Camille Le Festin Lyrics Mga Nobela at Kwento

Bahagyang napatingin si Trixie sa mesa kung saan may nakaayos na iba’t ibang uri ng mamahaling inumin, mga bote na kayang bilhin ang katahimikan ng isang tao. “My chef prepared some foie gras appetizers tonight. Rare and exquisite, much like your talent," alok ni Mr. Camero, sa tono na tila ba hindi niya tatanggapin ang salitang 'hindi'. Saglit siyang nanahimik. “Thank you po. I appreciate the offer,” mahinahon niyang sabi, “but I’ll pass. I didn't come here to be a guest. And I certainly didn't come here to eat."

Dumampot kaagad sa fries na nakalapag sa mesa. "This month." Sagot ni Kalle sa kanya. Umupo sa tabi ko. "Sana all." Mahinang sabi ni Trev. Saglit na dumaan ang lungkot sa mata niya. "Kayo?" Tanong ko. Napatingin siya sakin pero iniwas din kaagad at kumain nalang ng fries. Kalle told me its not the same for them. Nagkwentuhan kami saglit tungkol sa kalagayan nila.

At bago ko pa namalayan, lumuhod siya sa harapan ko at niyakap ako nang mahigpit sa leeg. "Yes," umiiyak niyang sabi. "Yes, yes, yes." Marahan kong isinuot ang singsing sa daliri niya. Perpektong-perpekto ang sukat. "Thank you," sabi niya. "Thank you for loving me." "Thank you for letting me." Naghalikan kami. Kumikislap ang Eiffel Tower sa likuran namin. Patuloy na kumukuha ng litrato si Camille.

Dugtong pa nito. “Ten seconds ang ibibigay ko sa 'yo, at kapag nag-end na, kailangan mo ng lumabas diyan. Huwag mong pahintayin ang tulad ko, Camilla. Ubos na ang pasensya ko sa 'yo!” Litanya pa sa kaniya ni Christelle. “I'm counting now, Camilla…” “One.” “Two.” “Three.” Nakakatatlong bilang pa lamang si Christelle, ay tuluyan ng lumandas ang malamig na luha sa pisngi ni Camilla. Katapusan na niya…

Mula sa kalsadang baku-bako, tanaw na nila ang maliit na bakuran ng bagong tayong bahay, at kahit medyo malayo pa, ramdam na ni Caramel ang excitement at kaba sa dibdib. Pagkababa pa lamang niya ng sasakyan, isang matinis na boses ang agad umalingawngaw mula sa may balkonahe. Si Camille iyon, nakasuot ng lumang daster at nakatali ang buhok sa isang mataas na ponytail. "Naririto na si Ate!" sigaw ni Camille, sabay takbo pababa ng hagdan, halos mabitawan ang hawak-hawak nitong baso ng tubig.