Camille Le Festin Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Nilalagyan siya ng sinangag, bangus, at prutas sa pinggan. “Kumain ka nang mabuti. Para mabilis gumaling ang paa mo,” anang binata. Kahit siya ay napapaniwala sa pag-aalaga nito. Gusto niyang magpasalamat. At bago pa man siya makapagsalita, bumukas ang pinto sa likuran nila. “Good morning!” masiglang bati ni Camille. Natahimik ang buong mesa. Si Gab, napakapit sa tinidor. Si Justin, napalingon agad at napansin ang bitbit ni Camille, isang tray ng mango tart at hot chocolate.

English pa yung tono ko, kaya medyo napatulala sila. Nang nagpakilala yung lalaking gwapo, nag-smile lang ako politely pero hindi ko siya pinansin. Hinila ko agad si Camille palayo. Si Camille naman kilig na kilig. “Oh my gosh, Celeste, parang bagay kayo!” I rolled my eyes. “Please, Camille. I’m not here for romance. I’m here for aesthetic enjoyment.”

Kinuha agad iyon ni Lily at Isaac mula sa waiter. "Potato and Leek Soup, Seasonal Vegetable Curry, Mashed Potatoes, cheescake, and lemonade," saad ni Lily sa waiter. "Same order nalang din sa kanya," ani ni Isaac sa waiter. Nakangiting nagpaalam agad ang naturang waiter sa kanila. At saka pumailanlang ang malamyos na musika sa buong Café. It was an instrumental songs, using the organ. The song entitled: Ikaw At Ako by: Moira.

“Bago ka pa lang pero-“ Binuksan ko ang tumbler ko at walang atubiling binuhos sa balikat niya ang kape. Mabilis siya’ng nagsisigaw at agad dinaluhan ng dalawang kasama. “We’re fair now,” I looked at her pitiful. She looks like a shit now. “You fucking bitch!” she shouted, almost teary eyed. Girl, you don’t messed up with me. I can literally burn your ass of. Ang ilang tao sa paligid ay mangha habang nakatingin sa’kin, ang iba ay tinatawanan ang babaeng tinapunan ko ng kape. “Miss Dela Fuente?” Pumihit ako at nakita si Miss Santos na palapit at nasa likuran sila Suzette, Clarisse at Julie.

Masyado niya yatang minaliit ang kakayahan ni Leila na makita ang saloobin ng isang tao. "Kasal pa rin ako," sabi ni Camila, ang kaniyang tono ay medyo sarkastiko. "Hindi ko ibababa ang sarili ko sa lebel ni Juancho." Pagsapit ng alas singko y media ng hapon, habang kumakain sila ng hapunan ay bigla na lamang lumapit si Justin sa kanilang mesa na may dalang pinggan na may lamang pagkain at mga kubyertos at mga inumin na para kina Camila at Leila.

pero hindi ko kayang umubos ng isang kalderong kanin, hindi pa siya nagdala ng pinggan ano ba akala niya sakin sa kaldero kumakain. At iyong ulam okay na sana dahil paborito ko ang tinorbong manok, pero ang peste! hindi nga niya dinala saken ng buo tinadtad naman niya na parang kare-kare, Goddammit!! hindi naman siya siguro galit sa karneng manok. ****** Meanwhile ,Summer call her cousin Kira upang maglabas ng sama ng loob dahil sa masungit nitong amo.

Ngumiti si Camille ng abutin ni Lucas ang basong may lamang alak at mabilis na tinungga ang alak. Ngunit habang lumulunok, napansin niyang kakaiba ang lasa ng wine, mas mapait sa dila. Tumingin siya kay Camille, kumukurap. “Anong nilagay mo dito?” Ngumiti si Camille, marahan. “Just a little reminder that love can be intoxicating…”

tumango lang si Giselle habang si Camilla hindi matapos ang kakaisip “Tara na sa dining para makapag-dinner na tayo!” ani Giselle at saka ito nagpatiunang tumayo at naglakad patungo sa komedor “Okay ka lang ba?” tanong ni Declan kay Camilla at pinilit ni Camilla na ngumiti dahil ayaw niyang mag-alala si Declan “Oo naman, Love! Tara na, huwag na nating paghintayin ang Mommy mo!” masayang sagot ni Camilla kay Declan kaya hinaplos nito ang pisngi ng kanyang nobya

At bago ko pa namalayan, lumuhod siya sa harapan ko at niyakap ako nang mahigpit sa leeg. "Yes," umiiyak niyang sabi. "Yes, yes, yes." Marahan kong isinuot ang singsing sa daliri niya. Perpektong-perpekto ang sukat. "Thank you," sabi niya. "Thank you for loving me." "Thank you for letting me." Naghalikan kami. Kumikislap ang Eiffel Tower sa likuran namin. Patuloy na kumukuha ng litrato si Camille.

Gusto pa niyang mag-enjoy sa pagiging isa ng kanilang mga katawan. Binilisan pa nga ni Hector nang binilisan ang kanyang paggalaw na para bang wala nang bukas pa kaya naman ay sumisigaw na si Camilla ng kanyang pangalan na pinakahihintay niyang mangyari. Napapangiti siya habang naririnig ang asawa na walang tigil sa pagsigaw sa pangalan niya.