Bata Dahan Dahan Chords

“Anastasia, ready?” Seryoso kong tinignan ang manager ko na siyang bumanggit sa pangalan ko. “Always,” tipid kong sagot sa kanya. Kinuha ko ang lipstick sa table. It’s a bold red lipstick, my signature. Mas masarap halikan kapag ganito ka pula ang labi ko. “Remember, no fighting with the clients okay?” bilin nito sa akin. Bahagya akong ngumisi sa sinabi nito sa akin. Hindi ko ito sinagot, minsan na akong nakipag away sa mga kliyente dahil sa mga pina pagawa nila sa akin na hindi ko gusto. “Anyway, your client is a big time billionaire,” sagot nito sa akin habang humi hipak sa sigarilyong hawak niya. Dahan dahan akong tumayo, ang pag iingay ng mga perlas at alahas na naka kabit sa kasuotan ko ay nag ingay, kaya naman nakuha nito ang atensyon ng mga kasamahan ko sa kwarto. Kita ko ang inggit at galit sa mga reaksyon nila pero ni isa sakanila ay wala akong pinaunlakan. Kinuha ko ang sigarilyo na nasa labi ng manager namin at ako ang humipak dito. “Who?” “Rocco Blackwood” Kusang huminto ang mundo ko nang ma rinig ko ang pangalan ng lalaking naikama ako noong nakaraang gabi sa isang high end bar. Bago pa ako maka tanggi ay na kita ko na agad ang lalaking may madilim na ekspresyon naka titig sa akin, as if he is staring at is prey, ready to devour me wholly, in bed. Rough and steamy, I found myself in bed with the ruthless Billionaire. Ang liyab ng pagnanasa na pinaparamdam niya sa akin na siyang nagpapa baliw sa akin sa tuwing nasa kama kaming dalawa.

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to

Ang misyon lang ni Solenn nung una ay ang akitin ang batang bilyonaryo kaya ito nagtrabaho bilang isang sekretarya sa Walton Corporation. "Anong ibig sabihin nito?" Galit na galit at kunot noo na pagtatanong ng chairman sa harap nila Solenn at Marcus habang dumausdos sa lamesa ang mga stolen shot na mga litrato nilang dalawa na magkasama. "May relasyon kayo? Halos mapatid ang litid ng matanda sa loob ng meeting room na yon. "Mauubusan tayo ng investors sa ginagawa mong kahihiyan?" Hasik pa ng chairman matapos nitong pukpukin ang lamesa na nasa harapan. Nakaramdam ng awa si Solenn sa bilyonaryong boss nya na katabi. Alam nyang wala siyang karapatang maramdaman yon sa lalaki dahil kabahagi siya ng plano at bayad siya para dito. Nakita nyang halos hindi maipinta ang mukha ng binata sa harap ng kanyang lolo. Tumikhim lang si Marcus ng walang kakurap kurap, inayos ang sarili sa pagkakaupo. Itinaas ang ulo mula sa pagkakayuko at hinarap ang chairman. "Solenn!" Buong loob na pagtawag nya sa sekretarya. "Sir?" Tila maamong tupang pagtugon ni Solenn.Walang halos makalabas na boses mula sa kanya. "Ikansel mo lahat ng commitment ko this week," at mataman itong tinitigan ang dalaga sa harap ng matandang lalaki. "Pakakasalan kita, bukas na bukas din." "Ha?" Gulat na gulat na pagtatanong ni Solenn. Nanatili siyang nakatulala sa narinig. Tumayo ng dahan dahan ang binata , naglakad ng mabilis at hinawakan ang door knob ng conference room. "Iuuwi na rin kita sa condo!" Ani ni Marcus bago lumabas ng pinto. Ano daw? Hindi makapaniwala si Soleen sa narinig. Napahawak ang dalaga sa sariling dibdib at nag unahang umagos ang mga luha sa kanyang pisngi na kanina pa nya pilit na pinipigilan. Ano na ang gagawin nya? Gulong gulo siya napahawak sa ulo. Pano na? Pagtatanong pa nya sa sarili.

