Begin Again Novels & Stories

May maliit na notification sa cellphone ko. One new message. Hindi ko agad binuksan. I stared at the screen. Unknown number. Again. Nanlamig ang mga kamay ko. Hindi ba sapat ang nangyari? Huminga ako nang malalim bago ko binuksan. UNKNOWN: You shouldn't have talked to him. Napatigil ako. My heart started pounding. Sino ito? Napatingin ako sa paligid kahit alam kong walang saysay iyon.

Napatingin naman ako sa kanya bago ako tumingin muli sa building at sa kanya muli. Marahan akong ngumiti bago tumango. "New start," sagot ko bago ako napatingin muli sa building. Sana nga ito na ang bagong simula. ×××

Napatingin ako kay Evan. Diretso. Hindi ko inalis ang tingin. “There was a time,” sabi ko, nanginginig na ang boses ko, “when I didn’t know if I could still believe in new beginnings.” “Kung may bago pa bang simula.” “Kung may bago pa bang pag-asa.” “Kung may bago pa bang bukas.” Tahimik. “But here I am,” dugtong ko, “standing in front of you.”

sabi niya, “sa pagitan ng katahimikan, sa pagitan ng respeto, sa pagitan ng pagkilala na pareho tayong may takot.” Tumango siya. “Tayo. Ngunit may hangganan.” At sa gabing iyon, kahit tahimik, kahit mabagal, may isang bagay na malinaw: Hindi pa sila ganap na nagbabalik sa dati. Ngunit may bagong simula—isang simula na hindi nangangailangan ng pagsunog ng sarili para magmahal. Isa itong unang hakbang.

“Kung pareho tayong magsusumikap, siguro magagawa natin.” --- Pagbalik nila sa bahay, hindi na nila alam kung anong susunod na hakbang. Ngunit sa mga sandaling iyon, pareho nilang naramdaman na ang unang hakbang ay nagsimula na. Matapos ang ilang linggo ng pagpapatawad at pagkilala sa kanilang mga pagkakamali, muling sumik ang isang pagnanais sa kanilang mga puso na magsimula ulit.

Kasi alam niyang sa oras na pumanaw na siya, masasaktan siya. ‘Kaya please just a little bit, just a little bit... please?’ she pleaded silently deep within her heart. Habang inaalala niya ang nakaraang buhay niya, hindi niya na namalayan na tumulo na pala sa gilid ng mata niya ang kan'yang luha. She just couldn't get over how her last life turns out. She thought that it would be the end. Thankfully, she was given a chance to start over again, and correct all the mistakes she had made. And this time, siya na ang maghahanap sa kan'ya...

Nanahimik si Aera ng ilang segundo bago nagsalita. “Naniniwala ako na ang dapat piliin ay ang ‘Rebirth’.” Tumigil siya sandali bago nagpatuloy. “Hindi dahil sa mas maganda ang gawa ko kaysa kay Chriztle, kundi dahil sa panahong ito, hindi lang teknolohiya at perpeksyon ang kailangan natin, kundi katotohanan at katapangan. Ang ‘Rebirth’ ay hindi nagkukwento ng isang perpektong bagay, kundi isang kwento ng muling pagkabuo matapos mabasag. Hindi ito perpekto, pero totoo ito. At ang katotohanan, minsan, ay mas makapangyarihan kaysa sa perpeksyon.”

I don’t want to start over, love. Napakamot si Lori, nagulat. “Bakit?” “Dahil ayaw kong kalimutan ang lahat ng pinagdaanan natin. Bawat sakit, bawat tawa, bawat luha. It’s all part of our journey. Ayaw kong mag-umpisa sa zero. Gusto kong ituloy ito mula rito, mula sa kung saan nauunawaan natin ang isa’t isa, at sabay na maghihilom.”

"Bakit? Kapag ba sinabi kong babalik ako at mag aapply ulit bilang assistant mo, babalik ka ba ulit sa mundo ng fashion designing, ha?” Her words hung in the air, a proposition, a challenge, a promise. The thought of returning to my passion, of having Jelai by my side once more, filled me with a sense of hope, a renewed sense of purpose. It was a risk, a gamble, but it was a risk I was willing to take. The past few months had been a crucible, forging me into something stronger, more resilient, more determined. And as I looked at Jelai, as I saw the unwavering support in her eyes, I knew that we could face whatever the future held, together. The path ahead was still uncertain, still fraught w

Ang daming sana. "Daddy...." napabalikwas si Carlo ng marinig ang boses ng anak. "Sorry, anak, may naisip lang si Daddy." sagot niya. "Sabi ko po, pwede po bang bumalik kami ni Tita Joanna sa playground? Maglalaro lang po ako ulit, kahit sandali na lang po bago tayo umuwi." cute na pakiusap nito sa ama. "Ok, cge anak. Pero hindi na masyadong magtatagal, ha. Ihahatid na kita sa inyo baka umuwi na ang Mommy mo at magalit iyon na wala ka pa sa bahay niyo."