Baunan Ng Pagkain 소설 & 이야기

Bahagya Naman akong napahagikgik sa ginawa nito Hindi parin talaga nagbabago kahit may kaaway Basta may pagkain babalikan at babalikan parin. " Oh.... Anung tinatawa tawa mo Jan kumain kana sayang Ang pagkain" Nabalik Naman Ako sa ulirat at napatingin nalang sa kanya habang kumakain lanya nakakamay pa HAHAH iba ka talaga Ang attorney nyo na walang Arte Basta pagkain HAHAHA

Kwestyon ko. "'Di ka gutom dahil timatamad ka kumain, kaya kumain ka na. Dali na bangon na ka-iinit ko lang ng pagkain mo." Wala akong nagawa kundi pumasok sa banyo upang magsepilyo at ng makakain na.

Lalo na kapag kakain. Ang akala ng iba ay gusto lang niyang kumain mag-isa at solohin ang masasarap na pagkain. Masarap naman talaga ang mga pagkain niya but mostly ay ready to cook at may timpla na dahil hindi siya marunong magluto. Na miss niya na ang pagkaing pinoy. Ang tanging naaalala niya sa tunay niyang ina ay ang sinigang na baboy noong bata pa siya. It's only the taste but not their faces...

Eksakto namang dumating ang pagkain nang makalabas siya ng banyo. Kumain muna siya ng lunch. Hindi muna niya tiningnan ang phone niya. Alam niyang wala pang nakakaalam na nakabalik siya. Bukas na siya magpapakita sa kanila; gusto muna niyang ipunin ang energy niya dahil alam niyang marami silang hihinging paliwanag mula sa kaniya.

Tanong nito sa akin. "Ah ito ang kikiam, tapos yang isang bilog na yan ang tawag dyan ay fish ball at ito naman po ay meat balls. Like mo din ba ng iba pa na pagkain? Marami pa doon. Pero ngayon ay ubusin na muna natin ito. At sa susunod naman ay try natin yung ibang pagkain. Dahil kahit gusto mo pa ay hindi naman na ako papayag at baka mabigla ang tyan mo. Hmmm" explain ko dito.

Napaka scam ng mga palabas sa television, ah! Lumabas muna ako saglit para mag hanap ng makakain. Mabuti na nga lang ay may dwarf coconut dito at may mga bunga. Kinuha ko agad yon at para mabuksan ay pinukpok ko na lamang sa matutulis na bato. Ang tanga ko kasi talaga 'di ko man lang din na isipan magdala ng napakaraming pagkain?

Agata Faye Pagka baba ko ng hagdan ay agad na akong tumungo sa may hapag kainina at sakto na mag sisimula pa lang kumain ang mga ito kaya naman agad ay naupo na ako sa bakanting upuan dito. Agad naman ay napansin ako nila at mabilis na ipinag hain ako ng pagkain. Tuwang tuwa pa ang mga ito na naka tingin sa akin. Kahit naman ako ay natutuwa din na kahit papaano ay nakakasama ko na sila sa pagkain. Madalas kasi na ako lang mag isa ang kumakain sa room ko dahil hindi ko pa kaya na bumaba nung mga unang linggo ko ng magising ako e.

Sinabihan kami ng matanda na kumain muna at uminom nang kaunti habang hindi pa nagsisimula ang programa. Nang makalapit ako sa lamesa, literal na napanganga ako sa aking mga nakita. Maraming mga pagkain ang ngayon ko laang nasilayan sa buong buhay ko. Sanay ako sa mga simpleng handaan sa Batangas—lumpiang shanghai, pancit, at sinukmane—pero dine, ibang-iba ang antas ng mga kakainin namin. May mga maliliit na tinapay na may nakapatong na kulay itim na parang maliliit na itlog, caviar pala ang tawag, mga mamahaling keso na iba-iba ang hugis, at mga hiwa ng karne na nakapulupot sa mga prutas. Mayroon ding mga kakaibang panghimagas na may gintong papel pa sa ibabaw na nakakain naman daw ayon s