linen and night-blooming jasmine radiating from her skin. Anne’s lips twitched into that rare, beautiful smile—the genuine warm look that reached her eyes, completely shattering the formidable mask of Architect Montgomery.

Tanging ang tunog ng mga yapak ng takong ko ang maririnig sa buong hallway. The coffee aroma arose, and it drilled through my nostrils. I sipped again as I headed to the office. Sa pagkakataong ito, it was so flavorful on my tongue that I could taste it. Ang amoy at lasa ng kape ay sapat na upang bigyan ako ng lakas. Gusto kong magkape dahil nakakatulong ito para gumaan ang pakiramdam ko. I tasted the coffee, finding it to be a decent brew and inviting. This chocolate-flavored coffee was so good. "Samantha!"

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 6 MATAPOS MAKAINOM ng paracetamol ay bahagya nang nabawasan ang fever ni Anne. When she woke up this morning, her world seemed like tearing apart. Dealing with nauseous, chills and body ache were like giving up all her signature Hermes bags and branded make-ups. Malaking dagok din kay Anne ang uminom ng tablet na gamot katulad ng ibinigay sa kanya ni Donya Coloma nitong umaga. She won’t take that med again!

Naalala niyang hindi naman iniiwasan ni Sasha ang strawberries. Saglit siyang nag-isip at tinanong ang clerk, “Mayroon ba kayong mababang tamis na panghimagas dito?” “Gumagamit po kami ng 70% black chocolate na walang cocoa butter substitute, sir. Mayroon din po kaming mga free taste dito.”

Nababalot ng maluwag na damit ang maliit niyang katawan kaya imposibleng matuloy kung ano talaga ang itsura niya. Suminghal si Lina at nagpatuloy na uminom ng milk tea. Nagdagdag si Zuko nang may blangkong ekspresyon. “Ang mga inuming ito ay ginamitan ng artificial sweeteners nang walang kahit anong gatas o tsaa. Hindi yan maganda para sa kalusugan mo.”