Begin Again Novels & Stories

Kasal na lang sana ang kulang sa relasyon nina Meg at Jazz. Pero isang araw ay nakipaghiwalay bigla si Jazz kay Meg dahil may ibang babae na itong nagugustuhan. Dala ang pira-pirasong puso, tumakas si Meg at nagpakalayo-layo. Nanalangin siya na sana, habang-buhay na ‘di na sila magkikita ng taksil na lalaki. Dininig ng Diyos ang dasal niya—sa loob ng pitong taon nga lang. Ngayon, nagkrus ulit ang landas nila. Hindi lang isang beses. Hindi dalawa. Parang hindi aksidente. Parang sinasadya. Kung bakit? Hindi niya alam. Ang alam lang ni Meg ay kailangan niyang iwasan si Jazz bago pa nito matuklasan ang kanyang sekreto.

Sa sandaling iyon… Hindi pa malinaw ang lahat. Hindi pa perpekto ang sitwasyon. Pero may isang bagay ang nagsisimulang mabuo. Isang pagkakataon. Isang pag-uusap. Isang simula. At sa gitna ng lahat… Si Vanessa ay tahimik na nakamasid sa malayo. Ngumiti siya. “Let the game begin…” bulong niya sa sarili. Dahil para kay Vanessa… Hindi lang ito tungkol sa pamilya.

He wants to feel her more that's the reason why he didn't move for a while. SUBALIT ang maaga at marubduban nilang pagniniig ay muli't muling naulit. Kagaya sa nagdaang gabi ay hindi nila namalayang kung ilang beses ba nilang ginawa ang bagay na iyon. Dahil ang mahalaga sa kanila ay napaligaya nila ang kanilang sarili. Nagsisimula nang kumalat ang liwanag nang matauhan sila. Ganoon pa man ay muli nilang inuulit-ulit ang p********k bago nagpaalam si Reynold Wayne na uuwi na muna ngunit babalik upang ihatid ang kasintahan sa university.

"Para sa kanila, at para sa atin, magsisimula tayo." Sa mga salitang iyon, nagsimula silang maglakad patungo sa isang bagong landas—ang landas ng paghilom, ng pagbabago, at ng muling pagtutulungan. Ang kanilang relasyon, bagamat puno ng mga sugat, ay nagkakaroon ng pagkakataong magbukas ng mga bagong pinto. Hindi pa ito ang tapos, ngunit ito ang unang hakbang patungo sa pagbuo ng bagong simula.

Kaysa manatili sa mansyon, mas gugustuhin na niyang magsimula muli—kahit sa wala. Nag-vibrate ang cellphone niya sa bag. Isang notification mula sa calendar, reminder ng meeting kinabukasan. Napangiti siya ng mapait. “Hindi na ako babalik sa opisina. Hindi na ako babalik kay Knox...” ---

Pagkatapos nilang umalis, bumalik ako sa loob ng bahay. Naiwan sa mesa ang telepono niya. At kahit ayaw kong maging mausisa, napatingin ako nang umilaw ang screen. Isang mensahe lang: “They’re regrouping. We need to move before they do.” Napakapit ako sa mesa. Regrouping? Akala ko tapos na ‘yong laban. Pero kung totoo ‘yon… baka nagsisimula pa lang ulit.

Noong una ay may pagsu-suspetsa pa akong nararamdaman pero kalaunan, nawala rin iyon. As we landed in States, I realized that this is really our beginning. To start anew. And to welcome our new life. Gagawin ko ang lahat para ipaghiganti ang anak ko. Gagawin ko ang lahat para mapabagsak ang lahat ng nagtulak sa amin pababa sa putikan. Those who deprived us help, I will make sure that they will kneel down in front of me... begging for their life. Lahat ay naka-plano na. Naghihintay na lamang ako ng tamang panahon para doon. My revenge is coming near to them. And I will make sure... It will be the end of them.

“Oo, Ma. Kailangan ko lang talagang magsimula ulit.” Hindi niya alam na sa pagbili ko ng bagong SIM, ay parang simbolo na rin ito ng bagong simula—malayo sa mga alaala ng mansyon, ni Emanuel, at ni Zephyr. Kahit hindi ko alam kung kaya ko talagang putulin ang lahat ng koneksyon sa kanila… sinusubukan ko. Kasi minsan, kailangan mong umalis sa kung saan ka nasaktan para tuluyang makapaghilom.

Tatlong taon lamang si Baby Angelo nang mamatay at nagsimula lamang makarecover ang pinsan ko nang muli siyang mabuntis at magkaanak. At ngayon, matapos ang isang taon, muling nagkadaupang-palad ang mag-ina at makikitaan ng pagkamiss sa isa't isa.

Matagal siyang natahimik bago ngumiti nang bahagya. “Then maybe,” bulong niya, “life is giving you a chance to begin again.” At mula noon… unti-unti kong tinigilan ang kakahabol sa nakaraan. Hindi dahil sumuko ako. Kundi dahil napagod na akong pilitin ang isang bagay na ayaw pang magpakita sa akin. Kaya ibinaling ko na lang ang atensyon ko sa kasalukuyan.