Benjamin Button Mga Nobela at Kwento

Ito ang mga salita na ibinilin ng yumaong nanay ni Chloe kay Benjamin, na sinabihan siya na hintayin na tumanda si Chloe bago sabihin ang totoo. Nagulat si Ava. “Nasa jewelry business ba sila? Ibig sabihin medyo mayaman sila?” “Mayroon lang silang maliit na shop. Walang kakaiba dun,” walang emosyon na sagot ni Benjamin. Kinagabihan, nang malapit na matapos ang oras ng trabaho, tiningnan ni Joseph ang relo niya at tumayo. Kinuha niya ang kaniyang suit mula sa coat stand at pumunta sa underground parking garage.

"Ayos lang ako—maraming salamat ulit." Huminga ng malalim si Benjamin. Nakapamulsa siya't lumapit sa akin sabay tapik ng balikat ko. "Ihahatid na kita kung ganoon." Hindi ko naman tinanggihan ang paghatid ni Benjamin sa akin. Nakakapanibago lang—hindi siya nakauniporme; naka-white shorts, plain white tee shirt, may reading glass na suot, at crocs na sandal na pambahay. Mabango din. Amoy pwede na mag-asawa, pero hindi sa akin; meron para sa kanya na nakatadhana.

aniya. Noon nahihiyang nagkamot ng ulo nito si Benjamin. “Hindi pa kasi natutuyo iyong plain kaya ito nalang, pang-ilalim lang naman. Sana lang hindi masita” anitong ang tinutukoy ay ang suot nitong white shirt na may print na image ni Superman. Sa kanang balikat nito nakasampay doon ang kulay puti nitong polo.