Camille Le Festin Lyrics Mga Nobela at Kwento

Alam kung ako ang pinapatamaan niya sa lyrics na 'yon. "That should be me That should be me That should be me, feeling your kiss That should be me, buying you gifts." "Stop it Camille." Kalmadong pag papatigil ko sakanya pero patuloy parin siya kaya hinayaan ko nalang ito. "This is so wrong I can't go on Till you believe That should be me That should be me." napahawak ako sa d****b ko at habol hininga.

Mahal kita hanggang saan man tayo dalhin ng tadhana Pangakong panghabambuhay saiyo'y aking inaalay," Hindi pamilyar sa kaniya ang lyrics ng kanta at maging ang tono, ngunit ang boses ng kumakanta ay pamilyar na pamilyar sa kaniya. Mabilis siyang tumayo at lumabas upang usisahin kung anong mayroon sa labas, sumunod naman sa kaniya ang anak at sumilip sila sa bintana. Doon nakita ni Camille si Damon, kasama ang mga pinsan niyang lalaki. Naggigitara si Adong na asawa ni Anjaneth, habang si Damon ang kumakanta, at ang mga pinsan niya ang nagsisilbing second voice.

Ngumiti na lang ako kay sir Rommel nang tignan niya ako na may pag-aalala. "Uhmm... wait, guys, I need to change. Saglit lang ako," paalam ni sir Rommel bago siya maglakad paakyat sa kwarto. "Hmm... I taste something sweet, ha?" biglang sambit ni Camille na tila kinikilig pa. "Ha? Wala naman akong hinandang dessert, ah?" tanong ko. "Exactly hihi..." Isinawalang-bahala ko na lang si Camille dahil alam ko kung ano ang tinutukoy niya. Nakakailang naman na magganito siya sa harapan ni ma'am Elizabeth.

Pagkababa ni Camille ng kanilang hagdan ay agad nga niyang nakita ang kanyang ama sa kanilang sala habanh may kausap nga ito sa cellphone kaya naman nagdahan dahan na lang siya sa kanyang pagbaba at agad na nga siyang dumiretso sa kanilang kusina at sakto naman nga na naroon ang kanilang isang kasambahay kaya naman nagpakuha na siya ng pagkain dito. Agad naman na kumilos ang kanilang kasambahay na iyon at agad nga nitong ibinigay ang pagkain ng dalaga. Pero ng akmang kakain na sana si Camille ay bigla nga siyang natigilan ng may bigla ngang nagsalita sa may likuran niya. “Mabuti naman at nagising ka na. Kanina pa kasi kita hinihintay na magising,” sabi ng baritonong boses sa may likuran ni C

“Whatever you have against me, leave her out of it. Isang beses pa na bastusin mo sya sa harap ko, hindi ko alam kung anong magagawa ko sayo. Natahimik ang lahat ng nasa table. “Camille, Callisto please, tama na yan.” halos pabulong ni Tita Evelyn. “Mag-uisap tayo mamaya, Camille.” dagdag ni Tito Arthur, may bigat at authority sa boses nya. Camille just scoffed, kinuha ang bag nya, at tumayo. At pabagsak na isinara ang pinto. --- Dinner ended soon after.

She rolled her eyes, amused. “May dalawang chef na dumating. Cousins mo daw,” she said, a hint of teasing in her voice. I exhaled slowly. In this city… names are dangerous. We hide them. Or we lose everything. Late afternoon came fast. The villa buzzed with laughter, clinking glasses, and whispers of admiration as we served dish after dish. Then I saw her. Camille. She changed. A fitted dress hugged every curve, a high slit teasing with every step she took.

O freaking geez! "Losing doesn't mean you're loser, bear the lesson." I feel like I'm suddenly at the church having a deep sermon with the priest when Camille dropped a ridiculous freakingly annoying 'word of her day'. It's so grossy! "Camille, stop being a poet. Mas lalo tuloy naiirita si Dash." Sunny raised a brow at me. Bahagya pa itong tumalon mula sa pagkakaupo niya sa sink. "Ipagdasal mo na lang kaya siya?"

Nagtatakang tumingin si Camille kay Madeline na may malagim na ekspresyon sa kanyang mukha. Tumango si Madeline. "Huwag mong higupin yan." "Anong ibig mong sabihin?" Hindi natuwa si Camille. "Tinikman mo ba 'to at hindi ka nasarapan, kaya gusto mo na lang umatras dahil nag-aalala ka na baka ibagsak kita?" "Napakasarap ng lasa ng soup. Sa tingin ko hindi kailangang umatras ni Eveline." Nagpaliwanag si Carter para kay Madeline, ngunit nagtataka rin siya sa kinikilos ni Madeline.

Nagsisisi. “Aren't my daughters lovely? I know! I have a great genes hahahaa! “ biro ni Mr. Laviste. "Please enjoy the night, as this celebration is for everyone. We have prepared sumptuous food and fine liquor. Have a great night, everyone! Music, please.” Nakita kong bumaba na sila sa stage. Kita ko ang paghawak ni Rich kay Jessica at ang pagngiti ni Jessica dito. Lalapitan ko sana si Jessica ngunit hinarangan ako ni George.

Okay sana kung tumawag at sabihin ang dahilan nang hindi pagsipot. Mayaya ay narinig ko ang malamyos na musika. Saka ko lang napansin na for love birds pala ang naturang restaurant. Hindi ko mapigilan na mamangha sa saliw ng musika. Nakaka-relax at talaga namang nakakaengganyong sumayaw. "Ma'am, just wanna ask kung may napili na po kayo as your order, tapos na po si Sir," agaw pansin sa akin ng naturang waiter.