Baunan Ng Pagkain の小説・ストーリー

Parang freshly squeezed strawberries ang ginamit sa pagtimpla. Nang mahimasmasan at kumalma na siya. “Chew your food properly. Huwag kang mag-alala, you don't have time limit sa pagkain mo. You don’t have to report to work on time. In-excuse kita sa HR and they already knew na kasama mo ako. Hindi ka nila sisitahin o pagagalitan. If they did, tell me. For now, huwag kang magmadali at nguyain mong mabuti ang pagkain.”

Sabi ni Shaun, "Jordan, anong excuse ang hahanapin mo para makipagkita sa tatay ko bukas? I think you can bring some delicious food over. Just say that you made a good meal and want to let me try it. Hindi ka ba nagdala ng maraming masasarap na pagkain mula sa ating panahon? Mayroon akong palayok at mga sangkap dito. I can send them to you via drone. Marunong kayo magluto ni Lauren, di ba? "Pwede mo akong ipagluto ng masarap na pagkain. Isda, baka, baboy at iba pa. Ipadala mo lahat sa akin. Ahhhh, kawawa naman ako. Ipinanganak ako noong dekada 70 at kulang sa nutrisyon. Dahil nandito na tayo, kailangan nating hayaan ang aking nakababatang sarili na kumain at uminom ng mas mahusay!"

Ayokong may nasasayang na mga pagkain lalo na't napaka mahal ng mga ito. "Better... have to finish first our food before anything else," ani ko na nagsimula ng kumain. Sinabihan ko silang bawal na munang magtanong ng kung ano ano at baka hindi na naman matuloy ang aming pagkain. Inabot ko ng mga nakalatag na pagkain itong si Satanas at mukhang nahihiya pa atang kumuha. Nang mapansin kong nakatingin lang sa pagkain, kinuha ko ang kanyang plato at ako na ang naglagay ng pagkain doon.

Napalunok ako pero hindi ko rin nagawang umiwas. He looks so hungry, gutom na gutom sa bawat halik na naibibigay ko, parang kahit ilang beses pa ay hindi pa rin sapat. May kung anong urgency sa mga galaw niya, sa klase ng paghawak niya na para bang matagal niya na itong inantay at ngayon lang niya pinapayagang mangyari.

nauutal kong sabi "Saan? Nasa pagkain mo" "Sauce or noodles" wasak kong tanong sa komento niya "Both! You see, I would have explained the content plus how it should have prepared and the horrible taste came from but am running late thanks to you again" paliwanag niya sabay smirk na tinungo ang pinto. Tumalikod ako at nakasalubong ko si Annie na kumakain ng may ngiti sa labi. "Ang sarap" sigaw niya

Ngayon ko “Uh, hindi pa Sir. Hinihintay ko magising si mama bago ako bumili ng makakain namin sa cafeteria." Sagot ko naman, kahit maraming pagkain na nandito. Hindi pa rin kasi sanay si mama na hindi nakakain ng kanin. Puro tinapay, biscuit, prutas, pasta, may mga iba rin namang pagkain pero mas sanay kasi kami sa pagkain sa cafeteria.

"Hindi magsisimula ang usapan kung hindi ka kakain." Wala itong magawa kundi ang magdahan-dahan na kumuha ng pagkain. Ingat na ingat ito na para bang mamahaling babasagin ang pagkaing kinukuha nito at dahan-dahang sinubo. Hinintay niya na malunok nito ang pagkain sabay sabing ,"That's worth $1129."

Paanong nagawa ng babaeng ito 'to? Sa buong buhay niya, ngayon lang siya nakatanggap ng ganitong klase ng pagkain. Walang ibang gumagawa ng ganito para sa kanya noon. Napansin ni Shayne ang reaksyon niya at nahiya ng bahagya. "A-ah… unang beses ko lang gumawa ng ganito. Ayos lang ba? Mukha namang okay, 'di ba? Masarap naman 'yan, pinag-aralan ko pa."

sabi ni Gabriella. Napairap ako sa ere habang inaayos nila ang pagkaing dala nila. They chatted me kanina and told me na they will bring food for us. This is the first step daw how to save money. Kapag may food sa bahay, magbaon because mas makakatipid doon kaysa sa bumili sa canteen na mahal ang bilihin. "Masarap magluto ng Carbonara si Mama," sabi ni Gabriella habang inaabot sa akin ang tupperware na may lamang Carbonara.

"babe, i thought you already finish your food? bakit hindi mo pa inubos 'yan? hindi ba masarap?" "masarap naman, babe. kaso mas masarap ito kung sabay tayong kakain. alam mo ba, sa buong buhay ko palagi akong mag-isa lang kumakain noon kaya madalas kong hindi nauubos ang pagkain ko. kaya nong nakilala na kita at nagsimula na akong may kasabay na sa lamesang kumakain ay para bang ginanahan na ako magkakain. "