Benjamin Button Mga Nobela at Kwento

“Tanggal ang isang butones ng damit mo.” Bumaba na ang mga mata ni Bethany sa kanyang suot na light champagne polo shirt. Tama nga ito. Wala iyon doon. Masama na niyang binalingan ng tingin si Gavin. Pinagbibintangan na niya ito kaagad doon.

Nagbuntong hininga si Wilbur at binulong niya, “Nagsikap po talaga kayo.” “Ah, wala ito. Nagtatrabaho lang din ako bilang isang mahirap na lalaki. Hindi ako kasing husay na tulad ng sabi ng bata na yun,” Ang walang pakialam na sabi ni Benjamin. Ngumiti si Wilbur. Nilagay niya ang palad niya sa likod ni Benjamin at mabagal niyang nilagay ang isang agos ng spirit energy sa katawan nito.

Si Zion Monteverde. Naka-casual na navy blue button-down shirt siya na bahagyang nakabukas ang unang dalawang butones, dahilan para makita ang kaniyang perpektong collarbone. Ang kaniyang panga ay nakatiim, at ang kaniyang mukha ay walang kahit anong emosyon, tulad ng isang estatwa ng griyegong diyos.

Hindi maganda ang itsura ng lalaki, tila may narinig siyang ayaw niyang marinig. Mabilis siyang pumasok. Bagama't mag-uumpisa pa lang ang Ber months, para bang dumating bigla ang season ng taglamig, dahilan para maramdaman ng lahat ang hindi maipaliwanag na lamig. Nakasuot si Benjamin ng black at gray na casual na damit. Mas mukhang palakaibigan siya ngayon na wala na ang kanyang suit.

Si Benjamin ay isang espiya, at ang pinsalang naidulot niya ay hindi nasusukat. Ang pinakaseryosong bagay na maaaring gawin ni Benjamin ay ilipat ang lahat mula sa Stellar Jewellers' Southland District branch patungo sa Elite Jewelry. Kung nangyari iyon, mabibigo ang lahat ng estratehikong pagpaplanong ginagawa ng Stellar Jewellers hanggang ngayon.

"Masaya lang ako, Ben, kahit hindi ka guwapo basta 'wag lang sobrang tanda kagaya ng lalaking pilit na pinapakasal sa'kin ni Nanay." Napangisi siya sa sinabi nito dahil saksakan siya ng guwapo. He's half-British and half-Filipino, a good combination of genes from his parents. "Benjamin, kahit hindi ka macho, buong puso kitang tatanggapin."

aya ni Benjamin sa kanya na ngayon ay inaalalayan niya itong makatayo. Kahit labag man sa kalooban niyang iwanan si Prelim ay sinunod niya pa rin ang kagustuhan nito na umalis na sila. Puno ng takot at pangamba ang puso niya sa kadahilanang baka may masamang mangyari kay Prelim. Di tuloy niya maiwasang mag-alala nang sobra sa binata. Kahit paika-ika maglakad si Benjamin ay binilisan nilang tumakbo palabas ng bodega. Pagkalabas nila ay tumungo sila sa gubat sa likod bahagi ng store. Nang medyo makalayo-layo na sila ay bigla na lamang bumagsak si Benjamin dahil sa pagod, bukod pa roon ang mga iniinda nitong sakit sa katawan kung kaya’t nabitiwan niya ito.

Bumaba ang bintana. Isang middle-aged na lalaki na naka-casual sportswear ang ngumiti sa kanya. “Magpapakilala ako. Ako ang tiyuhin mo, Benjamin. Sumakay ka, ihahatid kita.” Pinagmasdan ni Isobel ang mukha niya. May pagkakahawig nga ang features nila. Pero dahil sa nangyari kanina, hindi agad siya nagtiwala.

Huminto yun, mas malapit sa kanila habang patuloy pa rin sa kwentuhan ang magkakaibigan. Bumukas ang pinto, at bumaba si Benito. Mas lalo itong nagmukhang bata sa suot na light polo at shorts na presko at malinis tingnan. Gwapo at matikas pa ring tingnan na parang kaya pa ring makipagsabayan sa mga mas nakababatang lalaki. Hindi mo iisiping anak na nito sina Cacai at Victoria dahil sa tikas nito. At para lang silang magkakabarkada.

Tapos na pala siya sa pagligo. Nilapitan ako nito at inakbayan. Napakagwapo niya lalo sa kanyang fresh look na kahit shorts at maluwag na T-shirts lang na pambahay ay nagmumukhang mamahalin pag isinusuot niya. "Iniisip ko lang si Baby Benj-" Hindi paman ako tapos sa aking sasabihin ay pinutol na ito agad ni Brandon. "Benj? So he's a baby boy." Puno ng galak ngunit may kasamang pait na pagkasambit niya.