Callsign For Lovers Tagalog Novels & Stories

For the first time, para akong pinagtaksilan dahil sa tanginang call sign na 'yan! "Love, sorry 'di ko kaagad nasagot 'yong tawag mo. Gamit kasi ni Scarlet 'yong phone ko kanina." Love na naman? Alam ko, matalino 'tong si Serenity at hindi pa naman yata siya makakalimutin. Fine, I'll adjust since seems like she can't forget their callsign. "It's okay, love. By the way, who is Scarlet?" I asked because it is my first time hearing another name came from a shade of color like hers. Serenity is one of the shades of blue.

🎶Ocean was you lovers name You had loved her all the same Now you'll always be together Sirens are so very clever Hear my voice beneath the sea Sleeping now so peacefully At the bottom of the sea Sleep for all eternity🎶 Pagkatapos kong kumanta ay nagsipagtalunan ang mga lalaking 'yon. Nakangiti naman sila ngunit blanko ang mga mata. Nilapitan ko ang isa sa kanila. Ibinuka ko ang aking bibig gano'n din siya. Ang kaluluwa't puso niya ay akin na. Ayan na uli 'yong kulay asul na enerhiyang lumalabas sa kan'yang bibig.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

“Huh? Paano mo nalaman ang pangalan ko sir?” “Simple as that. I ask the bartender,” nakangiting sagot nito. Ang guwapo talaga nito. “By the way, call me Clinton,”pagpapakilala nito saka inilahad ang kamay niya. “Nice to meet you, miss Izabela.” Napilitan siyang ngumiti. “Call me Bela, common friends call me my nickname.” “Ow, that's nice. By the way, ano ba ang pinoproblema mo? Baka makatulong ako sa ‘yo. From now on, palagi na ako rito dahil may magandang cashier dito.”

“Hindi naman. Talagang naiihi lang ako. Sorry kung nag-alala ka.” “Next time, hintayin mo munang masabi ko ang ‘I love you’ bago mo ibaba ang tawag, ha?” aniya, may halong lambing. Napangiti ako, at parang may kung anong init sa puso ko. “Oo na, sorry ulit. Pwede na ba akong kumain ngayon?” “Oo naman. Huwag mong kalimutan ang vitamins at gamot mo.”

Napangiwi ako nang muling sumirit ang kirot mula sa ulo ko. Nasa kalagitnaan na kami ng agahan nang tumunog ng phone ko. Tumahip sa pagpintig ang puso ko nang pangalan ni Kailey ang nakarehistro sa screen ng phone ko. The love of my life is calling..Rumagasa ang paru paru sa tiyan ko. Dinampot ko ito at wala sa sariling pinindot ang answer key botton mula sa screen ng cellphone ko. Pagkarinig ko sa malamyos niyang boses ay siyang dumoble sa pagbayo ang dibdib ko.

Sabi niya na kinagat kagat ang hinlalaki. " Yan, ang landi. " Sabi ni tasia at sinapok siya. " Grabe ka naman. Malandi agad? " Mahinhin niyang sabi sa taklesang kaibigan. "O sige ode hindi. Ano crush mo iyon?" Ani tasia. "Parang oo, parang love at first sight." Sabi niya na nangalumbaba pa. Sinapok nanaman siya nito.

He started to move like a beast hungry to eat her or should he say, hungry to beaten by her. "I love you... I love you, Tanya." Tila sirang plaka na paulit-ulit na nagplay sa isip ni Tanya ang binitiwan ni Isidore na mga salitang iyon habang nagtatalik silang mag-asawa kagabi.

Like asking how the stars existed, tumango naman ako bilang pagtugon. "Yes, it’s you. It’s really you since then until now… and forever. Ikaw lang, tanging ikaw lang, Ysabel ang babaeng gusto kong makasama, mahalin habang buhay at kahit sa kabilang buhay. Just you." After saying those words. I felt her lips touched mine. We kissed, passionately and full of true feelings and love for each other.

Dinamdam niya ang init ng palad ni Frances. “Baby, ” tawag niya sa nakahilatang si Frances. Siya’y nakatitig sa nakapikit na asawa. “I’ve been searching you for a long years. I’ve been looking your existence for that so long. Ngunit hindi ako sumuko dahil alam ko na mahal mo pa rin ako. Hindi ako sumuko sa paghahanap ko sa ’yo dahil nararamdaman ko na ikaw talaga ang true love ko. Oo, inaamin ko na nagkamali ako. Nagtaksil ako.” Pinipigilan niya na hindi maiyak. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ni Frances. “Destiny find ways to let our path cross again. And destiny didn’t failed to make it happen.” Malungkot siyang tumingin sa nakapikit na mata ng asawa.