Begin Again Mga Nobela at Kwento

"Make love again" "Bembang again waaaah" Ang bilis, Hinalikan nya ako at pumaibabaw na sakin. Sulit ang gabing to. Baka bukas di na naman ako maka bangon nito. Oh Flynn subrang sarap mo hahahaha

Iniisip ko kung paano ko sisimulan ang bagong buhay na ito, na magtatagumpay at magpapalaya sa akin mula sa lahat ng pagkakulong na dulot ng nakaraan. Mabilis akong tumingin sa orasan at nagmamadali. Bukas ay isang bagong araw, bagong simula. Isa itong mahalagang hakbang para sa aking buhay. Pagpasok ko sa eskwela at trabaho, magsisilbing pagkakataon ko ito upang magpatawad sa sarili ko at magsimula ng panibago. Hindi ko kayang magtagumpay kung hindi ko ito sisimulan ng buo ang aking loob, kaya pinili kong ayusin ang lahat ng bagay ngayon—mga gamit sa apartment, mga kagamitan para sa eskwela, at mga papeles para sa trabaho. Walang aalisin sa akin. Hindi na ako magpapakulong sa mga alalahanin

Inaasahan niyang magkakaroon sila ng pagkakataong magsimula muli at ayusin ang lahat ng nasira sa kanilang relasyon. Paghating ni Monica, agad nilang ipinaliwanag ang plano nilang magsimula ng bagong buhay, ngunit hindi maiwasan ni Lance na mag-alala. Sa kabila ng bagong simula, ang mga alaala ni Apple ay patuloy na bumangon, at sa loob ni Lance, hindi pa rin malinaw kung paano niya lulutasin ang mga ito. "Hey, hon," sabi ni Monica habang niyayakap si Lance. "I’m glad to be back. I know we’ve been through a lot, but we’re together now. And that’s all that matters."

Kailangan ko ng simulan ang mga pinaplano ko. To be continued...

Nagsimula nang bumalik ang pag-asa. At minsan... Isang simpleng "Okay." Ang sapat na para simulan ulit ang isang pusong muntik nang sumuko.

Tapos opponent with the same rank. Naisip kong open mic nalang para kahit paano may communication kahit hindi ko kilala yung makakarandom ko. Nang magsimula na yung game, isa sa team ko nag-open mic at sinabing, "dun sa nuclear plant." Dahil hindi sya yung number 1 kaya naghintay din sya. Nang makababa dun may mga kasabay kaming kalaban pero mabilis lang naman kaming nagloot para naman hindi kami lugi.

paalam niya bago mag-end ang call. What a busy old man yet still have time to goof around. Pft.

Napatingin ako kay Evan. Diretso. Hindi ko inalis ang tingin. “There was a time,” sabi ko, nanginginig na ang boses ko, “when I didn’t know if I could still believe in new beginnings.” “Kung may bago pa bang simula.” “Kung may bago pa bang pag-asa.” “Kung may bago pa bang bukas.” Tahimik. “But here I am,” dugtong ko, “standing in front of you.”

sabi niya, “sa pagitan ng katahimikan, sa pagitan ng respeto, sa pagitan ng pagkilala na pareho tayong may takot.” Tumango siya. “Tayo. Ngunit may hangganan.” At sa gabing iyon, kahit tahimik, kahit mabagal, may isang bagay na malinaw: Hindi pa sila ganap na nagbabalik sa dati. Ngunit may bagong simula—isang simula na hindi nangangailangan ng pagsunog ng sarili para magmahal. Isa itong unang hakbang.

“Kung pareho tayong magsusumikap, siguro magagawa natin.” --- Pagbalik nila sa bahay, hindi na nila alam kung anong susunod na hakbang. Ngunit sa mga sandaling iyon, pareho nilang naramdaman na ang unang hakbang ay nagsimula na. Matapos ang ilang linggo ng pagpapatawad at pagkilala sa kanilang mga pagkakamali, muling sumik ang isang pagnanais sa kanilang mga puso na magsimula ulit.