Bugtong Tagalog At Sagot Novels & Stories

Pagkagising ni Desiree, wala ni isang saplot sa katawan niya. Ngunit higit pa sa pagkabigla niya ay ang taong natutulog sa tabi niya—ang lalaking pinakaayaw niya sa lahat. Mas lalo pa siyang nabahala dahil ramdam pa rin niya ang init ng gabing iyon na ayaw man niyang aminin, ay tumatak sa isip niya. "Ano, gusto mong ituloy ito o gusto mong ibaon na lang sa limot at magpanggap na walang nangyari?" "Ang ibig mong sabihin, gusto mong akuin kitang responsibilidad ko dahil nagtalik tayo?" malamig na tanong ng lalaki, sabay taas ng kilay. Ang gwapo nitong mukha ay may halong pang-aasar na lalong nagpa-init ng ulo ni Desiree. Halos gusto na niyang sugurin at kalmutin ito. Halos sumabog sa inis si Desiree. Hindi man lang niya napag-isipan nang gano’n kalalim ang nangyari kagabi. "Hindi!" Sigaw niya, sabay irap at iwas ng tingin. "Isang beses lang iyon, wala nang dapat pag-usapan pa. Wala akong pakialam." Nagkibit-balikat siya at malamig na nagsabi, "Mas mabuti pang kalimutan na lang natin pareho ang lahat. Walang nasaktan, walang talo." Hindi naman siya magpapatali sa isang lalaki kahit pa... napakahusay nito sa kama. "Kung gano’n, ayos," sagot ni Terrence habang nag-uunat at naglakad palabas ng kwarto na parang walang nangyari. Ngunit bago siya tuluyang lumabas, lumingon pa ito at mayabang na nagsabi, "Sana lang hindi mo ipagmalaki kahit kanino na nakuha mo ako."

Nagluluksa si Vhianne dahil sa pagkamatay ng kaniyang ina, ngunit imbes na nasatabi niya ang kaniyang asawa ay nagpapakasaya ito kasama ang kalaguyo niya para ipagdiwang ang kaarawan nito. Doon narealize ni Vhianne na kahit kailan ay hindi talaga siya minahal ng asawa niya, kaya hindi na siya nagdalawang isip at nagdesisyong tapusin na ang lahat. Nang araw ding iyon, pinirmahan niya ang kanilang divorce paper. Pagkatapos ay nagtungo siya sa hospital para ipalaglag ang batang dinadala niya bago siya tuluyang umalis para kalimutan ang dating asawa. Five years later… At the Runway Show, an elegant and gorgeous supermodel in a mask, wearing a fashion designer dress walked-in, stunned the audience. “Amethyst… is that really her name?” Malamig na tanong ni Sebastian habang pinagmamasdan ang misteryosong babae. “Yes po, Mr. Guerrero. Maraming kilala at mayayamang tao ang handang magbayad ng bilyon-bilyon para makita lang ang mukha niya pero hindi talaga siya pumapayag.” Sagot ng kaniyang assisstant. Nang gabi ding iyon, sa kapangyarihan at lawak ng koneksyon ni Sebastian, napag-alaman niya na siya ang babaeng limang taon niya nang hinahanap. “Supermodel… Amethyst, hanggang ngayon ay sinusubukan mo pa rin akong takasan?” “Matagal na tayong tapos, Mr. Guerrero.” “I didn’t sign the divorce paper. Where’s my child?” “Child?” Vhianne scoffed, “Nakalimutan mo na bang pinalaglag ko ang anak mo?” she added. “Really?” a smirk flashed on Sebastian’s face, “Then, who are they?” Vhianne’s face went pale when three five-year-old children stood in front of her.