Rumah ini dulunya dihuni oleh Rarashati dan ibunya, Nyai Romlah. Pasca Nyai Romlah meninggal, tinggallah si Rara di rumah ini sendirian. Sayang seribu sayang. Sebulan setelah kematian ibunya, Rara juga meninggal. Tidak ada yang tahu pasti apa penyebab kematiannya. Namun, semua penduduk meyakini dia meninggal karena kesepian dan putus asa. Memang tidak ada ditemukan tindak kekerasan di tubuhnya. Hanya saja ada yang aneh ketika dia dimandikan. Perutnya terlihat membuncit. Padahal tubuhnya kurus kering. Semua orang mengira mungkin Rara mengidap busung lapar. Sehingga abai dengan perihal tersebut. Sampai akhirnya sehari setelah dikubur, warga yang melintas di kuburan baru tersebut mendengar tangisan bayi. Mengeak-ngeak di malam buta. Mereka bergegas ke arah sumber suara. Mendapati kuburan seperti habis diacak-acak. Seolah-olah ada yang keluar dari dalam lubang. Parahnya, mayat Rarashati terlihat menggantung di dahan pohon beringin yang menaungi kuburan tersebut. Tanpa kain kafan, tanpa sehelai benang pun menutupi tubuh telanjangnya. Dan yang paling mengherankan, dia memeluk sesosok bayi yang sedang menyusu kepadanya.

"Setelah terlahir kembali, aku menjauhi keluargaku dan pacarku. Mereka ingin merayakan ulang tahunku, aku berpura-pura sedang dinas luar kota. Orang tuaku menyuruhku pindah kembali ke rumah, aku langsung membeli sebuah rumah sendiri di malam itu juga. Bahkan ketika pacarku mengatakan ingin menikah, aku malah berbalik dan mendaftarkan pernikahan dengan orang lain. Semua ini karena aku dan adikku terjebak dalam banjir di kehidupan sebelumnya. Aku beruntung karena tersangkut di dahan pohon dan selamat, sementara adikku, Greta, tenggelam dan meninggal. Orang tuaku mencekik leherku sambil memaki, "Kalau bukan karena kamu, mana mungkin Greta bisa mati!" Pacarku, Ardhen, berpura-pura tidak terjadi apa-apa. Setelah menghiburku, dia menikah denganku. Namun, saat seluruh keluarga berlibur dengan kapal pesiar pada hari ulang tahun pernikahan kami, aku malah didorong sendiri oleh mereka dari dek kapal. "Biar kamu juga merasakan, bagaimana rasanya mati karena tenggelam!" Ternyata, mereka semua menganggap kematian adikku adalah salahku. Sedari awal, orang yang dicintai pacarku juga adalah adikku. Di kehidupan ini, aku memilih hidup untuk diriku sendiri. Saat membuka mata lagi, aku kembali ke hari ketika aku dan adikku sama-sama jatuh ke air."

Room 1167. I was just about to knock, nakataas na yung kamay ko, my fingers hanging just inches away from the door matapos walang sumagot sa doorbell. For a second, napahinto ako. And I was about to step back, ready to leave and just report it, when suddenly— Biglang bumukas ang pinto at hindi pa man ako nakaka react nang tuliyan ay may kamay na biglang humablot sa pulso ko papasok sa loob ng kwarto. “Ah—!” Sa hindi inaasahang pangyayari, I was pulled inside. “Argh.” Mahinang halinghin ng lalaki, his arms wrapped around my body like he had no strength left to keep himself up. His head suddenly dropped onto my shoulder, the weight of it catching me completely off guard. May kakaibang amoy ang kaniyang kwarto, mabango ngunit sa katagalan ay nakakahilo, hanggang sa bigla nalang akong nakaramdam ng pagkainit sa aking katawan. “W-what are you doing…” I managed to say kahit medyo nanginginig ako ng kaunti at kinakabahan. I could feel his breathing against my skin, uneven and warm, slightly shaky. “A-ang init.” Mahina niyang bulong habang dahan dahang inaalis ang kaniyang suot na coat. “What the fuck is happening?” Bulong ko sa aking sarili at mas lalong nakaramdam ng kaba. “Put me down!” Sigaw ko matapos niya akong buhatin at biglang ibaba sa kama. For a second, everything happened too fast. Nasa ibabaw ko na siya at mukhang hindi na kayang pigilan pa ang kaniyang sarili. “Ohhh…” Mahinang ungol ko nang unti unti na niya akong halik-halikan sa aking leeg habang ang kaniyang kanang kamay ay marahang binubuksan ang butones ng uniporme ko. My hands were tightly wrapped around his neck habang pilit siyang idinidiin sa aking leeg. “Shit!” Ungol ko nang biglan niyang sipsipin ang aking dibdib habang bumababa ang kanang kamay niya sa aking pagkababae.

