Bearable Novels & Stories

Anumang pagkakahalintulad sa aktwal na mga tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay dalisay na nagkataon lamang. Naglalaman ng eksplisiyon/seksuwal na nilalaman, hindi angkop na paggamit ng mga salita/wika, droga, karahasan, homoerotic scenes na maaaring maging opensiba sa ilang mambabasa. Basahin ito sa iyong sariling panganib. R18+ MAGING LIGTAS. Huwag Gumamit/Magpraktis ng mga Pinagbabawal na Gamot.

Ang sakit-sakit na ang taong nagbigay sa akin ng pag-asa na baka sakaling may puwang ako sa magulo niyang mundo ay siya rin palang magpapamukha sa akin kung gaano ako kawalang-halaga. “Warning. Elevated heart rate detected. Stress levels are mathematically critical,” biglang umalingawngaw ang robotic na boses ng AI Bear mula sa living room. “Do you require medical assistance, Beautiful Yna? Or would you prefer to activate Protocol Comfort: playing classical music and dispensing a warm beverage?” Naiinis akong napatingala. “Shut up, Mr. Blackie. Just... shut up. Turn off.”

The load that is being carried by his body is not particularly heavy; rather, it is well within the bearing capacity of his frame. “Huwag kang malikot, may nagagalit.” Mahina itong tumawa na nagpatigil sa kaniya. Unti-unting naglaho ang tawa nito kaya naman humarap siya rito at nakita niyang nakapikit ang mga mata nito.

inaantok nansagot ko dito. " Hello, bessy! Huwag mo kalimutan yung lakad natin ha. Sinasabi ko sayo pupunta tayong mall show ng St8ight. Kailangan maaga tayong aalis daan kita dyan ng 10. Huwag mong kalimutan " sabi nito sa kabilang linya. Hindi ko na masyadong maintindihan ang sinasabi nito lalo na at inaantok pa ako.

I should learned how to endure pain with pleasure. Author's note: Next update might be in Private pero tentative pa. Baka kasi hindi makita. Libre pong sumigaw dito o magcomment.

D-Dearil. Bumaba ang mga kamay niya sa tiyan niya. Napa-hiyaw ako sa sakit nang kuryentihin niya ang sarili niya, "BEAR THE PAIN! I'LL KILL IT BEFORE I BEAR A CHILD! I WON'T LET ONE LIVE INSIDE ME! If that's what you wanted, Dragunovv. Then I'll kill it." "AAAAAAAAHHHH! DEATH! TAMA NA! AAAAAHHHHHH!!"

Sobrang bagay kasi ng personality nilang dalawa. I thought about Troy and I. Hindi pa din naman kami nag-aaway na iyong malaking away talaga. He's been so patient with me, and I also do my best to be the same towards him. Ayoko rin naman kasing mag-away kami. Ayoko ring magtampo nang magtampo kasi naiisip ko kung gaano iyon nakakapagod. Hindi ko din talaga gets 'yong mga 'toyo'. Parang nakakapagod naman 'yon.

Kahit na si Shawn ay kayang harapin ang hindi hihigit sa dalawa sa isang pagkakataon. Imposibleng makipagsabayan sa apat. Higit sa lahat, hiniling din ni Shawn kay Thomas na huwag hubarin ang kanyang load-bearing suit. Sa madaling salita, kailangang talunin ni Thomas ang apat na powerhouse nang sabay habang nakasuot ng load-bearing suit na tumitimbang ng limang daang kilo. Posible ba ito? Sa opinyon ni Shawn, ito ay tiyak na imposible. Not to mention other people, at least si Shawn mismo ay hindi magawa.

Sabi ko habang hinihimashimas ang tyan ko, sumipa sila sa tyan ko kaya napa 'ow' ako. "Blair. e reready ko na ang mga gamit mo para dadalhin natin sa ospital?"Sabi ni tita habang kumuha ng malaking bag at inilagay ang mga kakailanganin namin. "Tita, Masakit ba?"Gustong gusto ko na yang itanong ngayon pa ako nag karoon ng lakas ng

Pumasok si Lisandro, kasunod ang isang doktor. “Lisandro, hindi malalim ang tama ng bala sa kaniya kaya walang malubhang internal injury. Kailangan lang natin bantayan ang posibleng impeksyon o pagdurugo. Posible ring tumaas ang lagnat mamayang gabi bilang reaksyon ng katawan, pero normal lang ‘yan,” sabi ng doktor bago bumaling sa akin.