Bruno Mars Finesse Lyrics Novels & Stories

When it's so full of tricks I'll be toasting the gold lights of life The trail is cold and hard The course of the light of the child Slow messenger I'm in charge of the coal and the fire White noise calling on a sudden deluge I'm chased out of breath trying to come back to you I'm in arrest of the subtle hues I'm in the self sick solitude

Bruno Mars' Versace on the floor. "What?" he asked. Can barely hear even his own voice because the song is invading his eardrums. The girl rolled her eyes and gestured something on his ears. Crap! Naka-headphones nga pala siya! Agad niyang ibinaba iyon sa kanyang leeg at umayos ng upo.

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko since bigla niyang kinuha ang isang earphones ko. "But you don't need me like I need you Pray that I won't be alone" Pagkanta niya sa lyrics, bakit sobrang ganda ng boses niya? Mukhang singer nga siya kasi gitara palang eh. Yun na agad makukuha mong impression for him. "Nice taste." Sambit niya, pero ang tingin niya nasa harapan lang, hey nasa tabi mo kaya ako? "Ah, thank you. You know keshi din pala?" Malamang kinanta niya nga eh, stupid mo cosette!

“Sweetheart, alam mong pagbabayaran mo ito, hindi ba? Mmmmnnn—Sam.” Musika sa pandinig ko ang lahat ng iyon. Bukod pa roon, ang lahat ng sinasabi ni Marius ay parang gasolina na nagpapasidhi ng lagablab ng apoy sa pagitan naming dalawa. Hindi ulit ako sumagot. Nasa point na rin kasi ako noon na hindi nalang pagpapasiklab o pagpapakitang gilas ang ginagawa ko. Gusto ko na rin talagang marinig ng paulit-ulit ang mga sensual na ingay na siyang epekto ng lahat ng ito kay Marius. Kaya kinain ko ng kinain ang pagkalalaki niya. Hanggang nang sa tumindi ng tumindi ang lahat ng kaganapan. Naging masyado na akong agresibo kaya parang nawala na rin ako sa sarili ko. Hanggang nang sa hindi na rin nakati

When I do my walk, walk (oh) I can guarantee your jaw will drop, drop (oh) 'Cause they don't make a lot of what I got, got (ah, ah) Ladies if you feel me, this your bop, bop (bop-bop-bop) I could have my Gucci on (Gucci on) I could wear my Louis Vuitton But even with nothin' on Bet I made you look (I made you look) Yeah, I look good in my Versace dress (take it off) But I'm hotter when my morning hair's a mess 'Cause even with my hoodie on Bet I made you look (I made you look) Mhm-hm-hm And once you get a taste (woo), you'll never be the same This ain't that ordinary, this that 14 karat cake Ooh, tell me what you, what you, what you gon' do, ooh (what you gon' do, ooh, ooh)

When I think of all the years I wanna be with you Wake up every morning with you in my bed That's precisely what I plan to do Sobrang ganda ng boses nito And you know one of these days, when I get my money right Buy you everything and show you all the finer things in life Will forever be enough, so there ain't no need to rush But one day, I won't be able to ask you loud enough I'll say, "Will you marry me?" I swear that I will mean it I'll say, "Will you marry me?" Singing Oh, yeah How many girls in the world can make me feel like this? Baby, I don't ever plan to find out

Baka ihulog pa ako nito! Akam ko kasing nasa tabi kami ng spring, dahil sa tunog ng tubig na naririnig ko. Tahimik, kaya alam kong wala ng ibang tao dito kundi kami lang dalawa ni Elio. Patuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa kumanta si Elio, at hindi ko mapigilang mapatawa nang kumanta siya ng "Just The Way You Are by Bruno Mars". Habang kumakanta siya ay unti-unting lumiliwanag ang paligid.

Hindi maipagkakailang badtrip pa rin ito, lumapit pa sa kanya ang leader nila at tinanong kung ayos lang ba ito. “Ayos lang ako!” ang laging sagot naman nito. Umalingawngaw ang kanta ni Brunos Mars na ‘That’s what I like’ sa stage. Hiyawan ang mga tao, humigit muna ng malalim na hininga si Theo. Nang lumabas na sila, kaniya kaniyang pangalan ang sinisigaw nila.

"The world is more wonderful, the seconds is more fun, the music is more exciting and life is best.. when I am with you, Wren. Sa ngalan ni Bruno Mars.. I'll marry you, Hater." Mabilis ako nitong niyakap ng mahigpit at paulit-ulit na hinalikan ang aking noo. Umingay ang buong studio dahil sa malalakas na palakpak at sigawan ng mga nandito ngayon. "Akala ko, irereject mo na naman ako.." Sambit nito habang isinusuot sa akin ang singsing kung saan nota ang design nito. "Hindi ka isang kanta, pero ikaw ang paborito kong pakinggan, Aria. Boses mo ang gustong-gusto mong mapakinggan. I love you, thousand days ago. And, I'll love you kahit ilang libong araw pa ang lumipas, Aria."

Maganda ang boses ni Sir, partida, hindi pa seryoso iyong paraan ng pagkanta niya at tila humming lang. Ngumiti siya sa akin at nagpatuloy sa pag-himig, "There's something about the way you make me feel.." Bumalik ang mga mata ko sa hawak kong frame. Narinig ko pa rin si Sir Frank "I'd never felt so alive..." "Lyrics po pala ng kanta 'to." Clueless ako. Akala ko talaga ay random phrase lang iyon na naisip noong nagka-calligraphy.