Bible Verse With Explanation And Reflection Novels & Stories

Makahulugang tugon ni Nathaniel. Kumunot bahagya ang noo ni Apocalipsis, ngunit nagpasya siyang huwag nang bigyan ng pansin ang sinabi ng kausap. Hinarap niyang muli si Genesis at tinapik ang balikat nito. "We'll get going, my wife and son are waiting for me," tuya nito. Sinasadyang inisin si Genesis. Lumabas ng private room si Apocalipsis at agad na sumunod dito si Psalm na itinago na ang dalawang baril sa likod.

Again, there's always hope. Sometimes... Thoughts like what if I'm never able to run again? What if I tore another muscle and couldn't walk for the rest of my life? What if I couldn't feel or be myself anymore? What if I had to stop doing the things I enjoy? What if everything was to change from here on out? What if I end my life now? Those irrational ideas were raging through my mind. But then this verse appeared out of nowhere and spoke to me. "Through Christ, who empowers me, I can do all things." - 4:13 Philippians (NKJV)

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Binuklat n'ya ng bahagya ang book mark. He softly read the verse written. "1 Peter 5:7, cast all your anxiety on him because he cares for you." Tiningnam ako nito na parang may mga luha na namang nag babadyang pumatak sa kanyang mga mata. While looking at his eyes, I can see a spark, hope and happiness. "I badly need this, thank you so much. I really, really appreciate this. You can't imagine how happy I am." wika n'ya. Masaya akong tumango. "Masaya akong happy ka."

RAMIRO Ito na ang huling Bible study na mapapakinggan ko kung kaya’t inigihan ko nang makinig dahil sigurado akong mawawala na ito oras na bumalik ako dito. “Isaiah 41;10, ‘Huwag kang matakot, sapagka’t ako’y sumasaiyo; huwag kang manglupaypay, sapagkat ako’y iyong Diyos; aking palalakasin ka; oo, aking tutulungan ka; oo, aking aalalayan ka ng kanang kamay ng aking katuwiran,’ hinihikayat tayo ng Diyos na mas maging malapit sa kanya sa araw araw ng ating buhay dahil ipinapangako Niya sa atin na hindi Niya tayo pababayaan,”

Mahabang litanya ng matinong isip ni Lily. Tama, susundin niya muna ang dikta ng kanyang isipan. Kailangan niyang maging focus sa goal. Taimtim na nanalangin si Lily sa Dios na sana payapain nito ang kanyang puso't isipan. Ayon nga sa Biblia, hindi liko ang Dios sa kanyang mga salita. Nagulat si Lily ng maramdaman niya ang ang mga kamay ni Isaac sa kanyang kaliwang braso, napaharap siya sa binata.

Ngumiti ito habang hawak ang mikropono. "O hindi ba, walang nagtaas ng kamay? Parang pag-ibig din 'yan, everybody deserves to love, and be loved. Deserve natin ang may kasama sa buhay, we claim to have someone in our life, kung mababasa natin sa bibliya...hindi ba't ang diyos mismo ang gumawa kay eva mula kay adan dahil ramdam ng panginoon na nalulungkot ito..nang mag-isa? Right? Gaya rin po iyan sa pananalig sa diyos, everyone of us here...needs to ask and talk to the Lord, we can't live without him..so we must asked his glory to be with us..always." Ngiti pa nito na nagpamulat sa aming kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpak