Byron Novels & Stories

Lumipat sila sa distansya at naglaho sa paningin ng mga sundalo sa isang kisapmata. Bang! Hinampas ni Byron ang katabing puno dahil sa inis at galit nang makita nito ang nakatakas na magkapatid, hindi maganda ang ekspresyon ng kaniyang mukha. “Manatili ang ilan sa inyo at gamutin ang mga sugatan, habang sumunod sa akin ang iba para habulin ang dalawa! Hindi natin sila maaaring hayaang makatakas kahit ano pa ang mangyari!” Malamig na utos ni Byron habang mahigpit niyang ikinuyom ang kaniyang mga kamao sa hindi maipaliwanag na galit.

Bukod dito, ang tanging natitirang panlilinlang na mayroon siya ay ang Walang Hangganang Pagoda. Malungkot ang ekspresyon ni Byron. Ang pangunahing layunin niya sa paglalakbay na ito ay ang mabawi ang pamana ng kanyang ninuno. Inamin niya na si James ay kahanga-hanga, at ang pagkatalo sa kanya ay mangangailangan ng malaking halaga. Pagkatapos ng ilang sandali ng pag-iisip, inamin ni Byron, "James, kinikilala ko ang iyong lakas, at nakamit mo ang aking respeto. Sang-ayon ako."

“What is the meaning of this?” tanong ni Orion na mainit ang tingin kay Byron. Gulo-gulo ang buhok nito at naaamoy niya pa ang halimuyak ng p********k mula sa katawan ng lalaki. “H’he’s Byron, Raw Beauty’s business consultant,” ani Erin.

Iminulat ko ang mga mata ko at bumungad sa akin ang mukha ni Byron. "Pre, gising na 'to, Pre! Gising na!" parang batang sabi nito sa kung kanino. Kumunot ang noo ko saka ako bumangon, pero kaagad akong nakaramdam ng pagkirot sa ulo ko kaya naman napadaing ako habang sapo-sapo ito. "Bakit, Pre? Anong masakit sa'yo? Okay ka lang ba?" alala at natatarantang tanong pa ni Byron sa akin.

Gayunpaman, binanggit ni Byron na hindi niya susundin ang iba dahil alam niyang limitado ang magagawa niya at tiyak na magpapatuloy si Fane sa mas malalim na pagsulong. Habang papalapit sila sa bulkan, mas malakas ang mga halimaw. Sa kanyang lakas, hindi niya magagawang harapin ang mga ito, kaya't ang manatili sa labas upang pumatay ng ilang mga halimaw ay mas mabuti.

Hinanda niya ang sarili kung sakaling hindi maniwala si Levi. “Hindi ko alam kung maniniwala ka, pero, nahanap mo ako. Dumating ka doon sa Santa Catalina kung saan ako tinago ni Marga. I saw your spirit, watching over me. Sa tuwing bumubuhos ang ulan sa hatinggabi, dumarating ka. Nasa labas ka ng bahay, sa gitna ng ulan palagi ka lang nakatayo doon at binabantayan ako. Hindi ko alam kung paano nangyari pero nakita kita. Nakausap kita. Pinatuloy kita sa bahay. At kahit hindi kita maalala ng mga sandaling iyon. I fell in love with you for the second time. My mind may have forgotten, but my heart remembers.”

sabi ko nang hindi man lang natingin sa lalaking nabunggo ko. “It’s okay, let me help you.” Tinulungan niya ako na ipunin ang mga folder at binigay rin sa akin pagkatapos. He stretched his arm for a handshake and I just stared at it. “I’m Byron.” I was about to accept his hand when someone slapped Byron’s hand. Nanlaki ang mga mata ko nang dahil doon at mas lalo pa nang makita na si Raven iyon. Byron chuckled and he greeted my husband.

Wala naman siya rito at umalis na. “Clumsy ka pa rin. Kaya nawawala ang ID mo, e,” naiiling na sabi niya sa akin. Byron is about 5’10”. Wavy hair na clean cut. Matangos ang ilong at malantik ang pilik. Moreno siya at magaling magdala ng damit. Manipis ang mga labi niya at kapag tumatawa ay umaabot sa mata. He has perfect set of teeth too at mukhang alaga sa dentista. Halos magkasingkatawan lang sila ni Brandon, mas higit nga lang na brusko ang isang ’yon.