Short Tagalog Horror Story Novels & Stories

isip ko. "Ha? Ah---eh?---nanaginip---kasi ako---na hinabol daw tayo ng Zombies---- Oo tama, Zombies --at sa panaginip ko ay iniwan mo raw ako kaya takot na takot ako dahil habol-habol ako ng mga zombies, huhu." utal kong pagsisinungaling, sana maniwala ka Pabida. Isip ko.

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"

Bakit kinakabahan siya? "I-I'm sorry... nagulat kasi ako. A-Akala ko, ako lang ang tao rito kanina," hinging-paumanhin ni Calley nang makahuma sa pagkabigla. Ngunit sa halip na sumagot, pinanood lang niya ito ng tumayo mula sa buhanginan at isa-isang dinampot ang basyo ng lata na sa hinuha niya ay beer. Matapos niyon ay tumalikod na ang lalaki at iniwan siya. Nagulat pa siya nang mapansing may cottage pala sa likuran niya. Pumasok ito doon at binuhay ang ilaw sa loob niyon.

curious na tanong ni Andrea “Wala na akong pamilya, Andrea! Ganito kasi yun, namatay ang Mommy at Daddy ko sa isang aksidente. Kasama nila kami ng kapatid ko that time sa kotse nung mabangga kami. Galing kaming Tagaytay noon, sa resthouse namin. Tapos ayun, binangga kami ng isang wreckless at lasing na driver. Our parents died on the spot tapos yung kapatid ko, nadala pa sa ospital pero, namatay din. Ako nakaligtas after months na na-comatose ako at sa totoo lang, sana nga, namatay na lang din ako!” mahabang kwento ni Mario at tila nga may humaplos sa puso niya nung marinig niya ang kwento na iyon ni Mario

Nanlalamig ang buo kong katawan at pakiramdam ko ay aatakihin na ako sa puso dahil sa sobrang takot. Hindi ko kayang maipaliwanag ang mga nangyayari. I never believe in ghost, monsters and any supernatural beings. They are just from folklores and tales from ancient times. Pero ano itong nasa paligid ko? I can attest that this is not human, no human can be tall as her even in the world record.

Naramdaman kong, sumabay na pala siya sakin bumaba. "Tulog na si RZ, anong papanuorin natin?" Tanong ni daddy "Horror," chorus na sabi namin nila mommy, love, at Jeff "Ayoko Ng horror," pag kontra ni Pat sa sinabi namin "Mahal, Ang enjoy kaya," Pangangatwiran naman ni Jeff "Paskong pasko, horror? Seryoso ba!? Tapos na Halloween!" "Don't worry Mahal, pag may jump scare, pwede ka naman magtago sa likod ko."

Sana pinatay na lang nila ako nang sanggol pa lang ako kung ganito rin lang pala ang buhay na pagdadaanan ko? Dumaan pa ang ilang oras at gabing-gabi na. Nagugutom na rin ako. Nagsimula nang magtago ang buwan sa makapal na ulap na lalong nagpadilim sa gabing tahimik. Kanina pa ako pinapapak ng mga lamok. Noon ko lang naranasang umupo si silong ng kahoy at inabot ng ganito kagabi. Natatakot ako sa tinaguan ko ngunit natatakot pa rin naman akong umuwi. Wala akong maisip pang ibang mapuntahan. Natatakot din ako dahil bigla kong naalala ang mga kuwento ng mga kalaro ko tungkol sa puno ng balete na tanaw lang sa kinauupuan kong puno ng sampalok. Tumatayo ang mga balahibo ko sa nililikha ng utak k

Napatango ako, mukhang kilala din dito si Dark "Doon nga. A-Ah, Ano kasi mahabang kwento. Gusto ko ng umalis dito. Gusto kong bumalik ng Manila. Alam mo ba kung saan ang daan patungo sa sakayan ng bus or kahit man lang sakayan ng mga bangka?" Napailing ang babae, "No one can escape at Bellà Paraiso. Unless the organization let you out." Ako naman ang naguluhan at napakunot ng noo. Anong organization? Eh, wala naman akong sinalihang gano'n. "Halika, doon ka muna sa bahay namin mag-stay." "Tara na, Miss Ganda!" magiliw na sambit ng bata.

( THIRD PERSON ) “AAAAHHHHHHH!!” “TAM-TAMA AAHHHH NAAA!!” “PARA-PARANG AW-A NIYO NA AAAAHHHH TAMA NAAA!!!” “AGGRRRRR TA-MA N-NA PLSSSS!!!” Nasasaktan at nahihirapang sigaw ng isang tao habang patuloy na humahataw sa ka Tawan niya ang isang latigo’ng ginamit sa pag patay sa isang pusang nag nakaw ng isang napaka-sarap na ulam na nakahain para sa isang taong ma implowensya.

Pinanghila nga ako ni Levi at doon na ako naupo sabay sabi ng. “Magandang hapon po.” Di niyo ba alam Halloween mamayang gabi? Di ba kayo natatakot na manirahan sa –. Wow! Maganda pala. “Talagang hinhintay ka namin.” Gising nila sa akin dahil natulala ako. “Po?” Sarap ko bukulan no? @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.