Baunan Ng Pagkain นิยาย & เรื่องราว

Kinuha ko rin ang isang maliit na papel na nakadikit sa dulo ng baunan. Rex, Eat healthily. Live healthily. These food are marinated and cooked with herb spices you need. Please don't throw them. I love you! Samantha Bakit napakadami naman ang mga pagkain na ito? Pwede namang tig - iisang baunan lang ang ginawa niya. Binuksan ko at inamoy ang pagkain. Imported herbs ang ginamit niya. Napabuntong hininga akong ibinalik ang pagkain sa ref. Hindi pa naman ako nagugutom.

"Bakit ka nandito?" Pinakita ni Annie ang isang napakagandang kahon ng pagkain sa harap ng kanyang mga mata. “Espesyal 'kong niluto para sayo ang masarap na pagkain. Dahil napakahusay mo sa pagluluto, gusto kong matuto rin mula sayo. Bilisan mo at bigyan at tikman mo! "

Parang gusto kong ikutin lahat. “Listahan muna,” sabi ni Uncle Ben habang inaabot sa akin ang maliit na papel. Tinignan ko iyon. May nakasulat na basic needs—bigas, itlog, gatas, tinapay, gulay, prutas. “Dagdagan natin ng snacks,” nakangiti kong sabi. Ngumiti rin siya. “Kahit ano basta huwag masyadong matatamis.”

“Because you keep looking like you’re about to walk into a board meeting.” Napabuntong-hininga ako. “Habit.” Bahagya siyang ngumiti. “You really don’t know how to switch off, do you?” “Neither do you.” Sandali siyang natahimik bago tumango. “Fair enough.” Ilang minuto pa ang lumipas bago dumating ang pagkain. Simple lamang ito—grilled fish, salad, at soup. Hindi ito mabigat, ngunit sapat upang makabawi ng lakas.

“Tingnan mo muna.” Ginawa ko, at naku… masarap na salmon-topped toasts na maingat na ginawa. Tiningnan ko siya, hindi makapaniwalang may mag-aaksaya ng oras para gumawa ng ganitong disenyo sa pagkain. “Mira?” Hinila ko ang pangalan niya, na lalong nagpatawa sa kanya.

Reklamo ko. Pero wala akong nakuhang sagot mula sa kanya. Nagpatuloy lamang siya sa pagkain na tila ba hindi niya narinig ang sinabi ko. Napabuntong-hininga na lamang ako. "Huwag kang bumuntong-hininga sa harapan ng pagkain. Baka tumakbo palayo ang grasya." Biglang sabi niya habang nasa kanyang plato na puno ng pagkain ang tingin.

Hindi raw kasi nito mapigilan na mamangha sa kanya. Hindi naman kasi siya ang tipo ng babae na masyadong pa-tweetums. Basta gusto niya ay ginagawa niya at ang pagkain ang pinakaimportanteng pangangailangan ng tao kaya naman hindi masamang kumain ng marami, lalo pa't isang manunulat na gaya niya. Para kasi sa kanya ang magagandang ideya na nagagawa niya ay nakukuha sa mga kinakain niya. "Kailangan pala lagi na nasa harapan tayo ng pagkain."

Bakit ayaw niya pang magsimulang kumain? "Kain na ho kayo bago lumamig ang pagkain. Masama ring pinaghihintay ito." Tumayo naman kaagad siya at lumipat sa couch na kaharap ng mesa na pinaglagyan ng mga pagkain. "I thought you won't tell me." Ano? "Bon appetit."

Sagot niya sa akin Hindi ko alam kung anong klaseng pagkain itong nasa harap ko. I didn’t even bother to get food and put it on my plate. Napansin niyang hindi ako gumagalaw. Kaya siya na ang nag initiate at nilagyan ng pagkain at ulam itong plato ko. She even put corn soup in a small bowl. “Yan Tikman mo. Walang lason yan Pero kung ayaw mo ng lasa may ginawa Akong banana bread diyan, yon nalang ang Kainin mo.” She said.

Ano na namang trip nito? “Kumain ka muna.” matigas nitong utos saka binuksan ang paper bag at inilatag sa harap nya ang mga pagkaing binili nito. Napatanga naman sya dito ng makita nyang puro paborito nyang pagkain ang binili nito. Kumuha ito ng isa pang upuan at naupo sa harap nya. Kumalam naman ang sikmura nya ng maamoy ang ulam na ihinatag nito sa lamesa.