Benjamin Button Novels & Stories

Nang ang tao ay nakatayo sa pasukan upang magpalit ng kanyang sapatos, nakita siya ni Benjamin, na lumabas mula sa kusina. Benjamin ay bahagyang natigilan, at tumingin sa lalaki sa pinto blangko, medyo nabigla. Sinabi sa kanya ng kanyang ina noon na ang kanyang amo ay isang napakahusay na negosyante. Ngunit hindi niya alam na ang negosyante ay napakabata, napakagwapo, at napakatangkad. Ilang sandali pa, medyo na-distract si Benjamin at tinignan niya ito ng sobrang obsessive.

Isang manipis na bag lang ang dala niya. Sa mata ng lalaking nasa harap niya, malinaw ang basa, junior employee. walang kapit. walang proteksyon. Lalong lumuwag ang tindig ni Benjamin, parang mas nakampante. Ang paraan ng pagtingin niya ay hindi na nagtatago. Parang may produktong nasa display, tinitingnan kung sulit bilhin. Nanikip ang dibdib ni Isla.

Wala akong ibang nagawa kundi ang manatili sa loob ng mall hanggang mag-lunch break. "Mr. Castro, where have you been?" tanong sa akin ni Sir Benjamin. Seryoso itong nakatayo sa gilid ng table ko at nagkabit-balikat. Nasa mid-30's na siya pero bata pa ang itsura. Nakasuot din ito ng black suit at naka-brush up ang buhok. "I'm sorry, I forgot to tell I've got an emergency," wala sa kaloobang paghingi ko ng paumanhin.

“She is the CEO of HCAF.” Tumayo nang bahagya si Benjamin at iniabot ang kanyang kamay. “Hi Celine. I’m Benjamin.” Napahiya naman akong hindi tanggapin iyon. “Hi.” Matatag ang kanyang pakikipagkamay ngunit magalang. At hindi katulad ng ibang lalaking mayayaman na nakilala ko, wala siyang yabang. Naging bahagi siya ng usapan.

Iba't iba pa ang sizes. "For your safety po." Alok sa kanya ng babaeng attendant. Ngumiti si Father Ben na naka vacation vibes na ang suot na damit. Ibang-iba ang awra niya, para siyang isang modelo sa isang mamahalin na brand ng damit. Naka sando lang siya na panloob, printed palm tree na polo sa labas na malamig sa mata ang kulay na pagka mint green. At white board shorts. Hindi na siya isang pari ngayon. Ayon sa Navi Tab ang tanging gadget mo lang sa Euphoria, siya ay nakarehistro na rito na: Big Ben. Ito ang napili niyang pseudonym. Dahil sa Euphoria: no names, just s*x. Kumuha siya doon sa basket ng ilang XL size na condom. May pagmamalaki talaga siya salamat sa mga ninuno niyang amerik

Alijax POV “You know, I know this other Benjamin. Benjamin Frank.” Kita kong hindi mapakali si Beny sa kinauupuan niya, pinaglalaruan ang mga daliri niya, pero hindi pa rin ako matignan nang diretso. Nakakaaliw. Ang panoorin siyang pilit pinapanatili ang dignidad niya. “American writer,” tuloy ko, “Scientist, inventor, statesman, diplomat, printer, publisher, and political philosopher.” Bahagya kong itinagilid ang ulo ko habang nakatitig pababa sa kanya. “Sound familiar?”

Sila ang magiging saksi sa aming civil wedding. Mas matanda sila kaysa sa amin ni Atticus, ngunit kahit ganoon, ang kanilang pisikal na anyo ay nananatiling kaakit-akit at marangal. Ang bawat kilos nila ay punong-puno ng disiplina at kumpiyansa. Si Benjamin ay may matikas na panga, suot ang isang puting long-sleeved polo na bumagay sa kanyang postura bilang isang makapangyarihang lalaki. Si Katharina naman ay nakasuot ng elegante ngunit simpleng bestida, ang bawat galaw niya ay may kasamang dignidad na mahirap pantayan.

Bakit parang celebrity lahat ng tao dito? Ang mga tauhan dito ay literal na mukhang mamahalin ang suot na mga damit. Aakalain ng mga normal na taong gaya namin, na araw araw silang dadalo sa party dahil sa magagara nilang damit. Parang mas mukha pa ata kaming mga katulong kumpara sa kanila. “Ang pangalan ko ay Bremon, at ako ang butler ng pamilya Spencer.” Puno ng dignidad ang malalim niyang boses.

Masayang sabi ni Benjamin, ngunit sa kabila ng kanyang ngiti, walang kahit katiting na kabaitan sa kanyang kulubot na mukha—bagkus, ito’y puno ng pagkamapangyarihan na hinubog ng panahon. Nanatili ang pormal na ngiti sa labi ni Shayne—isang ngiting matagal na niyang natutunang isuot kahit kailanman ito kinakailangan. Ngunit sa kaloob-looban niya, ramdam niya ang lungkot at pagkadismaya.

Paalala niya sa kaibigan “Kaysa naman sayangin ko ang sanity ko rito, 'no. Tara na! .” “Julie—” Ngunit biglang natigil ang sasabihin ni Ben rito nang may marinig silang bahagyang ingay mula sa lobby entrance. Sunod-sunod na bati agad ang umalingawngaw. “Good morning, sir!” “Morning, President Dominguez.” “Good morning, boss.” Parang awtomatikong napalingon si Julie. At doon niya nakita si Trevor. Naka-black suit ito na perpektong nakahulma sa matangkad nitong katawan. Walang kurbata, bahagyang bukas ang unang dalawang butones ng polo habang nakataas nang kaunti ang manggas nito.