Bearable Novels & Stories

Sabi ko habang hinihimashimas ang tyan ko, sumipa sila sa tyan ko kaya napa 'ow' ako. "Blair. e reready ko na ang mga gamit mo para dadalhin natin sa ospital?"Sabi ni tita habang kumuha ng malaking bag at inilagay ang mga kakailanganin namin. "Tita, Masakit ba?"Gustong gusto ko na yang itanong ngayon pa ako nag karoon ng lakas ng

Beast Dahil sa pagkamatay ng kapatid kong babae, lalo pang lumala ang amahin ko. Kung dati ako lang ang pinagbubuhatan niya ng kamay, ngayon pati sina Alessandro at Cleandro ay nadadamay na rin sa bawat pagsiklab ng galit niya. Lagi siyang lasing. Palaging mabigat ang kanyang mga yabag, palaging may bitbit na sinturon, bote, o dos por dos—parang laging may gustong patayin.

Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag. Kung tutuusin, naiinis si Lauren sa sarili niyang reaksyon. In her point of view, hindi naman talaga siya dapat maapektuhan ng ganito. Wala namang opisyal na namamagitan sa kanila. Walang commitment, walang label, at walang pinanghahawakang pangako. Maaring isang simpleng halik lang iyon na dala ng matinding puyat, ulan, at bugso ng impulses matapos ang mahabang gabi ng trabaho. Isang structural malfunction kumbaga.

Kaakibat ng kakayahan ng Diyos na manghula, silang tatlo ay hindi nangahas na magpadalus-dalos. Gayunpaman, tumawa ng malakas si Mike Baylor matapos marinig iyon. "Hahahaha... Hahahaha, Jordan, masyado kang kumpiyansa! Tatlo sa amin ay kayang kunin ang buhay mo sa ilang minuto! Not to mention the three of us, even if one of us were deal with you, it would be a piece of cake! I suspect na hindi mo matatalo ang pinakamahina mong monghe dito!"

Even his skin could tell that he was done from crying because of its red-ish complexion. "Salamat nalang sa concern, Seb. You may leave. Nakatayo na ako ng mag-isa. Ayokong magpatulong tumayo sa taong may dahilan kung bakit ako natumba." May kahulugan na bigkas niya. Puno ng pait at sakit ang boses habang malalim ang mga matang nakatitig sakin. "Louise."