Broken Angel Mga Nobela at Kwento

"James Caden?" Nakilala niya si James. Bagama't hindi siya naroroon sa labanan ng Thrity-Three Stages ng Third Calamity ng Earth, isa siyang kababalaghan ng Fallen Angel Clan mula sa Demon Realm. Ang Fallen Angel Clan ay isa sa mga nangungunang pangunahing karera ng Demon Realm, na sumusunod lamang sa Azurean Clan at Hadean Clan. Mas malakas pa sila kaysa sa Labhrann Clan sa Demon Realm.

_“If you’re reading this, Reighn, then I failed to stop you from finding the truth. But you deserve it. You deserve everything. Even the pain. Even me. Your parents didn’t die by chance. It was part of a purge—a cleansing ordered by people far above the ground I walk on. People I once served, blindly. I was supposed to die with them. But I ran. I ran because I saw you. And I couldn’t let the world take another thing from me.”_ My hands trembled. The words blurred. _“I don’t ask for forgiveness. But I beg you to understand: every sin I’ve committed since then… was for you.”_

Puro d***g ng sakit labg ang lumalabas sa bibig ko. Pabagsak siyang humiga sa tabi ko pagkatapos. Marahas pa ang bawat paghinga niya. Tinalikuran ko siya at tahimik akong umiyak. Nananalangin na sana makaalis na ako rito. This guy beside me is a devil. And a life with him is a hell.

Matapos 'yong sabihin ni Sir ay sumenyas siya sa bandang pintuan at napalaglag-panga ang lahat ng mga kaklase ko rito ngayon, lalo na ang mga babae. "He's your new classmate, Zachariel Morrison." Napangiwi naman ako nang biglang magkagulo ang buong klase namin nang pumasok ang lalaking 'yan. "Oh em gee! Zach!!" "Is this true? Oh my god!!" "Si Zach!!" Halos mabingi na ako dahil sa pagkakagulo at hiyawan ng mga kaklase ko dahil ang bagong transfer student ay 'yong sikat na idol na si Zach.

Zarah's laughing with her whole heart, loud and boastful, as if the pain and fear she brought was a blessing. Hindi nakakibo sina Addalyn, Billy at Vhong. Nanatili silang nakatayo at hindi makapaniwala sa nangyayari sa kanila. Vincent and Karinna fell on the floor ng magsitakbohan ang mga dancer papa-alis papuntang backstage. Nanginginig ang binata, for the mere sound of a gunshot bring chills to his spine. The muse of his nightmares is right in front of him. Merciless and ready to kill.

Maagap niya iyong pinahid at taas-noong lumabas ng hotel. She is Margaux Samonte. Margaux doesn’t cry. Taas-noo siyang naglakad. She looked okay pero sa totoo lang, nagpupuyos ang damdamin niya. Dala ng matinding emosyon, ‘di na niya namalayan pa ang malaking bulto ng katawan na nakakasalubong niya sa gilid ng daan. Naramdaman niya na lang ang pagbunggo niya sa isang matigas na bagay. Tumilapon sa semento ang hawak niyang phone at bag pati na ang panyo dala ng malakas na impact. Nasundan niya na lang ng tingin ang pag-landing ng mga gamit sa semento. Kita niya ang pagkabasag ng tempered glass. Parang umakyat ang lahat ng galit niya sa dibdib.

Nasa kalagitnaan ako ng laro nang mapansin kong dumating na pala si Prof kasama ang kambal na sina Mae at Leah. Napangiti ako ng bahagya. Sila ang tinatawag na Angels of the University—magaganda, matatalino, at mababait. Pero agad ding napawi ang ngiti ko nang makita ko ang kasama nila. Isang babaeng nerd na may makapal na salamin, kulot na buhok na parang hindi nasuklay, at tila walang pakialam sa mundo. "Ah, excuse me," sabi ng nerd habang pilit na dumadaan sa tabi ko.

I was the one who started this, and I should be the one to win. I will play his heart, cheat his heart, and break his heart into tiny pieaces. I will be his own karma. I will wreck his heart till he would taste the blood of my sister's life. I will play with his heart, deceive him, and shatter it into tiny pieces. I will be his own karma, wrecking his heart until he tastes the bitterness of my sister's pain. This game of mine, breaking the Casanova's heart, is one he cannot escape. The curse will follow him until he cries out and begs for mercy. Only when he is miserable will the curse finally end.

Kailangan kong makaligtas at kapag nangyari iyon ay isinusumpa kong magbabayad sila at hindi ako titigil hangga’t hindi ko nababawi ang lahat at pulutin silang lahat sa kangkungan! Iminulat ko ang mga mata ko at tumambad sa akin ang napakagandang kalangitan, masakit sa balat ang init na hatid ng araw at hindi ko alam kung gaano na ako katagal nagpapalutang-lutang. Nakita ko ang nakangiting mukha ng sanggol na nasa sinapupunan ko, itinaas ko ang kamay ko para abutin ang mukha niya at haplusin ngunit hindi ko pa man naaabot ang mukha niya ay dahan-dahan nang pumipikit ang mga mata ko. Napangiti ako, iyon na yata ang hudyat nang pagpapaalam ko sa mundo. Sinusundo na ako ng anghel ko. Kung kaya

Afreet's Fallen Angel (PROLOGUE.) *BANG* Isang putok ng baril. *BANG* Isa pang putok ng baril. *BANG* *BANG* *BANG* Tatlong sunod-sunod na putok ng baril ang nangingibabaw sa isang madilim na kwarto kung saan naka-pwesto ang isang kulay asul at malaking drum ng tubig.