Troublemakers Novelas e Histórias

Takot pala siyang sumikat sa social media may pinoprotektahan ka lang kasing image mo kaya ka ganiyan. "Hindi pa ako tapos at ito ang tatandaan mo, tandang Scott! HINDI.KO.KAYO.TITIGILAN! THIS WILL BE THE BIGGEST TRAUMA IN YOUR FUCKING LIFE AND I WILL MAKE SURE NA LULUBOG LAHAT NG PINAGHIRAPAN NIYO AT MAKUKUHA KO ANG ANAK KO!" Sigaw ko at sinadya ko talagang lakasan ang boses ko para marinig ng lahat. Marinig ng lahat at malaman ng buong bansa ang ginawa ng mga Scott sa akin at sa pamilya ko. Mali sila ng binangga, ibang Allison na itong kakalabanin nila.

Pormal na sabi nito. Napuno ang kubo nila ng tawanan sa inakto ni Dylan. Binatukan naman ito ni Mico. "You sound so gay, man!" Natatawang sabi ni Mico. Hinimas naman ni Dylan ang nabatukang ulo nito. "Bakla ka diyan! Palakihan pa tayo eh nang malaman mo kung sino ang bakla! Ano?!" Natatawa namang hinatak ni Mitch sa braso si Dylan. "Stop it, babe. I know you're not gay." She winked to her husband. Ngumisi naman si Dylan at inakbayan ang asawa.

Mas lalo na matapos siyang matanaw na nagyuko at mabilis na nagpunas ng mata. "I saw with my own eyes how my parents almost lost their sanity. Masyadong maraming problema at alam kong hindi nila matanggap na wala na sa kanila ang pinaghirapan nilang kumpanya. Ni hindi makausap ang Daddy ko kakaisip niya ng solusyon at kung paano maipapakulong ang mga magnanakaw ng kumpanya. Samantalang si Mommy, she completely forgot us, and that hurt the most."

sambit ko sa malambing na boses. Gusto ko na Kunin Ang loob Niya pero mukhang mahihirapan ako. Ngumisi naman ito Sakin at kaagad Naman niyang hinigpitan ng hawak Ang Mukha ko. Nasasaktan ako pero balewala ito Sakin dahil mas masakit ang nararamdaman ko ngayon. " You ruined my life...Ang buong Akala ko ay aayusin mo ito pero dumagdag ka lang sa problema ko!" sigaw nito at sinampal Niya Naman ako.

BROKEN LOVE4 C15 3RD POV Hindi na siya nag-abala pang tawagan ang kanyang driver, dahil alam niyang kapag gagawin niya ‘yon, ay mahahanap lang siya ng kanyang mga magulang. Hindi siya papayag na hadlangan nila ang plano niya, dahil alam niya na kapag malaman nila ang kanyang balak, ay haharanga siya ng kanyang ina.

aniya habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata, “Isang pagkakamali lang ba talaga iyon para sa’yo? Dahil sa akin… hindi.” Napalunok ako at pilit na nag-ipon ng lakas. “Oo, Kael, isang pagkakamali lang ‘yon. Gusto ko lang makalimutan ang heartbreak ko nu'ng time na 'yon kaya pumunta ako ng bar. Niloko ako ng boyfriend ko at ng matalik kong kaibigan kaya ako naglasing para makalimot. It was never my intention na pumasok sa kwarto mo."

"Kilala mo ako Mr. Vergara, yung pagkatao parang bomba na malapit nang sumabog" "Di hayaan mo na sumabog,wala akong paki alam, Hindi mo naman kasalanan maging mahirap. Bakit may kaparusahan na ang maging mahirap?." "Wala ka talagang paki-alam!?" "Wala akong paki alam" aniya habang hinahagod ang buhok ko. "Sabagay! "Ini'isip mo pa rin ba na kaya kita tinutulungan dahil may nangyari sa atin?" Sinabi Niya at sobrang lapit ang mukha Niya sa mukha ko. At biglang may narinig akong kumakatok kaya napatayo ako sa kinakaupuan ko. " Sandali may tao," aninko sabay tayo Pero pinigilan Niya ako kaya bumalik ako sa kanya at napayakap dahil napalakas ang panghihila Niya sa akin. " Eh ano naman ngayon kun

Nagmadaling itinaas ni Marvin ang dalawang kamay, “Pare, hindi ako 'yon! Hindi ko kayang gawin 'yan!” Pero hindi si Miro ang tipo ng madaling lokohin. Matalino siya, kaya nga naabot ng S. Makers Technology ang rurok nito sa Moss City. Ang naging problema lang, masyado siyang nagtiwala kay Marvin na matagal na niyang kaibigan. Kaya sa oras ng krisis, sa halip na mailigtas ang kompanya, tuluyang lumubog ito.

Wrong move ata ako. Mabilis akong nagtago sa malaking paso nang paulanan nila ako ng bala. Hindi ko alam kung kailan tatagal ang paso na ito kaya hinablot ko ang baril na nasa tagiliran ko at ginantihan rin sila. Fuck! It's unfair! Yeah, the world is not fair!

Inis naman silang umalis na dalawa habang is Drake ay naiwan sa table namin. "Grabe! Hindi ko kinakaya ang harapan na nangyari." saad ni Camille at nagkunware pang pinapaypayan ang kanyang sarili gamit ang kamay. "Ganyan ang mga nakukuha ng mga taong masyadong mataas ang tingin sa kanilang sarili. Akala ba nila ay magpapaapi lang ako? No freaking way!" saad ko. "Good job girl! Ang galing mo kanina. Halatang galit na galit ang dalawa."