Sa araw mismo ng kasal, nawasak ang puso ni Bianca nang mahuli niya ang fiancé niyang si Adrian Montemayor na nakikipagtalik sa kanyang stepsister sa kabilang suite. Tatlong taon niyang minahal ang lalaki tinulungan sa trabaho at sinuportahan sa lahat. Ngunit sa huli, niloko at sinaktan lamang siya nito sa mismong araw ng kanilang kasal. Durog ang puso at nag-aalab sa galit, gumawa si Bianca ng pinaka-nakakabaliw na desisyon sa buong buhay niya. Dumiretso siya sa garden ng hotel kung saan gaganapin ang kasal. Naglakad siya sa gitna ng mga bisita hanggang sa tumigil sa harap ng lalaking kilala bilang isa sa pinakamakapangyarihang miyembro ng pamilya Montemayor...ang tiyuhin ng kanyang ex, ang malamig at misteryosong billionaire tycoon na si Sebastian Alejandro Montemayor. “Mr. Montemayor, let’s get married now,” sambit niya...na ikinasinghap ng lahat ng nakarinig. Ngunit ang lalaking kilalang walang pakialam sa kahit kanino ay ngumiti...isang mapanganib at nakakatunaw na ngiti. “Sigurado ka ba, Ms. Rivera?” tanong niya. “Yes. Marry me, Mr. Montemayor,” sagot ni Bianca nang buong tapang. Tumayo ang lalaki, bahagyang yumuko, at mahinang bumulong sa kanyang tainga. “Kung gusto mong maghiganti, you made a good choice coming to me… at handa akong tulungan ka, Ms. Rivera. Let’s get married.” A relationship full of temptation, power, and forbidden desire. But as the nights pass, one question they cannot escape arises: Which is more dangerous...revenge, or falling for the man you’re not supposed to love?

"Come, sit here" itinuro ni Bryan ang kanyang hita kung saan nya gustong paupuin si Nathalie. Agad naman itong sinunod ni Nathalie. Umupo nga sya sa hita nito na nakaharap sya sa table. "No, that's not how I want you to sit. Humarap ka sa akin and both of your legs should be opposite side of my thigh". Hindi malaman ni Nathalie ang gagawin dahil tanging bistida lang ang suot nya na hanggang legs dahil yun ang sabi ni Bryan. "Ahm kase Bryan bistida lang suot ko e ,pwedeng magpalit muna ako? Magsusuot lang ako ng underwear" Sagot naman ni nathalie dahil wala nga naman syang suot na pang ibaba. Tatayo na sana si Nathalie ng bigla syang hawakan ni bryan sa magkabilang bewang nya at iniangat sya nito, pinaupo sa kanyang hita na ngayon ay magkaharap na silang dalawa at ang dalawang hita ni Nathalie pinag-isahan ng dalawang side ng legs ni Bryan, dahilan para maramdaman ni nathalie sa kanyang gitna ang matigas na bagay sa loob ng boxer nito dahil wala syang suot na underwear. " I don't care kung wala kang Bra at underware dahil tulad nga ng sinabi ko, kapag nandito ako sa bahay you have no right to wear undies, only dress." galit na sabi nito. Hep hep hepppppp HAHAHAHAHA "This story is puro imahinasyon ko lamang at bawal sa bata, for adult only okay?? Hahaha kung ikaw ay 18 years old pababa, bawal ka dito. Understood? HAHAHA Enjoy reading mga ante" hahaha

On the fifth wedding anniversary of Kate and Vincent, saka naman umuwi sa bansa ang “white moonlight” ni Vincent, ang babaeng minahal niya noon at kailanman ay hindi niya nakalimutan. Sa gabing iyon, isang katotohanang mas masakit pa sa sampal ang nadiskubre ni Kate. Narinig niya si Vincent sa loob ng banyo, binibigkas ang pangalan ni Mitch habang nilulunod ang sarili sa pagnanasa. Sa sandaling iyon, malinaw na malinaw na sa kanya ang lahat. Ito pala ang totoo. Ito pala ang dahilan kung bakit, sa limang taon nilang mag-asawa, hindi man lang siya kailanman hinawakan ng sariling asawa. Sa limang taon ng kasal, hindi niya narinig ang I love you, pero paulit-ulit niyang narinig ang pangalan ng ibang babae. Ang pangalan ni Kate. “She’s alone.” “I promised her.” “She’s more suitable than you.” At sa bawat paliwanag ni Vincent, iisa lang ang sagot ni Kate. Alam ko. Okay. Go. Walang sigaw. Walang luha. Hanggang sa isang araw, pinili niyang umalis. Habang abala si Vincent sa babaeng hindi niya kailanman nakalimutan, tahimik naman na inihanda ni Kate ang sariling pag-alis…Palihim na nag-aral, nag take ng exams abroad, nag-apply ng visa, at inihanda ang annulment agreement. Nang akala ni Vincent ay wala na siyang babalikan, doon niya siya nawala. At nang muling nakita ng mundo si Kate, hindi na siya ang babaeng iniwan, kundi ang babaeng hindi na kayang abutin. Pero huli na ang lahat, dahil ang babaeng iniwan ni Vincent noon, ay isang babaeng hindi na niya kayang hawakan.