"Angelica San Andres" Isa ito sa mga pangalang hinahangaan at kinakatakutan ng buong mundo. Her influence rules the world of business or perhaps our world. She change the landscape of every sector of any industry with her creativity, intelligence, and wisdom. "She was glorified by the world" ika nga ng karamihan ngunit sa gitna ng kaniyang pamamayagpag ay kailangan niyang lumisan at bumalik sa pinanggalingan dahil sa isang tungkulin na kailangan niyang gampanan. Si Angelica ang tagapagmana ng kahariang Xeria sa planetang Sedus kung kaya't sinigurado ng kaniyang ama na babalik ang kaniyang anak upang gampanan ito subalit labis ang pagkamuhi ni Agelica sa kanilang planeta dahil ito ang kaniyang sinisisi kung bakit hindi niya nararanasan ang kaniyang mga kagustuhan at ito ang attensyon at oras ng kaniyang ina at mas lalong umusbong ang kaniyang galit nang mamatay ang kaniyang ama. Pilit na tinatanggihan ni Angelica ang kaniyang tungkulin at nilabag ang ilan sa mahihigpit na batas ng Xeria. Ginawa nito ang lahat upang makaalis sa kanilang planeta, nakipagkasundo ito sa mga kalaban o mga aktibista ng kanilang kaharian upang makabalik sa planeta ng mga tao. At nang siya ay magtagumpay, isang hindi inaasahagan nilalang ang kaniyang makikilala sa mundo ng mga tao na kawangis na kawangis nito. Isang bata na magpapalabas ng kaniyang mga kahinaan. Isang bata na susukatin ang kaniyang mga paninindigan. Isang bata na magpapaalala kung sino siya sa nakaraan. Isang bata na poprotektahan niya hanggang kamatayan. Isang bata na magiging daan upang manumbalik ang kaniyang pagmamahal sa pinanggalingan. At isang bata na tatapos sa kaniyang buhay.

Bata pa lang ay nagmahal na siya, bata pa lang ay gusto niya ng makasal sa lalaking pinapangarap niya kaya nang nagawa niya na ito, hindi niya alam na ang lalaking pinakasalan niya ay ginamit lang siya. Siya si Felicity na handang gawin ang lahat huwag lang masira ang pamilyang binubuo niya.

Pinagmasdan ko ang pamilyang Villiary.. masayang pamilya, mayaman at mababait rin ang mga taong ito pero hindi ko lang maintindihan kung bakit kinulong nila dito ang nagiisa nilang anak. Walang kaibigan at walang muwang sa mundo. Kahit twenty years old na ito para siyang bata kung umasta. Isa lang naman ang masisi ko kundi ang parents niya. Hindi magalit ang anak niya sa ginawa nila dahil napaka inosente ni Irriene. Hindi niya alam kung anong nangyari sa labas ng mansyon nila. Wala rin siyang pakialam dahil simula bata nandito na siya sa loob. Umiyak ito na parang bata sa harap ng mommy at daddy niya habang ang mommy niya kinausap siya na parang bata rin. Okay lang sana kung tratuhin siya ng nababagay sa edad niya pero hindi. Tama lang na ipakilala ko si Dinnese sa kanya para mabantayan ko parin siya kahit hindi ako nagtuturo sa kanya. The world is cruel and her world is the worst.

Nagpasya si Tres Eunice Lazi na maghanap ng trabaho para mabayaran nila ang sangla sa lupa sa kanilang probinsya. Hanggang nagkaroon siya ng trabaho bilang isang babysitter sa isang anak ng isang bilyonaryo. Hindi lang isang bata ang kanyang babantayan kundi tatlo. Hindi niya akalain na mas demonyo pa sa demonyo ang mga bata na aalagaan niya dahil sobrang kulit nito. Nabigyan lang siya ng lakas na loob dahil nalaman niyang wala palang magulang na bumabantay at nagpapatino sa mga bata kaya naisipan niya maging isang magulang para sa tatlo. Pero paano kung isang araw ay makilala niya si Damon Santo Stefano, ang ama ng mga bata tsaka na niya nalaman na nagmana pala ang tatlo sa kademonyohan ng kanilang ama. Pinapahirapan siya nito at pinaalis sa trabaho pero agad siyang pinabalik dahil palagi na siya hinahanap ng mga bata. Dumating ang araw na unti-unti nahuhulog ang kanya loob kay Damon pero kasabay nun ay nabayaran na niya lahat ang mga nasangla nilang lupa at kailangan na niyang umuwi at tumigil na sa pagta-trabaho para makasama ang pamilya sa probinsya. Makakaya niya bang iyan ang mga bata at ang lalaking nagpapatibok sa kanyang puso? Anong mangyayari kung kasabay nun ay dumating ang kinatatakutan niyang mangyari. Ay ang dumating ang tunay na ina ng mga bata.