Bebé Adorable の小説・ストーリー

Hmp! Ang baby Zab ko lang talaga ang pinakamaganda at pinakamabango. Hindi ko nga alam kung napapansin ba niya na pasimple ko inaamoy ang buhok niya. Nakakaadik! 34-24-36 yan vital statics ng baby girl ko sa tantsa ko. Perfectly fit sa mga palad ko.

Sabi ng bata na hindi naman naintindihan ni Jeon pero nangdulot ng napakasarap na haplos sa puso niya. "What is it baby? what do you want" sabi njeon na nag baby talk pa saka sumalampak ng upo sa foam na nakalatag. "Dada...Dada... Dada.." ulit ng bata sabay yumakap ng kusa sa leeg ni Jeon. "Oh my God! Oh my God! Hello Handsome young man. I'm you Dad. Yes look at me baby, Its me I'm your dad.. I'm your daddy . Oh God this is so Good .

Ngunit, may isang natatanging pagkakaiba. Sa gitna ng karamihan, may isang maliit na batang babae, hindi hihigit sa limang o anim na taong gulang, nakasuot na parang maliit na prinsesang Kanluranin sa kanyang malambot at marangyang damit. Maganda siya, kaakit-akit, at masigla. Ang malambot at matamis niyang tinig, pati na ang malinaw niyang tawa, ay umalingawngaw sa buong bulwagan, umaangat sa mga bulong ng mga bisita.

An ideal marriage of two faithful partner even if they're getting age day by day. Emosyonal din si mama habang abot tainga ang ngiting nakatingin sa akin. Katabi nito ang super gwapong si Baby Nex namin na abot-tainga ang ngiti. Alam kong sa mura niyang isipan ay alam niya na ang mga nangyayari. Paniguradong lalaki itong habulin ng babae kagaya ng daddy niya. Baka nga mas hearthrob pa ito kay Alas lalo na't napakahenyo at napakacharming niyang bata. Nakakaproud magkaroon ng anak na bibo kagaya niya.

I shrugged and she gasped. "I'm afraid it might be." "I just combed it... yesterday. No big deal." "Bellaaaaa, you don't want to play bawbies with me anymoooow?" Becca, the three years old and the youngest among the two says while crossing her arms and pout. She can't pronounce letter 'R' and I find my self smiling because of that. We can easily trace Italian accent with pronouncing that letter. But in Becca's case, it was a sign that she's still a toddler. She's still a baby.

“Let’s go.” Sa loob ng nursery, tahimik ang lahat. Nasa loob ng maliit na crib ang baby at balot ito ng puting kumot. Isang napakaliit na nilalang ang pinagmasdan. Napakaliit para sa mundong pinasukan niya. Lumapit ako nang dahan-dahan, takot magising ang baby. Napatingin ako sa mukha niya. Mahimbing ang tulog at maganda. Halintulad ang mukha nito noong baby pa si Amira.

tanong niya kay Zamara, sabay maingat na inabot ang baby, halatang excited at maingat sa bawat kilos. Hawak-hawak ni Asmodues ang maliit naming prinsesa, ramdam ang init ng katawan niya sa bawat haplos sa sanggol. Marahan niyang niyakap ang baby sa dibdib niya, at bahagyang hinaplos ang malambot na buhok nito.

Medyo masikip ang damit at tila maliit ng kaunti. Nagsalita si Lovely, "Nanganak ka na ng tatlong beses, pero mas mataba pa ako sa'yo. Hindi naman yata patas iyon Che!" Ngumiti si Chellsey, "Hindi ka mataba, baby fats lang iyan." Si Lovely ay isang chubby at cute na babae, isang tipikal na “maliit na tangke ng gas” Hindi siya katangkaran, pero maliit at napaka ganda.

"You really look like a walking barbie doll, baby." Yes, indeed! My daughter looks like a human barbie doll. Her hair is tied neatly in a bun and she's wearing a black oversize sunglasses that emphasizes her cute pointed nose and pinkish pouty lips. At sa tuwing ngumingiti ang anak ko lumalabas ang dimples sa magkabilang pisngi niya.

"Mama," sambit ng batang ubod ng cute habang naglalakad patungo sa akin. Yakap yakap ang paborito niyang puting teady bear. "Yes, baby?" "Ich bin mude," napangiti ako nang idinukdok niya ang ulo sa hita ko nang makalapit. She said that she's sleepy. Binuhat ko siya at inupo sa aking hita, isinandal naman niya ang ulo sa dibdib ko. Napangiti ako. I stared at my Eva Claire.