Sa gabi ng kanilang wedding anniversarry ay iba ang katabi ng asawa ni Czarina na si Jasper sa kanilang kama, pinagmalupitan siya ng byenan at higit sa lahat ay diniborsyo ng asawa. Ilang taon niya ring tiniis ang pagiging cold at halos walang pakialam na pagtrato sa kaniya ni Jasper, sa kaniya'y kaya niya pang magtiis kahit gaano katagal basta't kasama lang ang asawa. Mahal niya ito at handang ibigay ang lahat. Ngunit ng ito na ang magtulak sa kaniya papalayo ay wala na siyang nagawa, tinanggap niya 'yon ngunit hindi ang tungkol sa pagkawala ng bata sa kaniyang sinapupunan. Kung hindi siya in-stress ng asawa't pisikal na sinaktan ay baka hindi siya nakunan. Subalit ang nangyaring 'yon ang siyang nagpamulat sa kaniyang mga mata. Pinirmahan niya ang papel ng diborsyo't nilisan ang tahanan. Ngunit ang hindi niya alam ay may isang mayaman, gwapo at matipunong lalaki ang nag-aabang sa kaniyang paglaya. Inalok siya ng kasal ng bilyonaryong si Alexander James Ford. Tinanggap niya 'yon at piniling magbagong buhay, subalit mukhang hindi papayag ang tadhana na siya ay maging masaya agad. Dahil muli ay nagbabalik ang kaniyang dating asawa't handang gawin ang lahat upang makuha siyang muli. "Binabawi ko ang akin, Mr. Ford," umiigting ang pangang turan ni Jasper sa harapan ni Alexander. "Well, goodluck Mr. Clarkson. 'Cause I don't share," siyang naging sagot ni Alexander sa lalaking hinarang siya sa kaniyang dinaraanan.

Tila sanay na sa mga pagsubok ng buhay Amara Santos. Lumaki siyang kinakayod ang lahat para sa kakambal niyang si Selene, na may malubhang sakit na matagal ng dinadala. Ang tanging liwanag sa kanyang madilim na mundo ay ang kanyang kasintahang si Liam dela Cruz, anak ng alkalde. Simula pagkabata, siya na ang kanyang sandigan—ang lalaking nangakong mamahalin siya kahit anong mangyari. Ngunit, isang masaklap na kapalaran ang dumating sa buhay nya. Sa kritikal na oras ng kanyang kapatid sa ospital, iniwan siya ni Liam at ipinagpalit sa isang babae na makakatulong sa kanyang ambisyon na pumasok sa politika. At sa isang iglap, natagpuan niya ang sarili sa isang hukay na isang paraan lang ang kalalabasan. "Pakakasalan mo ako, at ibibigay ko sa’yo ang lahat ng kailangan mo." Sino ang lalaking ito? Si Ethan? Si Ethan Alcantara. "Simple lang ang kasunduan, Amara," sagot ni Ethan. "Ikaw ang magiging asawa ko, at sa mata ng publiko, magiging perpekto tayong magkapareha. Kapalit niyan, matutulungan ko ang kapatid mo." Tila isang malafairy tale na tagpo ang nangyayari sa buhay ni Amara, at sa palubog niyang kumunoy ay mayroon siyang prince charming na tagapag sagip. Mararanasan nga ba nya ang maging prinsesa? O isa na naman itong pag-papanggap na mapipilitan siyang ituloy dahil sa kasunduang iligtas ang kanyang mahal na kapatid? Hanggang saan aabot ang kanyang pagtitiis na mag-panggap? Magkakaroon nga ba ng pag-ibig sa pagitan nila ni Ethan?

Prologue Hawak ang maliit na bag, nakatayo si Althea Santos, 20, sa harap ng marangyang tahanan ng pamilya Velasco. Para bang ibang mundo ang kaharap niya—malayo sa simpleng buhay sa probinsya. Kailangan niya ang trabahong ito, at ang pagiging kasambahay ng isang kilalang doktor ang tanging daan upang makatulong sa pamilya. Pagpasok niya sa sala, sinalubong siya ng bango ng mamahaling pabango at kinang ng chandelier. Ang bawat sulok ay parang larawan mula sa magasin, at halos hindi siya makapaniwala na dito siya maninirahan. “Ah, ikaw pala si Althea,” isang malalim na tinig ang umalingawngaw. Lumingon siya at napatigil. Isang matangkad, gwapo, at matipunong lalaki ang naroon—may malamig na tingin ngunit hindi maitatangging kaakit-akit. Si Dr. Adrian Velasco, 25, amo niya at isang respetadong doktor. “Y-yes, Sir,” sagot niya, pilit pinapakalma ang nanginginig na tinig. Ramdam niya ang mabilis na tibok ng puso, hindi lamang dahil sa kaba kundi sa paraan ng pagtitig ni Adrian—parang binabasa ang kanyang buong pagkatao. Lumapit ito, mabagal at tiyak ang bawat hakbang. “Welcome sa Velasco residence. Sana makapag-adjust ka nang mabuti.” Kasabay ng banayad na babala ang isang maliit na ngiti na nag-iwan ng init sa dibdib ni Althea. Sa sandaling iyon, naramdaman niya ang tensyon—isang halong respeto, kaba, at hindi maikakailang kilig. Alam niyang hindi magiging ordinaryo ang mga susunod na araw. Sa ilalim ng bubong na ito, magsisimula ang kwento ng damdamin na susubok sa kanya—mga lihim, selos, kilig, at sakit na magbabago sa kanyang puso magpakailanman. ---

