Bearers Alongside Carry Novels & Stories

Bakit kailangan sa ganitong paraan? ‎ ‎Their voices blended with the pounding of my heart. Ang dami kong gustong itanong, pero hindi ko masabi. Gusto kong magalit, pero parang tinanggalan na nila ako ng karapatan. ‎ ‎They want me to carry a child. ‎ ‎A child that is not even mine to begin with. ‎ ‎A child... for my sister and her husband. ‎ ‎Pero kaya ko ba? ‎ ‎Kaya ko ba ang responsibilidad na 'yon? Kaya ko bang mabuhay habang dala-dala ang ganitong klase ng bigat?

While Holders are using long range Magic attack with or without weapon. Bearer vs Aegisters- Bearers are using long range magic Defense, and has a Unique Power of Hold that can be used for Damage the opponent, while Aegisters are using Support and Damage Deffense in both short and long range. Bravous vs Mighties- Bravous uses a terrifying death aura to enable their Holds or Magic or Talent, they are also known as a spy where they can conceal their aura and presence, while Mighties are using Arte Fight or Martial arts to enable their Hold or Talent, but some of the Mighties like Lucian has an ablity to switch role like, Mighties to Holder, or Mighties to Bravous.

Kahit kaharap ang mga bodyguard at si Carl ay naiisingit pa rin nito ang kapilyuhan. “Mayor Skye, mauna na kami ni Carl.” Inirapan niya ito at hinila si Carl. Tumawa ito at sumunod sa kaniya habang dala ang bag pack niya. Nang maalala ang bag ay tumigil siya at nilingon ito. “Bag pack ko nga pala. Kami na lang ni Carl ang magdadala dahil baka makita ka pa nila. Mabilis kang mapapansin dahil marami tayong kasama,” aniya.

Konti lang ang damit ko kumpara sa kaniya kaya isang maliit na hand carry lang ang dala ko. “Give me that,” Agad kong itinago ang bag sa likuran ko. “Sir, ako na po magdadala nito.” Nakakahiya naman kung siya ang magdadala ng gamit ko. Tumitig muna siya ng ilang segundo sakin bago tumango. “Okay…” sabi niya at naunang maglakad sakin. Sumunod naman ako sa likuran niya sabay hawak sa mata at baka may muta doon.

Pero nararamdaman ko ang paghapdi ng aking mata at idinadaan ko na lang iyon sa pagngiti at pasimpleng paghinga nang malalim. Inihatid ako ni Wesley sa altar at nanatili rin itong nakatayo sa tabi ko. Pareho kaming napatalikod sa altar at napasulyap sa main door ng simbahan nang tumugtog na ang processional music. Napangiti ako nang makita ang pagpasok ng batang lalaki na siyang bible bearer at sumunod naman ang coin bearer. Mas lumapad ang aking ngiti at may halong tawa nang si Ton-Ton na ang naglakad. He's holding a box where our rings were. Mabagal ang kaniyang paglalakad at panay tingin ito sa mga taong nasa paligid niya. I was preparing myself to burst into laughter if he ever stopped m

I was scared, but Lisandro being there made me feel a little safer. He saved me... he saved my life. Dumating ang mga lalaki na pare-pareho ang kanilang mga suot na uniporme. Marahil bodyguard sila ni Lisandro. Tinulungan nila kaming dalawa. Nakasuporta si Lisandro sa bewang ko. I saw blood running down his forehead from a fresh cut—probably from the falling light. The red stain soaked his hair and slowly dripped down his face. I wasn’t sure if the cut was deep or shallow, but it was clear enough to see.

Halos basang-basa sila dahil sa amin pero hindi namin pinagtutuonan ng pansin ang mga tingin nila, we're enjoying and having fun! Buong oras na kami ang tandem. Hindi kami naghiwalay kahit maliit na distansiya hindi namin ginagawa iyon bang takot na takot kaming bitawan ang isa’t-isa. “Ikaw naman!” Agad naman kaming nagpalit ng pwesto ni Carry ng mapunta kami sa kabilang side. Ako naman ang nagmaneho siya naman ang angkas ko. We are enjoying each other company.

Walang ingay na dinampot niya ang lalaking na ka patong dito at pinagsusuntok niya. “Paki-alamero ka ah!” Sambit ng isang lalaki at bumunot ito ng balisong. Sumugod ng suntok ang lalaking sinuntok niya kasabay ang lalaking may hawak kay Carry. Hinilagan niya ang suntok at kaagad na sinipa ng lalaking sumugod sa kaniya. Tinapunan niya ng tingin si Carry, nakita niya itong walang malay at may dugong lumalabas sa kaniyang bibig.

I only carry two bags at halos na mamatay na sila sa limang pag magakabilaan nilang hawak total of ten bags. "Tutulungan mo ba kami dito, Axel?" Tanong ni Remi at binilisan ko unti ang paglalakad letting out an evil laugh at napalinga sa kaliwang bahagi ng may mapansin akong nakatitig sa amin ngunit di ko pinansin iyon. "Eyo! Ladies are here!" Elijah called us ng makita kami. They are carrying their goods.

Although it’s closing now, healing all by itself, Lucas still found himself uncomfortable with his dampened clothes – possibly from the blood that drew out from his wound. Lihim siyang napamura sa isipan matapos niyang tignan ang buong kapaligiran. Apparently, they’re riding a carrier carriage. Something used to transport and deliver things from one place to another, a vehicle utilized by merchants. And just like he said a while ago, he couldn’t feel the familiarity around the place they’re treking. Nasaan na ba sila?