Broken Angel Novels & Stories

Tinahak ko ang distansya sa pagitan namin. “Don’t leave me, please…” I said, almost begging, as I reached out to grab his hand. But he pulled away, brushing my fingers off his arm. The rejection felt unbearably heavy, making it hard to breathe. In that moment, I lost all my morals, dignity, and respect for myself. Amara Verity Fernandez, once known for her firm boundaries and self-respect, now knelt before him. I was willing to go this far, even if it meant breaking myself apart, just to stop him.

He would have been her age, just as lively, maybe just as handsome as his father. "He wouldn’t know about it. I’ll make sure." "Small world, huh?" she said. "About my sister... may lead na ako." "What do you mean?" Jellay's eyes widened. "Finn had the video." "Saan daw galing?" "Lost Angel." "Lost Angel? The fuck is that name?" "It's a group chat. It's like a cybercrime group. The victims? Students between twelve and sixteen. Novices." "Hindi ba nag-aaral din si Melisa maging madre?"

At hindi siya inosente para hindi malaman kung ano iyon. "Angel, tumakbo ka palayo dito! Bilisan mo!" ang mabilis na utos niya sa kaibigan. Nagsimulang namang tumakbo palayo si Angel, at ganoon din ang ginawa ni Clarissa, mabilis na sumabog ang improvised bomb sa loob ng basurahan... ============================== Sa isang ospital... "Huwag na kayong mag-alala at maliit lang na sugat ang natamo ninyo." ang paliwanag ng mabait na doktor, habang naglalagay ito ng gasa sa noon ni Clarissa.

Paano kung na-trauma siya at mahirapan na siyang tanggapin ako dahil sa inaakala niyang buhay na maaari kong maibigay sa kanya. Paano kung maisip niya bigla na walang mangyayaring maganda sa kanya kung patuloy siyang mananatili sa akin at iwan na lang akong bigla? Iyon ang hindi ko kakayanin. Unless para sa kanyang kaligtasan at kinabukasan, hinding hindi ko hahayaang mawala ang anghel sa buhay ko. At sa kaisipang mawawala sa akin si Angel ang siyang tuluyang nagpadilim ng aking paningin at tuluyan na siyang pinagsasaksak. At gaya ng palagi niyang ginagawa, Mauro stopped me.

"I-im s-sorry baby, I did my best p-pero mukhang kulang pa." Kahit na nanghihinga na ako at sobrang basa na ang mukha ko dahil sa pag iyak ay pinilit ko pa rin na tumayo at naglakad papunta sa elevator, halos pagtiningnan na ako ng mga taong nakakasabayan ko, marahil ay nagtataka sila dahil sa itsura ko. Pakiramdam ko ay buhay nga ko pero parang unti unti na din namamatay ang pagkatao ko. Hindi ko alam kung kakayanin ko pa, hanggang sa nakalabas ako ng building ng condo niya ay wala ako sa sarili ko, tulala lang akong naglalakad at hindi ko alam kung saan ako patungko. Paulit ulit sa isipan ko ang katagang binitawan ni Nigel sa akin. He regret meeting me, he regret loving me, he despise me s

Talagang napakaliit nga naman ng mundo. Palagi niyang nakikita ang babaeng ito. Napangito si Alejandro ng matamis nang makita ang larawan ni Dr. Angel. So, ito ang asawa nga ni Daemon ang babae? May ni-click siyang video at ang title noon ay "Si Maddox Corpus also known as Dr. Angel ay kasal pala sa panganay ng pamilyang Xander na si Kai Daemon Xander".

Buntis ako. Hindi basta-basta. Ito ay bunga ng gabing hindi ko na dapat maalala. Isang lihim na ngayon ay tahimik na umiiral sa loob ko, ngunit tila ba bawat segundo ay nagpapaalala sa akin ng bigat ng kasalanan. Ang bawat tibok ng puso ko ay tila nagbabantang ibulalas ang katotohanan sa hangin, sa mga dingding ng mansion, sa bawat mata na baka mapansin ang kakaibang aura sa akin. “Yanna, anak, okay ka lang ba?”

They said, I'm an angel sent down from heaven. They said, I'm too innocent to know the side of evilness of the world. They said, I'm look like Snow White in a fairy tale story with an evil queen trying to kill me. But they didn't know, this angel and innocent they called is an Evil Queen at nights. Hunting to kill innocent angels. Yes, She's innocent. She's an Angel. And that's Gabriela Zeferina Luciano a hired assassin to kill evils.

Lalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa beywang nito na para bang pakiramdaman niya ay anumang sandali na mawawala siya kapag bumitaw siya dito. "I'M SORRY EOR EVERYTHING. Alam kong hindi sapat ang mga bulaklak na yan kapalit ng mga kasalanan ko sayo. Pero hindi ako susuko, Jullie. I will win you back even if its take a lifetime.." Narinig niyang sabi ni Didrey sa kanya ngunit nanatili pa din ang paningin niya sa bulaklak na ngayon ay nakapatong sa mga hita niya. For the first time, narinig niya na umamin ito ng pagkakamali. Yun nga lang, halos umabot narin ng ilang taon ang realization na yun para dito.

“S-Salamat po.” Hindi na umimik pa ang kasambahay at tumalikod na. Si Ninong Azrael naman ay tumutok na ulit sa laptop niya. Habang abala siya, hindi ko mapigilan ang sarili ko na titigan siya. Gwapo talaga si Ninong. Sa edad niyang twenty-six ay mature na siyang tingnan. O baka matured naman na talaga dapat ang edad na twenty-six? Ah, basta. Matangkad din siya—sa tantya ko ay lagpas ng six feet ang height niya. Moreno pero hindi masyadong dark ang kulay, sakto lang. Sakto lang din ang kapal ng kilay niya pero perpekto ang arko noon. Dinaig pa nga yata ang sa akin na sabug-sabog. Iyong mga mata niya naman… ang hirap i-describe. Para siyang singkit pero hindi. Dark brown ang kulay ng lenses n