Maikling Kwento Ang Ama Mga Nobela at Kwento

Bakit ba ako umaasa? Naphawak ako sa tiyan ko kapagkuwan. Ang gago ng ama mo, baby, pangako Ko sa ‘yo na hindi na ako magpapabaya. Lalayo tayo, anak. Lalayo tayo sa ama mo. “Tell me what happened, princess, please,” maawtoridad na sabi ni daddy kaya wala akong nagawa kung hindi ang magkuwento. Kinuwento ko lahat-lahat kahit sobrang sikip na ng dibdib ko.

Agad na tanong niya. "Narinig ko po kay Ninang Dina, totoo po ba, Mi, na iniwan ka ni daddy? Wala na po talaga akong daddy?" Pigil ang luha na tanong ng anak niya. Tila may bumara sa lalamunan niya. Limang taon na ang anak niya pero hindi ito naghanap kahit minsan ng isang ama. Ngayon na naghanap na 'to ay hindi naman niya alam kung paano sasabihin ang totoo. Hindi rin niya magawa na magalit sa kaibigan. Ang buong akala ng mga 'to ay itinatago lang niya kung sino ang ama ni Kian. Hindi niya magawa na sabihin sa mga ito ang tungkol sa nangyari sa kanya. Dahil sigurado siya na sisisihin nito ang mga sarili.

sagot naman nya sa akin. "Sige, makinig ka ha, about ito sa isang batang babae na ang kanyang Ama ay nakulong dahil sa isang kasalanan na Hindi sinadya," sabi ko dito. "Ano pong title sa Story po, Mommy?" tanong nya sa akin. "Miracle No. 7!" sagot ko agad. Hanggang inumpisahan ko ang pagkukuwento sa aking anak. "Bata pa lang si Katrina ay nakulong ang kanyang ama," panimula ko.

malambing na tanong pa nito sa kanila saka ito naupo sa kama niya sa tabi ng kanyang ina, habang karga-karga pa rin siya. "We're good, dad. Mom just read me my favorite story," masiglang tugon niya sa ama. "Really? Is it Beauty and the Beast?" tanong ng kanyang ama sa kanya na kaagad niyang tinanguan bilang pagtugon. "You really love that story, huh. Can you tell me why?" "Because, like you and mom, someday, I want to find my own Beast. I want to find my true love."

rinig kong sabi n’ya. “Hello, Mama?”bati ni Amarie mula sa kabilang linya kakagising lang nito base sa boses nito kaya malawak ang ngiti sa labi ko. “Hello, sweetheart. Good morning”bati ko sa kanya mula sa kabilang linya. “Good morning, Mama. Where are you?”tanong nito. “Nandito ako ngayon sa Manila, uuwi ‘din si Mama kaagad, to see you, my love”nakangiting sabi ko.

_____ ALQUIZA RESIDENT "Ano, anong ibig mong sabihin? Sandali hindi ko maintindihan paanong mangyayari 'yun, hindi ba kasasabi mo lang namatay na ang inyong ama?" Nagtatakang saad ni Joaquin na labis ring naguguluhan sa sitwasyon. "Hindi siya ang aking ama! Pero lumaki kami na iisa lang ang kinikilalang Ama." Wika ni Amara. "Kung ganu'n magkaiba kayo ng Ama? A-alam ba ni Angela na magkaiba kayo ng Ama?" Muling tanong ni Joaquin.

//////////////////////////////////////// SA PALASYO NG VERNOUS Nakasimangot ng sinalubong ni Aadi sI Amara kaya nagtaka si Amara , agad niyang hinalikan ang ulo nito "Anak may problema bah?"- tanong ni Amara habang hawak ang pisnge ng anak niya "Mama may kasalanan po ako sa paaralan"- mahinhin niyang sabi "Ano? Anong kasalanan yun? Trajan alam mo ba toh?"- tanong ni Amara kay Trajan na wala ring ideya

Pagdating sa pwesto ng kanyang mga magulang, nakita niya ang duguan niyang ama at halos nakalasampak naman ang kanyang ina sa sahig, hawak ang duguan niyang ama. "Ama... Ama.... Ina, anong nangyari? Anong nangyari..?" nanginginig sa takot na tanong ni Amara sa kanyang ina na walang tigil sa pag-iyak. Pero hindi na nagawang sagutin ng ina ang tanong niya. Iyak lamang ito nang iyak. Isang taga-palengke ang nagkuwento sa kanya ng nangyari.

mahabang kwento n'ya rito. Nakamasid lang ito sa kan'ya at tahimik na nakikinig. Nagsalita lang ito ng matapos s'yang magkwento. "Kung ganon Amber kailangan na nating umalis dito. Kung totoo ngang anak nila ang ama ni Joshua, hindi malabong kukunin nila sayo ang bata. Kita mo naman kanina kung gaano kagiliw ang dalawa sa anak mo at pinabilhan pa ng sandamakmak na gamit si Joshua," natatarantang sabi ng ginang na mas nagpadagdag pa sa kan'yang kaba at takot.

"Ibinuwis ng tunay mong ama ang kanyang buhay para iligtas ako, at bilang kapalit, pinondohan at ibinigay ko sa'yo ang marangyang buhay sa loob ng mahigit sampung taon. Bayad na ang utang na iyon nang buo. Simula sa umagang ito... bumalik ka sa kung saan ka galing." Nakatitig lang si Amera sa kanyang ama sa matinding gulat, tila hindi pinaniniwalaan ng kanyang tainga ang naririnig. "Dad, anong kalokohan 'yan? Ako si Amera... ako ang anak ninyo..." Inalis niya ang lahat ng kanyang hiya, bumaba sa kama habang hila ang kumot, at gumapang sa sahig para hawakan ang kamay ng kanyang ama.