Camille Saint Novels & Stories

sabi ni Hector sa kanya kaya napakunot-noo siya. "Alam mo sigurado ako na sanay ka na palaging may nakatingin sa 'yo kahit saan ka pumunta dahil kilala ka, Hector. Sikat ka kaya kahit saan ka pumunta ay may mga taong hindi maaalis ang mga mata sa 'yo kumpara mo naman sa akin na hindi naman sikat o kilala na kagaya mo kaya hindi ako sanay na may nakatingin sa akin," sagot ni Camilla kay Hector.

Camille said. Tumango ako at bigla ay nawalan na ako ng ganang kumain. 3 years ago, it's still traumatizing to me. Ayoko nang maalala ang ginawa sa akin ng lalakeng iyon. Kung hindi pa ako nailigtas ng mga kaibigan ko noong araw na iyon ay alam kong magiging impyerno na ang buhay ko ngayon. Camille is right, Anthony Ilustre is my biggest nightmare.

Nagpaalam na kami sa pamilya Orezo para sa gagawin naming bakasyon sa Siargao. "Ikaw na ang bahala kay kuya Rommel, ha?" tila may kakaibang tonong bulong ni Camille sa 'kin. Nang tignan ko siya ay nakangiti siya nang nakakaloko sa 'kin at nagawa pa niya akong kindatan. Ano ba namang iniisip nitong ni Camille? Itong babaeng 'to, kadalagang tao, ang daming pumapasok sa brain cells. Puro malalaswa pa yata?!

Mas ipinapakita ko ang pagmamahal ko sa gawa. Sa pagprotekta. Sa pag-aalaga. Sa pagbibigay ng kailangan nila. Pero ngayong araw na ito… kailangan ko ng mga salita. Kailangan kong sabihin kay Vanessa ang lahat ng totoong nararamdaman ko. Dumating ang photographer. Isang French woman na nagngangalang Camille. Maikli ang kayumanggi niyang buhok at palangiti siya.

Napasunod ang tingin ni Camille sa mga ito na buhat buhat ang kambal. "Makakaganti na 'rin ako sayong babae ka. Anong tingin mo saakin mapapatay mo ako ng ganon-ganon lang?" ngising sabi ni Camille at binalikan ang nangyari sa kaniya. Matapos sumabog ng bomba ay nakaramdam ng matinding sakit sa katawan si Camille lalong lalo na sa kaniyang kanang parte ng muka at pagkahawak niya dito ay mayroon siyang nakapang malapot na tubig at pagtingin sa kamay niya ay dugo ito.

"Anyway, may pupuntahan tayo bukas. Hindi ka pwedeng tumanggi dahil naka oo na ako. At isa pa, pinagbigyan naman kita sa gusto mo kaya sana ay ako naman ang pagbigyan mo." "Where?" wala sa loob na tanong ko. "La Roché." Napapangiting sagot niya naman. "The Ford's son Robert is soon-to-be-married so they gonna throw a bachelors party for him." "At La Roché?" nagtatakang tanong ko na tinanguan niya lang. "Such a... oh well, are they French? Spanish? Or something? And why would they invite us? Hindi ko naman sila kilala-"

aalipusta ng isang kaklase kong Pranses na si Camille habang marahas niyang inilalapag ang kanyang sariling sample sa tabi ng aking pwesto. "Hindi ako talunan, Camille... at sisiguraduhin kong ang scent na ginagawa ko ngayon ang magiging pinakamabentang luxury item kapag natapos ko ang pag...aaral na ito," ang aking malamig na tugon sabay tulak sa kanyang lalagyan upang bigyan ng espasyo ang aking sariling chemical set.

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

May kakaibang saya na isang uri ng pagmamalaki na sa mundong ito ay may isag babae nga na tulad ni Sophia na kayang umangat ng ganoon kataas. Tahimik naman nga na lumapit si Camille papunta kay Sophia. Mataas si Sophia at hindi lang sa tangkad kundi sa tindig din. Tiningnan niya si Camille na para bang walang kahit anong bigat sa kanyang balikat. “S-Sophia,” mahinang tawag ni Camille.

Agad namang nilugay ni Camille ang buhok at halos iluwa na ang dibdib. Bago ako pumasok sa banyo, nakita ko pa na humiga siya sa kama. ‘Yong klase ng higa na parang nang-aakit. Hindi ko na naman napigil ang mapaluha. Naawa ako kay Camille—naaawa ako sa pamilya niya na akala ay nasa maayos na kalagayan siya. Maayos na nagtatrabaho, pero na trap pala sa impyernong buhay kasama ang demonyong si Jax.