Ikakasal na rin naman ako, bakit hindi ko pa hayaan ang sarili kong sulitin ang gabi na 'to dahil kinaumagahan pag-aari na ako ng iba. "Laze," matipid na tawag ko sa kaniya. "Hindi mo na ako gusto, 'di ba?" Kwestyon ko na ikinatigil niya. "Hindi na." Sagot niya kaya mapait akong ngumiti at tsaka ako tumayo. "I am a horrible woman, Laze. You'll hate me after this, your girl might even curse me to death but I don't care. I want to play," nangunot ang noo niya habang nakatingin sa akin na nakatayo sa bandang harapan niya. "What? Are you gonna kill me?" Nakangisi niyang sabi at naguguluhan, pero tinitigan ko ang mukha niya at tsaka ko pinantayan 'yon. "I'm going to do the things I'm not good at," binasa ko ang labi at tsaka ko sinunggaban ang labi niya, dahil sa ginawa ko ay napasandal pa siya sa wall. Ipinikit ko ang mata at lakas loob na nanatili sa pwesto ko ngunit nang maramdaman ko ang pag awang ng labi niya ay hindi ko na alam ang gagawin kaya napapahiya akong hinawakan ang pisngi niya. Bago pa man ay natigilan ako humiwalay siya at hindi ako makapaniwalang tinitigan, "This is cheating Hakuna Miran," hindi makapaniwalang sabi niya. I know, I know it well. Napatitig ako sa labi niya tsaka ako ngumisi, "That's why I called my self horrible." Seryoso ang mukha niya at tsaka siya tumikhim at umayos ng upo. Parang hindi makapaniwala sa inasta ko, "Do you hate me now?" Ang malamlam niyang mata ay tumitig sa mata ko. Napatitig ako sa kaniya ng dahan dahan siyang tumango, "Yes." That pierced my heart.

(SSPG WARNING! Read at your own risk!)“Damn, we shouldn’t be doing this, Lauren,” gigil na bulong ni Zai habang nakaupo ako sa kanyang kandungan. Patuloy pa rin ang paghalík niya sa akin. Nalalasahan ko naman ang alak sa kanyang dila. “Uhmm~” Umawang ang labi ko nang sapuin niya ang malusog kong sùso habang patuloy sa pagsípsip sa aking labi. “Ugh fùck, stop grinding on my top,” awat niya kasabay ng paghapit niya sa aking baywang. Sumubsob ang sùso ko sa kanyang matigas na dibdib. Ngunit hindi ako nagpatalo at mas idiniin ang sarili ko sa kanyang alaga na kumakawala na sa suot niyang slacks. Saglit akong humiwalay at napatitig sa gwapo niyang mukha. “What?” namamaos niyang bulong. Basa ang labi, at kumalat na ang lipstick ko sa gilid ng kanyang namumulang labi. “We both hate each other, but why in the fùck are we kissíng?” lasing niyang bulong at naging hudyat ‘yon upang mas halíkan niya ang labi ko. Hindi ko rin alam ang sagot, o baka lasing lang ako dahil uhaw na uhaw ako sa kanyang haplos, at halik. “Your boyfriend is gonna kill me,” gigil niyang bulong at hínimas ang hita ko dahilan para umangat ang micro skirt na suot ko. “You’re gonna regret this, Lauren. Your boyfriend is like my brother, but I couldn't care less. Now that you’re on my top, fuck.” Pinag-init ako ng kanyang sinabi dahilan para hímasin ko ang kanyang alaga na tigas na tigas at umaabot na sa kanyang puson. “Fùck!” malutong niyang mura na ikinangisi ko.