Starting Again Quotes Novels & Stories

Ang mga nagsimulang mawalan ng tiwala ay muling nahanap ang kanilang lakas. --- Ang Pagkakaroon ng Bagong Simula Habang lumalabas sa kalsada si Liza, naiisip niyang ang bawat hakbang, kahit gaano kabigat, ay bahagi ng mas malaking kwento. Ang bawat pagkatalo ay isang hakbang patungo sa tagumpay. At sa bawat pagkatalo, may bagong pag-asa na sumusunod sa dilim.

Napatingin ako kay Evan. Diretso. Hindi ko inalis ang tingin. “There was a time,” sabi ko, nanginginig na ang boses ko, “when I didn’t know if I could still believe in new beginnings.” “Kung may bago pa bang simula.” “Kung may bago pa bang pag-asa.” “Kung may bago pa bang bukas.” Tahimik. “But here I am,” dugtong ko, “standing in front of you.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

“Tama ka. Ito ay hindi inaasahan, ngunit tila nagbukas ito ng isang bagong pintuan para sa atin.” “Oo,” sabi ni Antonette, ang kanyang puso ay tila umuusok sa kanyang mga damdamin. “Ngunit may mga tanong pa rin ako, Xavier. Paano tayo makakapagsimula muli pagkatapos ng lahat ng ito?” “Basta’t nandiyan ka, handa akong harapin ang anumang pagsubok,” sagot niya. “Sana’y walang anuman sa atin ang magbago sa mga susunod na araw.”

suway ko sa kaniya at sinubukang baguhin ang usapan. “I want to start over again.” Sinubukan ko sanang kumalas sa pagkayakap ngunit napatigil ako sa pagtutulak sa kaniya nang magsalita siya. Did I hear it right? Wala naman siguro akong problema sa pandinig. “I’m asking for a second chance, Beatrize.” Tama nga siguro ang pandinig ko.

“One day at a time.” Sa gabing iyon, walang pangako na perpekto ang bukas. Walang kasiguraduhan na hindi na sila masasaktan. Pero may isang malinaw na bagay… pinili nilang magsimula muli, magkasama. At minsan, sapat na ang pagpiling iyon para mabuo ulit ang lahat.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

'Ano ba 'tong ginagawa niya? "If we can't fix the past, then maybe we can start and build a new memories..." "Back to zero, I will court you again, Celline. With or without your permission..."

Ang cheap. Nagsimula na ang Q&A. Tumayo ang mga batikang reporter, nagtatanong tungkol sa foundation, kung sino ang makikinabang, kung saan mapupunta ang pera. Paulit-ulit lang ang sagot niya. “For a new beginning.” “For a better tomorrow.” Mga generic na linyang kay dali sanang headline kung tutuusin. Pero para sa akin, hindi sapat.