Borne Novels & Stories

Nagtatanong ang mga mata namin sa mga ipinakita sa amin. “Subject 56. Girl. Seventeen years old, blood type of AB+ born on June 16, 2005. After she gave birth, she became one of our successful human innovations.She was one of the most successful human innovators after she was born. They said she lost her heartbeat for thirty minutes, but when she was placed in the incubator of human innovations, she already had a pulse. His doctor is Mr. Ethan Alonzo, and we found out that her mother was Mrs. Villareal. Ethan experimented with the newborn baby, who was thought to be dead. Because when a mother hopes that her child will survive, there may be complications because she is just starting the huma

Tinulungan ako ni ate na makabangon dahil tila naubos lahat ng enerhiya ko sa katawan. “Kailangan na nating umalis ngayon,” tila nagmamadali at seryosong saad ni Ate. Teka, ano bang meron? I tried to look around on my surroundings kahit nahihirapan ako. Tila gumuho ang mundo ko sa nasaksihan ko di-kalayuan sa kinapwepwestuhan namin. Pinilit kong gumapang upang lapitan ang hindi na gumagalaw na katawan ni Akira. At nang tuluyan akong makalapit sa kaniya ay doon ako dumating sa reyalisasyon ko na kagagawan ko kung bakit -no! Hindi pa patay si Akira. He’s a werewolf and maybe they are immortal. Right!

Nang matapos na ako salahat dumating na si mama galing palengke na may dalang bangus at gulay na ang kaniyang lulutuin ay sinigang na bangus. Nagpalit muna ako ng aking maisusuot na t-shirt at short na hanggang tuhod ay nag-ayos pa ako ng buhok na tinali ko ng isahan tiyaka ako ay nagpaalam kay mama na papunta na ako kala Abe para magpasama papunta kala Anus. "Alam mo ang pogi ni Anus ngunit kung titignan mo siya sakaniyang mata ay nakakatakot" sabi ni Abe habang naglalakad na kami papunta sa mansion ni mayora.

Wika niya habang naka tingin sa falls. Napa ngiti si Karl sa narinig niyang iyon mula sa dalaga,tumayo siya at lumapit sa isang control monitor na naroon,may pinindot siyang button kong saan sa isang iglap biglang sumulpot ang tatlong rebulyo na gawa sa mud,tila isa iyong pamilya. May sanggol na karga ang isang babae,at sa tabi nito ang masayang mukha ng isang lalaki habang tila masuyong nakayakap sa mag ina niya. Hugis ng mukha ng dalawang rebulto na naroon ay panigurado siyang yun ay ang kaniyang biological parents. Biglang napatayo ang dalaga,luhaan ang mga matang lumapit sa rebulto.

Napakagaan sa pakiramdam, init at lamig, ang naghahalo sa buo niyang katawan. Nagpalutang-lutang si Andrea na tila nakahiga sa ibabaw ng kalmadong tubig-dagat. Pero habang nasa ilalim siya ng IMAHINASYON si Jobert na nasa kanyang likuran ay hindi na napigilan ang init, ipinasok niya ang kanyang alagang "cobra" sa loob ni Andrea, Saka Sila parehong napa-unggol.

“She lost a lot of blood, Dwight. Kailangan niyong makahanap ng donor as soon as possible. B+ ang type ng dugo niya.” “W-what about the baby?” Nagkatinginan sina Brooklyn at Neo. “Sorry, Dwight. Sinabi ko na sa 'yong mahina ang kapit ng bata.” “Wait. What do you mean, Brooklyn? That she lost her child?” “Sorry.” Marahas akong napabuga ng hangin at naupo sa silyang malapit sa akin. “Fuck!” I murmured. “Zoren? What are you doing here?” si Brooklyn.

Muli naman siyang natawa. "Hindi mo ba sila iko-congratulate? Well, kaya siguro natagalan dahil masyado silang naging abala sa pagpapagamot sa kalagayan ng panganay nilang anak. You know....noong umalis ka...alam natin pareho na buntis din si Jeneva.. Kaya lang hindi pinalad ang bata. Meron siyang congenital heart defect." bigkas ni Arnold.

" Takot ba siyang maubusan ng lahi nila? " Muntik ng mabulunan si Baron sa kaniyang narinig habang yung dalawa naman, halos umangat sa ilong nila ang pansit na nasa loob ng kanilang bibig. " Teka, hindi gano'n yung rason ni Boss. Masyadong mababaw, " ani Baron matapos inumin yung isang baso ng tubig. " Nasa trenta pa lang naman si Bossing. Kaya pa 'yon. "

Nandoon ang kanilang maliit na hospital, pero kompleto sa gamit. Naikuyom niya ang kamaong inilapat sa salamin na naghihiwalay sa kanya sa bata. May mga aparato ang bata sa katawan,mayr’on na ding kulay ang balat nito hindi tulad ng unang makita niya ito. “ Hey there..” Gumaralgal ang boses niya,she heave a heavy sigh and close her eyes. When she opened them,she plaster a smile. She came into a decision,she knows it’s absurb and her brother will freak out.

Pag-angat ng kanyang ulo mula sa ibabaw ng mesang kinakatangan, tumambad sa kanya ang isang bangkay. Iyon palang tela na hinatak niya ang pinakatakip nito at hindi naging mahirap para sa kanya kilalanin ang patay na nasa harap niya. Ito ang Mommy ni Brix. Tulad niya, wala na ring kahit na anong suot ang katawan nito kaya malaki ang pagnanasang nabuo sa kanyang isip lalo na at nararamdaman niya ang lamig ng morgue.