Chasing In The Wild Book 소설 & 이야기

I don't have anything on my hand right the hell now, and I can't fucking move an inch, dahil kapag gumalaw ako baka lapain ako ng wala sa oras, thinking right now is fruitless because my life is gaining thin anytime soon. It stalk me slowly, I gulp down the fear and I don't care if I am sweating right now, all I want to do right now is ro fucking run and save butt out of here! But before I knew it, a twig snap on different direction, for it to remove it's attention in me, naging oportunidad ito para sakin upang tumakbo ng mabilis, that even my feet bleed from running on all my might away from the wild animal. I taught the animal chased me so I keep up on running but when I hear nothing at al

Mamimigay po tayo ng 1 winner ng 200 pesos gcash at 3 winners ng 100 pesos gcash. Ang kailangan niyo lang gawin ay sagutin ang tanong at iwan ang sagot sa REVIEW SECTION! Ito ang tanong: Question: Ano ang favorite scene mo sa librong ito? At bakit? Sa tuwing madadagdagan ng 5k views ang story natin, pipili ako ng may pinakamagandang sagot at siya ang mananalo. Don't worry dahil mabilis po ang usad ng views natin. Ipopost ko po ang winners sa Author's note, sa last part ng chapters. Kaya lagi biyo pong babasahin at i-like.

Narinig kong nagtawanan din ang mga tao sa paligid at mas lalo pa siyang inasar sa pangunguna ng mga kaibigan niya. "I love you so much, and I don't want to lose you again. I've waited so long for this moment. I waited so long for you, but I never gave up on you. I won't chase you anymore, and I won't follow you everywhere because now, you're finally with me. My chasing era is ending now," aniya at may kinuha siya sa bulsa ng slacks niya. Agad siyang lumuhod sa harapan ko at inilabas ang kumikinang na singsing.

Hinatak naman ako ni Issa ngunit hindi pa kami nakakalayo ng mahitak ni Troy ang braso ko kaya nabunggo ako sa dibdib niya. “Amputcha!” sigaw ni Issa. Buti nalang at malapit na kami sa parking kaya naman walang masyadong tao at walang estudyanteng pinagchichismisan kami. “Bro, easy.” natatawang sabi ni Chad, his co-player said. “You look at red, huh.” sabi niya ng may pangaasar. Hindi ako makatunghay dahil alam kong kapag ginawa ko yun ay lalapit ang ilong ko sa baba niya, mas nakakahiya iyon kapag nagkataon!

MABILIS na natapos ang araw at namalayan ko nalang kinabukasan na masaya akong nakikipaghabulan kay Chase sa isang Private park. "Hey come back here!" Tawa ako ng tawa dahil halatang napipikon na siya. "I won't!" Sigaw ko pabalik habang nakatago sa isang punong malayo sa kanya. "You don't want me to catch you, don't you?" Mahina siyang lumakad papunta sa gawi ko. Mabilis akong tumakbo sa mas malayo sa kanya "Hey, stop running away from me!" Sigaw niya

Ilang sandali pa ay naabutan na nga niya ang magnanakaw kaya nabuhayan siya ng dugo na mababawi pa niya ang kaniyang bag. Nang maaabutan na niya ito ay bigla namang pinaharurot nito ang kaniyang sasakyan. Hindi alam ni Czarina kung ano ang kaniyang gagawin. Biglang nagliwanag ulit ang pigura ng tigre sa kaniyang kamay at naramdaman niya na nagkakaroon siya ng kakaibang lakas na nagmumula sa kaniyang whiskers. At dahil doon, lalong bumilis ang kaniyang pagtakbo. Naabutan na nga niya ang magnanakaw.

Natigil siya sa paghakbang at pagsasalita nang inangat ko ang kamay ko at sumenyas na huwag siyang lumapit, baka kasi pag lumapit siya ay hindi ako makapagpigil. Sigurado akong pinasusundan ako ni papa sa kaniya at sa iba pa nitong mga tauhan. Noong gabing nasa club ay natunton nila kung saan ako madalas nagpupunta. Ilang beses ko man silang iwasan, nagagawan pa rin nila ng paraan ang mahanap ako. Alam ko na desperado si Wilma na mapunta sa anak niyang si Greco ang mga ari-arian ni papa, labag man sa kalooban ni Greco ay wala siyang magagawa kapag ang ina na niya ang nag-utos. Inihabilin ni Wilma rito na gawin ang lahat ng gusto ni papa upang ang mga kayamanan na sa halip na sa akin ipamaman

bungisngis ng batang Azeria. “No, it should be beauty and the beast baby.” Tawa ni Tita Serena. “No! beauty and the wildest beast is better!” pilit naman ng batang Azeria. Bakit nakalimutan ko ang pangyayaring ito? Kung sana naalala ko ang pangyayaring ‘to, sana matagal ng natapos ang gulo between the Tacata and Hillarca. Sa panaginip kung ‘yon na memory ko pala ako nagising, ilang minuto pa akong natulala. Hanggang sa tumayo na ako, at pinasyang pumunta sa library. Para hanapin ang librong aking naalala, ngayon naiintindihan ko na ang lahat. Ilang copy ng libro na hinahanap ko ang aking nakita, kaya matagal bago ko nakita ang hinahanap.

TININGALA ko ang mga nagliliparang ibon sa langit. Malayang-malaya nilang nilalakbay ang mundo na tila walang kahit anong pinoproblema. I smiled genuinely—feeling so fascinated once again. Seeing a group of them flew at the same direction looked and felt so satisfying. Their chirpings sounded like a sweet melody to my ears. I always think that birds are one of the luckiest creatures on earth. They are free to go wherever they want to. They are free to do whatever they want. They can always be themselves without feeling scared and they can definitely accept things that the world gives.

Pumanaw ang bata at naiwan siyang durog na durog. Habang patuloy ang pagbuhos ng kaniyang luha ay napansin ni Cleo ang isang puting paru-paro na dumapo sa puntod ni Keith. Napaawang ang kaniyang mga labi nang lumipad ito patungo sa kaniya at dumapo sa kaniyang balikat. Hindi niya maintindihan ngunit pakiramdam niya ay biglang gumaan ang kaniyang pakiramdam. Bigla niyang naalala ang sinabi sa kaniya ni Cherry na hindi gusto ni Keith na makita siyang malungkot. Inilapit niya ang kaniyang hintuturo sa paru-paro at dumapo ito roon. Napangiti siya. Pinahid niya ang kaniyang mga luha.